Ινβενσιόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η " Ινβενσιόν" (ελλ.="εφεύρεση"), στη μουσική, είναι ένα κομμάτι αποτελούμενο από 2 αντιστικτικές φωνές. Οι συνθέσεις τέτοιου είδους με 3 αντιστικτικές φωνές ονομάζονται "sinfonias" (ελλ.="συμφωνίες"). Στη σύγχρονη εποχή μπορεί να συναντηθούν και ως 3φωνες inventions, για να αποφευχθεί η σύγχυση με τις ορχηστρικές συμφωνίες. Πολύ γνωστές είναι οι inventions του Johann Sebastian Bach, οι οποίες προορίζονταν όχι για δημόσια εκτέλεση σε κοινό, αλλά ως ασκήσεις για μαθητές πληκτροφόρων οργάνων και συνθετών.

Φόρμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η φόρμα της invention μοιάζει πολύ με αυτή της φούγκας, μόνο που είναι πολύ πιο απλή. Αποτελείται από μία μικρή έκθεση, μία μεγαλύτερη ανάπτυξη, και, κάποιες φορές, μία μικρή επανέκθεση. Η μεγάλη διαφορά είναι πως στις invention δε συναντάται απάντηση στο θέμα στην V βαθμίδα, ενώ στη φούγκα αυτό συμβαίνει. Το στυλ των 2φωνων ή 3φωνων invention είναι αντιστικτικό.

Έκθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην έκθεση, ένα μικρό μοτίβο εισάγεται από τη μία φωνή στην τονική. Αυτό είναι γνωστό ως το "θέμα". Το θέμα τότε επαναλαμβάνεται στη 2η φωνή στην τονική, ενώ η αρχική φωνή κινείται με ένα νέο θέμα ή κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάπτυξη αποτελεί τον μεγαλύτερο όγκο του κομματιού. Εδώ ο συνθέτης αναπτύσσει το θέμα γράφοντας είτε μελωδικές, είτε αρμονικές παραλλαγές. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την εναλλαγή επεισοδίων με δηλώσεις του θέματος, αντίστοιχων με αυτών της ανάπτυξης μιας φούγκας. Σε inventions ελάσσονος -και μείζονος -τρόπου το θέμα επαναδιατυπώνεται στην σχετική μείζονα και V αντίστοιχα. Νέες τονικότητες επιτυγχάνονται μέσω των επεισοδίων, τα οποία συνήθως κινούνται διαδοχικά μέσω του κύκλου των πεμπτών. Το τελευταίο επεισόδιο τελειώνει με μία ημιτελή καντέντσα στην αρχική τονικότητα, και συχνά είναι υπερβολικό για να κάνει το θέμα να ακούγεται πιο ξεχωριστό όταν επιστρέφει. Πολλές από τις inventions του Bach ακολουθούν αυτό το πλάνο, όπως η BWV 775 και η BWV 782.

Επανέκθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν σε μία invention υπάρχει επανέκθεση, αυτή είναι συνήθως πολύ μικρή σε έκταση - πολλές φορές 2 ή 4 μέτρων. Ο συνθέτης επαναλαμβάνει το θέμα στην επάνω φωνή και η invention τελειώνει. Η επανάληψη του θέματος περιέχει πολύ μικρή παραλλαγή (ή και καθόλου παραλλαγή) του αρχικού θέματος. Η χαμηλή φωνή συνήθως κινείται με το δεύτερο θέμα, κι αν δεν υπάρχει καθόλου δεύτερο θέμα κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η invention είναι κυρίως έργο του J.S.Bach.Οι inventions προήλθαν από αντιστικτικούς αυτοσχεδιασμούς της Ιταλίας, ειδικά από τις φόρμες που χρησιμοποιούσε ο συνθέτης Francesco Antonio Bonporti. Ο Bach τροποποίησε και προσάρμοσε τη φόρμα αυτή σε αυτό που θεωρείται τυπική invention. Ο Bach συνέθεσε 15 inventions (BWV 772-786), ως ασκήσεις για τον γιο του, Wilhelm Friedemann Bach. Αργότερα ο Bach συνέθεσε ένα σετ από 15 3φωνες inventions, οι οποίες ονομάζονται "sinfonias" (BWV 787-801).

Μετάφραση από https://en.wikipedia.org/wiki/Invention_(musical_composition)