Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ
IS Konev 01.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 28  Δεκεμβρίου 1897[1][2]
d:Q4320935
Θάνατος 21  Μαΐου 1973[3][4][1][2]
Μόσχα[5]
Αιτία θανάτου καρκίνος
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Νεκρόπολη Τείχους του Κρεμλίνου
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά
Σπουδές M.V. Frunze Military Academy
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αξιωματικός
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, general of the army, Komdiv, Comcor, Komandarm 2nd rank, αντιστράτηγος και αρχιστράτηγος/Ρωσικός αυτοκρατορικός στρατός
Πόλεμοι/μάχες Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Γερμανοσοβιετικός Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
Βραβεύσεις Στρατιωτικός Σταυρός
Τάγμα του Λένιν (1944)
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (1945)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1938)
Ταξιάρχης του Τάγματος του Λουτρού
Αρχηγός Διοικητής της Λεγεώνας της Αξίας
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1944)
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης (1968)
Τάγμα του Λευκού Λέοντος
Τάγμα του Κλέμεντ Γκότβαλντ (1970)
Παράσημο της Νίκης (1945)
Ήρωας της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (1970)
Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army" (1938)
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1943)
Order of Kutuzov, 1st class (1943)
Τάγμα του Ερυθρού Αστέρα (1936)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας» (1944)
Medal "For the Liberation of Prague" (1945)
Medal "For the Capture of Berlin" (1945)
Λεγεωνάριος της Λεγεώνας της Αξίας
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας (1947)
Χρυσός Αστέρας (1944)
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1945)
Χρυσός Αστέρας (1945)
Τάγμα του Λένιν (1945)
Τάγμα του Λένιν (1947)
Τάγμα του Λένιν (1956)
Τάγμα του Λένιν (1957)
Τάγμα του Λένιν (1967)
Τάγμα του Λένιν (1972)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1944)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1949)
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1944)
Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy" (1948)
Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR" (1958)
Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945" (1965)
Μετάλλιο για τα «50 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ» (1968)
Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin" (1970)
d:Q4375473 (1968)
Hero of the Mongolian People's Republic (1971)
Πατριωτικό Τάγμα της Αξίας σε ασήμι
Order of the Cross of Grunwald, 1st class
Grand Cross with Star of the Virtuti Militari (1945)
Grand Cross of the Order of Polonia Restituta
Order of Sukhbaatar (1961)
Order of Sukhbaatar (1971)
Order of the Partisan Star
Order of the People's Republic of Bulgaria
Czechoslovak War Cross 1939–1945
d:Q1162231
d:Q2785258
Croix de guerre
Μέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
d:Q4287123
Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής
Honorary citizen of Plzeň (1945)[6]

Ο Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ (Ива́н Степа́нович Ко́нев, 28 Δεκεμβρίου 1897 - 21 Μαΐου 1973) ήταν Ρώσος αξιωματικός του σοβιετικού Στρατού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στους κόλπους μιας αγροτικής οικογένειας στις 28 Δεκεμβρίου 1897. Πριν γίνει αξιωματικός του τσαρικού στρατού κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν απλός υλοτόμος. Το 1918 εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό και τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε ως πολιτικός κομισάριος σε διάφορες θωρακισμένες αμαξοστοιχίες. Χάρη στην αφοσίωσή του στο Κομμουνιστικό Κόμμα, η επαγγελματική εξέλιξή του υπήρξε ραγδαία: το 1932 διοικούσε σύνταγμα, το 1934 μεραρχία, το 1937 σώμα και το 1938 τη 2η Στρατιά Κόκκινου Λαβάρου στο Μέτωπο της Άπω Ανατολής.

Κατά τη διάρκεια του δύσκολου χειμώνα του 1941, ο Ιωσήφ Στάλιν του ανέθεσε τη διοίκηση της 19ης Στρατιάς στον τομέα της Μόσχας και ο Κόνιεφ επέδειξε τέτοιες αρετές, ώστε κέρδισε την προσωνυμία «ο στρατηγός που δεν υποχώρησε ποτέ» και γρήγορα ανέλαβε διοικητής του Μετώπου Καλίνιν. Το άστρο του άρχισε να λάμπει εκτυφλωτικά από την περίοδο της μάχης του Κουρσκ, όπου, ως επικεφαλής του εφεδρικού Μετώπου της Στέπας, συνέτριψε με την έγκαιρη επέμβασή του τις γερμανικές μεραρχίες πάντσερ στη μεγαλύτερη αρματομαχία της Ιστορίας, ενώ τον Φεβρουάριο του 1944 έλαβε τη στραταρχική ράβδο για τη συντριβή του γερμανικού θύλακα του Κορσούν.

Διοικώντας το 1ο Ουκρανικό Μέτωπο, ο Κόνιεφ συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες νίκες των σοβιετικών όπλων στα δύο τελευταία χρόνια του πολέμου, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην απελευθέρωση της Ουκρανίας, στην κατάληψη της Πολωνίας και στην πτώση του Βερολίνου. Για τη δράση του αυτή τιμήθηκε τρεις φορές με το παράσημο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρημάτισε διοικητής των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής στην Αυστρία (1945-1946), αρχηγός Χερσαίων Δυνάμεων και υφυπουργός Άμυνας (1946-1950), γενικός επιθεωρητής Στρατού (1950-1951), αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων του Συμφώνου της Βαρσοβίας (1956-1960), διοικητής των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής στην Ανατολική Γερμανία (1961-1962), οπότε και ανήγειρε το Τείχος του Βερολίνου, και γενικός επιθεωρητής στο Υπουργείο Άμυνας το 1962. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, είχε τη φήμη εξαιρετικά καλλιεργημένου ανθρώπου. Λέγεται, μάλιστα, ότι ακόμη και στο μέτωπο είχε μαζί του το βιβλίο «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι και την «Ιστορία της Ρώμης» του Λίβιου.

Ο Κόνιεφ απεβίωσε το 1973 και τάφηκε στο Κρεμλίνο.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στρατιωτική Ιστορία -Σειρά Μεγάλες Μάχες, Βερολίνο 1945 Η πτώση της χιτλερικής Γερμανίας, τεύχος 17, εκδόσεις Περισκόπιο


  1. 1,0 1,1 1,2 SNAC. w6rv8b2b. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 11877085. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
  4. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ivan-Stepanovich-Konev. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  6. www.plzen.eu/obcan/o-meste/informace-o-meste/oceneni-mesta/chap_342/oceneni-mesta.aspx.