Ιουλιανή Ανικία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιουλιανή Ανικία
Marble Portrait Bust of a Woman with a Scroll MET 66.25.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anicia Iuliana (Λατινικά)
Γέννηση462 ή 463
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος527 ή 528
Κωνσταντινούπολη
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμαικήνας
Οικογένεια
ΣύζυγοςAreobindus Dagalaiphus Areobindus
ΤέκναΟλύμβριος (ύπατος)
ΓονείςΟλύβριος και Πλακιδία
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ιουλιανή Ανικία (Anicia Juliana, 463 - 528) ήταν Ρωμαία αυτοκρατορική πριγκίπισσα, κόρη του αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Ολύβριου, της γενιάς των Ανικίων. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα της ήταν η Πλακιντία νεότερη κόρη του αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Γ΄ και της Λικινίας Ευδοξίας.

Παντρεύτηκε τον Αρεόβινδο (Flavius Areobindus Dagalaiphus Areobindus) και απέκτησαν πολλά παιδιά ένα από τα οποία, ο Ολύβρος, έγινε πρόξενος το 491. Με τον σύζυγό της, πέρασε τη ζωή της κατά την προ-Ιουστινιανού εποχή, στην Κωνσταντινούπολη ενώ θεωρούνταν η πιο αριστοκρατική και η πλουσιότερη κάτοικος».[1]

Με σπουδαία γενεαλογία, η Ιουλιανή έμεινε στην ιστορία ως μια από της πρώτες γυναίκες προστάτισσες της τέχνης στην ιστορία.

Το πορτρέτο της πατρικίας Ανικίας Ιουλιανής. Cod. med. gr. 1. Folio 6 verso.

Οι προ-ρωμαϊκές πολιτικές της απόψεις, όπως τις ενστερνίστηκε σε επιστολή της προς τον Πάπα Ορμίσδα (σώζεται στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Εσκοριάλ) αποκαλύπτονται στο χρονικό του Κόμη Μαρκελλίνου, ο οποίος έχει συνδεθεί με τους λογοτεχνικούς κύκλους της. Είναι αβέβαιο αν η Ιουλιανή είχε πολιτικές φιλοδοξίες , αλλά είναι γνωστό ότι ο σύζυγός της αρνήθηκε να πάρει το στέμμα της αυτοκρατοριας κατά τη διάρκεια των ταραχών του 512. Αν και η Ιουλιανή αντιτάχθηκε σθεναρά στις τάσεις του μονοφυσίτη αυτοκράτορα Αναστασίου, επέτρεψε στον γιο της Ολύβρο να παντρευτεί την ανιψιά του αυτοκράτορα.[2]

Καλλιτεχνική επίδραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομά της Ιουλιανής είναι συνδεδεμένο στη Vienna Dioscurides, επίσης γνωστό ως Juliana Anicia Codex και είναι ένα από τα αρχαιότερα και πιο πλούσια εικονογραφημένα χειρόγραφα που εξακολουθεί να υπάρχει. Η πρόσοψή του χειρογράφου διαθέτει το πορτραίτο της, το πρώτο πορτραίτο χορηγών στην ιστορία των χειρογράφων και πλαισιώνεται από την προσωποποίηση της μεγαλοψυχίας και της σύνεσης, με μια αλληγορία την "Ευγνωμοσύνη των Τεχνών". Η επιγραφή διακηρύσσει την Ιουλιανή ως μια μεγάλη προστάτιδα της τέχνης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Maas, Michael. The Cambridge Companion to the Age of Justinian. Cambridge University Press, 2005. Page 439.
  2. G.W. Bowersock, Oleg Grabar, Late Antiquity: A Guide to the Postclassical World (Harvard University Press, 1999), pp. 300-301