Ιννοκέντιος της Αλάσκας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιννοκέντιος της Αλάσκας

O Ιννοκέντιος της Αλάσκας, (κατά κόσμον Ιβάν Ευσέγιεβιτς Ποπώφ – Βενιαμίνωφ) ισαπόστολος (26 Αυγούστου 1797- 31 Μαρτίου 1879), ήταν Ρώσος ιερέας, επίσκοπος, αρχιεπίσκοπος και μητροπολίτης της Μόσχας και Πασών των Ρωσιών. Είναι γνωστός για το ιεραποστολικό του έργο στην Αλάσκα και τη ρωσική Άπω Ανατολή κατά το 1800, καθώς επίσης καθώς και για τον μεγάλο ζήλο που επέδειξε στο έργο του. Ως λόγιος επέδειξε σημαντικές ικανότητες κατανόησης των γηγενών γλωσσών και των τοπικών ιδιωμάτων στις περιοχές που επισκέφθηκε. Έγινε επίσκοπος και αρχιεπίσκοπος της Αλάσκας και της ρωσικής Άπω Ανατολής. Στη διάρκεια του βίου του έμαθε αρκετές από τις γηγενείς γλώσσες και ιδιώματα και υπήρξε συγγραφέας πολλών πρώιμων δοκιμίων για τους γηγενείς και τις γλώσσες τους, όπως επίσης και πολλών λεξικών και θρησκευτικών έργων σε αυτές τις γλώσσες. Μετέφρασε επίσης τμήματα της Βίβλου σε αρκετές γηγενείς γλώσσες. Πέθανε στις 31 Μαρτίου 1879 και ετάφη στην Λαύρα της Τρόιτσε-Σεργκίγεβα.

Στις 6 Οκτωβρίου 1977 η Ρωσική Εκκλησία ενεργώντας εκ μέρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής ανακήρυξε τον Ιννοκέντιο άγιο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 31 Μαρτίου.

Το 1994, κατά τη διάρκεια ανασκαφών κοντά στον Ναό του Αγίου Πνεύματος στην Μονή Τρόιτσε-Σεργκίγιεβα ανακαλύφθηκαν τα λείψανα του αγίου Ιννοκέντιου, τα οποία τιμήθηκαν τόσο από πιστούς της Αμερικής όσο και από πιστούς της Ρωσίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα