Ιριδοκυκλίτιδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Ιριδοκυκλίτιδα είναι μιά φλεγμονώδης νόσος του ραγοειδούς χιτώνος του οφθαλμού.

Ανατομική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σφαίρα του οφθαλμού αποτελείται από τρεις χιτώνες. Εξωτερικά βρίσκεται ο σκληρός χιτώνας του οφθαλμού (κερατοειδής), στό μέσον ο ραγοειδής και εσωτερικά ο αμφιβληστροειδής. Ο ραγοειδής χιτώνας αποτελείται από την ίριδα και το ακτινωτό σώμα προς τα εμπρός και τον χοριοειδή προς τα πίσω.

Ταξινόμηση ανατομική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φλεγμονές του ραγοειδούς χιτώνος λέγονται ραγοειδίτιδες. Είναι τρείς: Η Πρόσθια ραγοειδίτιδα ή ιριδοκυκλίτιδα, η μέση ραγοειδίτθδα και η οπίσθια ραγοειδίτιδα.

Αιτιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ιριδοκυκλίτιδες έχουν πολλά αίτια, είναι όμως συχνά ιδιοπαθείς, δηλαδή δεν ανευρίσκεται το ακριβές αίτιό τους. Μπορεί όμως και να συνοδεύουν άλλες οφθαλμικές ή συστηματικές αιτίες. Αυτές λέγονται δευτεροπαθείς ιροδοκυκλίτιδες. Μερικά νοσήματα που σχετίζονται με αυτήν είναι τα εξής:

  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα μπορεί να ακολουθήσει έναν τραυματισμό ή μια χειρουργική επέμβαση, ενώ αρκετά συχνό αίτιο είναι και οι ερπητικές λοιμώξεις του οφθαλμού, συμπεριλαμβανομένου και του έρπητα ζωστήρα.

Μια εργαστηριακή εξέταση που αναζητά το λευκοκυτταρικό αντιγόνο B27 (HLA-B27) είναι αρκετά συχνά θετική.

  • Συστηματικά νοσήματα, όπως οι οροαρνητικές αρθρίτιδες (αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα κ.α.) αλλά και η φυματίωση, η σύφιλη και η σαρκοείδωση, μπορούν να είναι αίτια ιριδοκυκλίτιδας.

Κλινική εικόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φωτοφοβία, πόνο που επιδεινώνεται με το διάβασμα, δακρύρροια και ερυθρότητα, που μπορεί να είναι εντονότερη γύρω από τον κερατοειδή. Ο σπασμός του σφιγκτήρα της κόρης προκαλεί τη συστολή της (μύση), ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις τα φλεγμονώδη στοιχεία αθροίζονται στο κάτω μέρος του προσθίου θαλάμου σχηματίζοντας υπόπυο. Η ιριδοκυκλίτιδες μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, μονόπλευρες ή αμφοτερόπλευρες, ενώ αρκετά συχνά υποτροπιάζουν.

Θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βασική θεραπεία των ιριδοκυκλίτιδων, εφόσον βέβαια είναι δυνατόν να αποκλεισθεί το πρωτοπαθές αίτιο- είναι τα κολλύρια Κορτιζόνης και τα μυδριατικά κολλύρια. Αν η νόσος μεταπέσει σε πιο βαριά μορφή, μπορούν να εμφανιστούν επιπλοκές, όπως γλαύκωμα, καταρράκτης και οίδημα της ωχράς, που αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση.