Θηρεσία της Γαλλίας (1736–1744)

Θηρεσία της Γαλλίας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Thérèse de France (Γαλλικά)
Γέννηση	16 Μαΐου 1736; Βερσαλλίες
Θάνατος	28 Σεπτεμβρίου 1744; Αββαείο του Φοντεβρώ
Αιτία θανάτου	ευλογιά
Συνθήκες θανάτου	φυσικά αίτια
Τόπος ταφής	Βασιλική Σαιν-Ντενί
Χώρα πολιτογράφησης	Γαλλία
Θρησκεία	Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	αριστοκράτης
Οικογένεια
Γονείς	Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας και Μαρία Λεστσίνσκα
Αδέλφια	Σοφία της Γαλλίας; Βικτωρία της Γαλλίας; Λουίζα της Γαλλίας; Μαρία-Λουίζα της Γαλλίας; Εριέττα της Γαλλίας; Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας; Αδελαΐδα της Γαλλίας; Σαρλ ντε Βιντιμίλ; Φίλιππος, Δούκας του Ανζού; Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Γαλλίας
Οικογένεια	Οίκος των Βουρβόνων
Θυρεός
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Η Θηρεσία (γαλλ. Thérèse de France, 1736-1744) του Οίκου των Βουρβόνων ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας.^[3]

Βιογραφία

Η Μαρία Θηρεσία Φελισίτη ήταν το ένατο παιδί και η έβδομη κόρη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Λεστσύνσκα, κόρης του Στανίσουαφ, Βασιλιά της Πολωνίας.

Το 1738 η Θηρεσία, που ήταν τότε δύο ετών, είχε σταλθεί στο Αββαείο του Φοντεβρώ (Fontevraud) μαζί με τρεις από τις αδελφές της, τη Λουίζα, τη Βικτωρία και τη Σοφία. Για λόγους οικονομίας για τις σπουδές τους, οι τέσσερις νεότερες πριγκίπισσες κρατήθηκαν μακριά από το βασίλειο, στη Μονή Φοντεβρώ από το 1738 ως το 1750, όπου πέρασαν το χρόνια της εκπαίδευσής τους πριν από την επιστροφή τους στις Βερσαλλίες. Η Θηρεσία δεν επέστρεψε στις Βερσαλλίες, ενώ η αδερφή της Λουίζα προτίμησε να συνεχίσει να ζει μοναχικά ως καλόγρια στη Μονή του Αγίου Διονυσίου.

Ωστόσο, η Θηρεσία ήταν συχνά άρρωστη. Το φθινόπωρο του 1744 η υγεία της πριγκίπισσας επιδεινώθηκε περισσότερο. Οι μοναχές του αββαείου, φοβούμενες για τον πρόωρο θάνατό της, έσπευσαν να τη βαφτίσουν Μαρία Θηρεσία Φελίσιτη. Το κορίτσι πέθανε από ευλογιά στις 28 Σεπτεμβρίου και τη θρήνησαν οι μοναχές και οι αδελφές της, δεδομένου ότι, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, η μικρή Θηρεσία ήταν η πιο χαρούμενη και διασκεδαστική από τις τέσσερις αδελφές. Ήταν οκτώ χρονών και δεν είχε δει τους γονείς της από τη στιγμή που πήγε στο αββαείο.^[4] Είναι η μοναδική από τις κόρες του Λουδοβίκου ΙΕ΄ που δεν ζωγραφίστηκε πορτραίτο της^[3].