Ιμαρέτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το ιμαρέτ (τουρκικά: imaret, προφέρεται: [imaːˈɾet], πτωχοκομείο) είναι ένας από τους όρους που χρησιμοποιήθηκαν για τα δημόσια φτηνά εστιατόρια που χτίστηκαν σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 14ο έως το 19ο αιώνα.[1] Αυτά τα δημόσια εστιατόρια ήταν συχνά μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος που ήταν γνωστό ως βακούφι, το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει ξενώνες, τζαμιά, καραβανσεράι και κολέγια. Τα ιμαρέτ παρείχαν δωρεάν τροφή σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες ανθρώπων και σε ατυχή άτομα.[1] Τα ιμαρέτ δεν εφευρέθηκαν από τους Οθωμανούς, αλλά αναπτύχθηκαν από αυτούς ως εξαιρετικά δομημένα κτιριακά συγκροτήματα.[2] Παρ' όλ' αυτά, τα ιμαρέτ δείχνουν μια εκτίμηση των μουσουλμανικών θρησκευτικών διδασκαλιών για φιλανθρωπία που υπάρχει στο Κοράνι.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Singer, Amy. Serving up Charity: The Ottoman Public Kitchen pg 481
  2. Singer, Amy. Soup and ‘Sadaqa;’ Charity in Islamic Societies pg 306