θ Κύκνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο θ Κύκνου είναι αστέρας στον αστερισμό του Κύκνου. Έχει φαινόμενο μέγεθος 4,5[1] και είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού από το βόρειο ημισφαίριο αν ο ουρανός είναι αρκετά σκοτεινός. Με βάση τις μετρήσεις παράλλαξης εκτιμάτε πως απέχει 59,8 έτη φωτός (18,3 παρσέκ) από την Γη.[2] Ενδέχεται να στρέφεται γύρω του ένας εξωπλανήτης.[3]

Είναι φασματικού τύπου F3 V.[4] Πρόκειται δηλαδή για αστέρα κύριας ακολουθίας ο οποίος εκλύει ενέργεια μέσω της πυρηνικής σύντηξης του υδρογόνου στον πυρήνα του, όπως και ο Ήλιος. Έχει 4,2 φορές την φωτεινότητα του Ήλιου και η ενεργός θερμοκρασία του είναι περίπου 6.381 K,,[5] η οποία του προσδίδει την τυπική κίτρινη-λευκή απόχρωση των αστέρων τύπου F.[6] Ο θ Κύκνου έχει κατά 38% περισσότερη μάζα[3] από τον Ήλιο και κατά 58% μεγαλύτερη ακτίνα.[7] Η ηλικία του εκτιμάται ανάμεσα στα 0,6 και 1,9 δισεκατομμύρια χρόνια.[8]

Ο θ Κύκνου έχει επίσης έναν αστέρα-συνοδό που είναι ορατός μόνο με τηλεσκόπιο, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος 13,03.[9] Πρόκειται για ερυθρό νάνο τύπου M3 V[10] με εκτιμώμενη μάζα περίπου στο ένα τρίτο αυτής του Ήλιου.[3] Η μεταβολή της θέσης των δύο αστέρων είναι 0,261 " ανά έτος ή 0,4° κάθε αιώνα.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Holmberg, J.; Nordstrom, B.; Andersen, J. (July 2009), «The Geneva-Copenhagen survey of the solar neighbourhood. III. Improved distances, ages, and kinematics», Astronomy and Astrophysics 501 (3): 941–947, doi:10.1051/0004-6361/200811191 
  2. van Leeuwen, F. (November 2007), «Validation of the new Hipparcos reduction», Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–664, doi:10.1051/0004-6361:20078357 
  3. 3,0 3,1 3,2 Desort, M.; Lagrange, A.-M.; Galland, F.; Udry, S.; Montagnier, G.; Beust, H.; Boisse, I.; Bonfils, X. και άλλοι. (November 2009), «Extrasolar planets and brown dwarfs around A-F type stars. VII. θ Cygni radial velocity variations: planets or stellar phenomenon?», Astronomy and Astrophysics 506 (3): 1469–1476, doi:10.1051/0004-6361/200911731 
  4. Eggen, O. J. (1962), «Space-velocity vectors for 3483 stars with proper motion and radial velocity», Royal Observatory Bulletin 51 
  5. Boyajian, Tabetha S.; McAlister, Harold A.; van Belle, Gerard; Gies, Douglas R.; ten Brummelaar, Theo A.; von Braun, Kaspar; Farrington, Chris; Goldfinger, P. J. και άλλοι. (February 2012), «Stellar Diameters and Temperatures. I. Main-sequence A, F, and G Stars», The Astrophysical Journal 746 (1): 101, doi:10.1088/0004-637X/746/1/101 . See Table 10.
  6. The Colour of Stars, Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation, December 21, 2004, http://outreach.atnf.csiro.au/education/senior/astrophysics/photometry_colour.html, ανακτήθηκε στις 2012-01-16 
  7. Takeda, Genya; Ford, Eric B.; Sills, Alison; Rasio, Frederic A.; Fischer, Debra A.; Valenti, Jeff A. (2007), «Structure and Evolution of Nearby Stars with Planets. II. Physical Properties of 1000 Cool Stars from the SPOCS Catalog», The Astrophysical Journal Supplement Series 168 (2): 297–318, doi:10.1086/509763 
  8. Cunha, Katia; Smith, Verne V.; Boesgaard, Ann M.; Lambert, David (February 2000), «A Uniform Analysis of Boron in F and G Disk Dwarfs fromHubble Space Telescope Archival Spectra», The Astrophysical Journal 530 (2): 939–948, doi:10.1086/308415 
  9. 9,0 9,1 Lépine, Sébastien; Shara, Michael M. (March 2005), «A Catalog of Northern Stars with Annual Proper Motions Larger than 0.15" (LSPM-NORTH Catalog)», The Astronomical Journal 129 (3): 1483–1522, doi:10.1086/427854 
  10. Haas, Michael Robert; Bryson, S. T.; Rowe, J. F.; Still, M. D. (January 2011), «Public Kepler Data on the Bright Star Theta Cygni», Bulletin of the American Astronomical Society 43 


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theta Cygni (έκδοση 660096094) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).