Ιπτάμενος Σκίουρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Ιπτάμενος Σκίουρος
Βόρειος ιπτάμενος σκίουρος (Γλαυκόμυς ο σαβρίνος - Glaucomys sabrinus)
Βόρειος ιπτάμενος σκίουρος (Γλαυκόμυς ο σαβρίνος - Glaucomys sabrinus)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Τρωκτικά (Rodentia)
Οικογένεια: Σκιουρίδες (Sciuridae)
Υποοικογένεια: Σκιουρίναι (Sciurinae)
Γένη

Αερήτης (Aeretes)
Αερόμυς (Aeromys)
Βελόμυς (Belomys)
Μπισβαμοιόπτερος (Biswamoyopterus)
Ηωγλαυκόμυς (Eoglaucomys)
Ευπέταυρος (Eupetaurus)
Γλαυκόμυς (Glaucomys)
Υλοπετής (Hylopetes)
Νεοπετής (Neopetes)
Ιόμυς (Iomys)
Πεταυρίλλος (Petaurillus)
Πεταυρίστα (Petaurista)
Petinomys
Πτερόμυς (Pteromys)
Πτερομυσκος (Pteromyscus)
Τρωγόπτερος (Trogopterus)

Ιπτάμενος σκίουρος

Ο Ιπτάμενος Σκίουρος (επιστημονική ονομασία Pteromyini ή Petauristini) ανακαλύφθηκε το 1855 από τον Γιόχαν Φρίντριχ φον Μπραντ. Οι ιπτάμενοι σκίουροι δεν πετάνε αλλά πέφτουν από ψηλά δέντρα. Όταν πέφτουν ανοίγουν μια ειδική μεμβράνη, η οποία καθυστερεί την πτώση με αποτέλεσμα να νομίζουμε ότι πετάει. Η τροφή τους αποτελείται κυρίως από φρούτα, ξηρούς καρπούς και αβγά πουλιών.