Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πρόβλημα Φανιάνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Θεώρημα Fagnano)
Θεώρημα Φανιάνο: Από όλα τα δυνατά εγγράψιμα τρίγωνα το ορθικό τρίγωνο έχει την ελάχιστη περίμετρο.

Στην γεωμετρία, το πρόβλημα Φανιάνο (αναφέρεται και ως πρόβλημα Fagnano) είναι το πρόβλημα που ζητά για ένα δοσμένο τρίγωνο ποιο είναι το εγγεγραμμένο του τρίγωνο με την ελάχιστη περίμετρο. Η λύση του προβλήματος είναι το ορθικό τρίγωνο του τριγώνου΄(θεώρημα Φανιάνο, αναφέρεται και ως θεώρημα Fagnano).[1]:304-307[2][3][4][5]

Πιο συγκεκριμένα, σε ένα τρίγωνο το τρίγωνο με σημείο της , σημείο της και σημείο της με ελάχιστη περίμετρο είναι το τρίγωνο με κορυφές τα ίχνη των υψών (το ορθικό τρίγωνο).

Ο Τζοβάνι Φανιάνο δημοσίευσε το πρόβλημα καθώς και την λύση του το 1775.[6] Η απόδειξη του χρησιμοποιεί λογισμό και ένα ενδιάμεσο αποτέλεσμα που απέδειξε ο πατέρας του, Τζούλιο Κάρλο ντε Τόσκι ντι Φανιάνο. Έκτοτε πολλές αποδείξεις έχουν δοθεί, συμπεριλαμβανομένων από τους Χέρμαν Σβαρτς[7] και Λίποτ Φέγιερ. Αυτές οι αποδείξεις στηρίζονται σε γεωμετρικές ιδιότητες των ανακλάσεων ώστε να αναπαρασταθεί η περίμετρος του τριγώνου ως ένα μονοπάτι ελάχιστου μήκους. Άλλες αποδείξεις κάνουν χρήση του εσωτερικού γινομένου[8] και τριγωνομετρίας.[9]

Το θεώρημα έχει γενικευθεί σε ορθοδιαγώνια τετράπλευρα.[10]

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Πάμφιλος, Πάρις (2016). Γεωμετρικόν. Κρήτη: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. ISBN 9789605244682.
  2. Coxeter, H. S. M. (1969). Introduction to Geometry (2η έκδοση). New York: Wiley. σελίδες 21.
  3. Coxeter, H. S. M.· Greitzer, S. L. (1967). «§4.5 in Geometry Revisited». Fagnano's Problem. Washington, DC: Math. Assoc. Amer. σελίδες 88–89.
  4. Courant, R.· Robbins, H. (1996). What Is Mathematics?: An Elementary Approach to Ideas and Methods (2η έκδοση). Oxford, England: Oxford University Press. σελίδες 347.
  5. Kazarinoff, N. D. (1961). Geometric Inequalities. New York: Random House. σελίδες 76-77.
  6. Fagnano, G. F. (1775). Problemata quaedam ad methodum maximorum et minimorum spectantia, σελ. 281-303.
  7. Schwarz, H.A. (1890). Gesammelte Mathematische Abhandlungen,. 2. Berlin, σελ. 344-345. https://archive.org/stream/gesammeltemathem02schwuoft#page/344/mode/2up.
  8. Nguyen Minh Ha (2004). «Another proof of Fagnano's inequality». Forum Geometricorum (4): 199-201. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-03-13. https://web.archive.org/web/20230313095354/https://forumgeom.fau.edu/FG2004volume4/FG200422.pdf. Ανακτήθηκε στις 2025-01-22.
  9. Holland (2007). «Another verification of Fagnano's theorem». Forum Geometricorum (7): 207-210. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-06-08. https://web.archive.org/web/20230608193919/https://forumgeom.fau.edu/FG2007volume7/FG200728.pdf. Ανακτήθηκε στις 2026-02-26.
  10. Mammana, Maria Flavia; Micale Biagio; Pennisi, Mario (2010). «Ortic Quadrilaterals of a Convex Quadrilateral». Forum Geometricorum (10): 79-91. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2024-04-16. https://web.archive.org/web/20240416031745/https://forumgeom.fau.edu/FG2016volume16/FG201628.pdf. Ανακτήθηκε στις 2024-04-16.