Θεόφιλος Χάνσεν
| Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Ο Τέοφιλ Χάνσεν, γνωστός με το εξελληνισμένο όνομα Θεόφιλος Χάνσεν (γερμανικά: Theophil Edvard Freiherr[15] von Hansen, δανικό όνομα: Theophilus Hansen), (13 Ιουλίου 1813 - 17 Φεβρουαρίου 1891) ήταν Δανός αρχιτέκτονας, εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού και του ιστορικισμού.
Ο Τέοφιλ Έντβαρντ Χάνσεν γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη. Μαθήτευσε κοντά στον Καρλ Φρήντριχ Σίνκελ και σπούδασε στη Βιέννη. Το 1837 μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε αρχιτεκτονική και σχέδιο με ενδιαφέρον στη βυζαντινή αρχιτεκτονική. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις κατασκευές του στη Βιέννη, καθώς και για τα έργα του στην Αθήνα, μεταξύ των οποίων είναι η Σιναία Ακαδημία (Ακαδημία Αθηνών)[16] και η Βαλλιάνειος Εθνική Βιβλιοθήκη[17], τα οποία, μαζί με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, έργο τού αδελφού του, Χανς Κρίστιαν Χάνσεν, απαρτίζουν τη λεγόμενη «νεοκλασική τριλογία της Αθήνας». Συνεργάστηκε με γνωστούς αρχιτέκτονες της εποχής του όπως ο Όττο Βάγκνερ. Το 1884 ο Φραγκίσκος Ιωσήφ της Αυστρίας του απένειμε τον τίτλο του Βαρόνου (Freiherr).
Πέθανε στη Βιέννη σε ηλικία 77 ετών.
Έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην Ελλάδα:
- Εθνικό Αστεροσκοπείο, Αθήνα (1842).
- Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, Αθήνα (από το 1888).
- Ζάππειο, Αθήνα (1874-1888).
- Μέγαρο Ακαδημίας Αθηνών (αρχίζοντας το 1856).
- Μέγαρο Μαυρομιχάλη, 1870, Λεωφόρος Αμαλίας & Ξενοφώντος, Αθήνα. Ήταν η κατοικία του Κυριακούλη Π. Μαυρομιχάλη (1849-1916).[18]
- Παλιό Δημοτικό Νοσοκομείο, Πάτρα, 1857.
Στο εξωτερικό:
- Ακαδημία Καλών Τεχνών, Βιέννη (1871-1876).
- Ελληνορθόδοξος Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος, Βιέννη (1858-1861).
- Κτίριο Αυστριακού Κοινοβουλίου, Βιέννη (1874-1883).
- Μουζίκφεραϊν, Βιέννη (1867-1870).
- Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας, Βιέννη (1856).
- Παλαί Τοντέσκο, Ρίνγκστρασσε, Βιέννη (1861-1864).
- Παλάτι του αρχιδούκα Γουλιέλμου (πλέον Μέγαρο Ντόιτσμαϊστερ), Βιέννη (1864-1868).
- Παρεκκλήσι του προτεσταντικού κοιμητηρίου Ματσλάινσντορφ, Βιέννη (1858).
- Χρηματιστήριο, Βιέννη (1874-1877).
- Κάστρο Νάντελμπουργκ, Λίχτενβαιρτ, Κάτω Αυστρία (1880-1882).
- Νέα Λουθηρανική Εκκλησία, Κέζμαροκ (1879-1892).
- Μέγαρο συναυλιών της φιλαρμονικής του Μπρνο (1871-1873).
Φωτογραφίες έργων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Reichsrat, Το Αυστριακό Κοινοβούλιο στη Βιέννη
- Wiener Musikverein, αίθουσα συναυλιών στη Βιέννη
- Το Ζάππειο στην Αθήνα
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2014.
- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 11955777m. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ (Δανικά, Αγγλικά) Kunstindeks Danmark. 2242. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 3 4 5 6 «Dansk Biografisk Leksikon, 3. udgave». (Δανικά) Dansk Biografisk Leksikon, 3rd edition. 20ος αιώνας.
- ↑ «Theofilus Edvard Hansen» (Ολλανδικά) 35896.
- 1 2 Research Library in Olomouc: (Τσεχικά) REGO. aleph
.vkol . Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2024..cz /F /?func=find-c&ccl _term=sys%3D000008550&local _base=svk04 - ↑ museum-digital. 168072.
- ↑ CONOR.SI. 18120035.
- ↑ «Hansen, Theophil» (Γερμανικά) σελ. 330.
- 1 2 The Fine Art Archive. 27053. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
- ↑ arch-pavouk
.cz . Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2023./index .php /architekti /102-103-hansen-theophilus-edvard-von - 1 2 (Ολλανδικά) RKDartists. 35896. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 1 Δεκεμβρίου 2017. 500008153. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
- ↑ geschichte
.univie ..ac .at /en /persons /theophil-hansen-prof - ↑ Ο τίτλος Freiherr (Φράιχερ) αποδίδεται ως "βαρώνος". Ιστορικά αποτελούσε την κατώτερη βαθμίδα ευγενείας, που επέτρεπε στον κάτοχό του να φέρει το πρόθεμα "φον". Μετά την κατάργηση των τίτλων ευγενείας το 1919, ενίοτε φέρεται ως μέρος του επιθέτου για λόγους παράδοσης. Η γυναικεία του μορφή απαντάται ως Freifrau (Φράιφραου) ή Freiin (Φράιϊν).
- ↑ «Ακαδημια Αθηνων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2006.
- ↑ «Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος - Κεντρικό κτίριο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2007.
- ↑ Αναστασίου Μαρία. Η Επίδραση του Νεοκλασικισμού στην Αθήνα: Το Μέγαρο Μαυρομιχάλη.
| Αυτό το βιογραφικό λήμμα σχετικά με έναν αρχιτέκτονα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |