Η μειλίχια
| Συγγραφέας | Φιόντορ Ντοστογιέφσκι |
|---|---|
| Τίτλος | Кроткая |
| Γλώσσα | Ρωσικά |
| Ημερομηνία δημιουργίας | 1876 |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1876 |
| Μορφή | αφήγηση νουβέλα |
| LC Class | OL166885W |
| LΤ ID | 676292[1] |
| Επόμενο | Αδελφοί Καραμάζοφ |
| δεδομένα () | |
Η μειλίχια: ένα φανταστικό διήγημα (Ρωσικά: Кроткая) είναι διήγημα που δημοσίευσε τον Νοέμβριο του 1876 στο περιοδικό Το ημερολόγιο του συγγραφέα ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Το διήγημα αυτό αποτελεί, σύμφωνα με τον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, έναν διάλογο ανάμεσα τον Ντοστογιέφσκι και σε εκείνον που θεωρούσε δάσκαλό του, τον Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν.[2]
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι εμπνεύστηκε το διήγημα από τις αυτοκτονίες δύο νεαρών κοριτσιών. Τον Ιούνιο του 1875 αυτοκτόνησε η δεκαεπτάχρονη κόρη του Α. Ι. Χέρτσεν, Ελιζαβέτα Αλεξάντροβνα Χέρτσεν, λόγω αδιέξοδου έρωτα, και τον Οκτώβριο του 1876 ο συγγραφέας διάβασε στις εφημερίδες ότι μια φτωχή νεαρή κοπέλα, η μοδίστρα Μαρία Μπορίσοβα, έπεσε από το παράθυρο του τέταρτου ορόφου γιατί δεν μπορούσε να βρει πουθενά εργασία προκειμένου να επιβιώσει. Ο Ντοστογιέφσκι αναφέρει ότι οι εφημερίδες έγραφαν ότι πέφτοντας από το παράθυρο κρατούσε στα χέρια της μια εικόνα. Αυτό το γεγονός εντυπωσίασε τον συγγραφέα θεωρώντας το «ένα παράξενο, πρωτάκουστο για αυτοκτονία, χαρακτηριστικό!».[3]
Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι σχετικά με τις δύο αυτοκτονίες έγραψε ότι «Πόσο διαφορετικές όμως είναι αυτές οι δύο περιπτώσεις, πόσο διαφορετική ήταν η συνείδηση της μιας από την άλλη, θα νόμιζε κανείς πως είναι περιστατικά από δύο διαφορετικούς πλανήτες! Πόσο διαφορετικοί είναι οι δύο αυτοί θάνατοι! Ποια από τις δύο αυτές ψυχές βασανίστηκε περισσότερο στη γη; Είναι άραγε ευπρεπές και επιτρεπτό να τεθεί ένα τέτοιο ερώτημα;».[4]
Υπόθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην εισαγωγή του διηγήματος ο συγγραφέας αναφέρει ότι αποκάλεσε το διήγημα φανταστικό, αλλά ο ίδιος το θεωρεί εξόχως ρεαλιστικό, αναφέροντας ως ανάλογη περίπτωση τη νουβέλα του Βίκτωρ Ουγκώ Η τελευταία ημέρα ενός καταδικασμένου σε θάνατο, έργο το οποίο χαρακτηρίζει αριστούργημα και το πιο ρεαλιστικό και αληθοφανές από όλα όσα είχε γράψει έως τότε ο Βίκτωρ Ουγκώ.[5]
Το διήγημα χωρίζεται σε δύο κεφάλαια και αποτελείται από τον μονόλογο ενός σαράντα ενός ετών ιδιοκτήτη ενεχυροδανειστηρίου του οποίου η δεκαεξάχρονη σύζυγος αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο κρατώντας μία εικόνα της Παναγίας.[6]
Ανάλυση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σύμφωνα με τον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, η συναισθηματική αναπηρία του αφηγητή (τυπικός ντοστογιεφσκικός ήρωας, που ταλαντεύεται διαρκώς μεταξύ του καλού και του κακού)[7] είναι που οδήγησε τη νεαρή σύζυγό του στην αυτοκτονία, ενώ Η μειλίχια αποτελεί μία βαθιά και διεισδυτική ματιά του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι στη φύση της ρωσίδας γυναίκας. Ακόμη, ο Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης έγραψε ότι ο Ντοστογιέφσκι ήταν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος αναφορικά με τη θέση της Ρωσίδας στην κοινωνία της εποχής του και μέσα από το διήγημα Η μειλίχια πραγματοποίησε μία βαθιά ανατομία της ψυχολογίας, των προβλημάτων, των αδιεξόδων και της δραματικής θέσης της γυναίκας.[8]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ OL166885W. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 10. ISBN 978-960-527-425-2.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 11, 264, 265. ISBN 978-960-527-425-2.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 266. ISBN 978-960-527-425-2.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 298. ISBN 978-960-527-425-2.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 297 - 346. ISBN 978-960-527-425-2.
- ↑ Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Ένα γλυκό κορίτσι. Μετάφραση: Βασίλης Ντινόπουλος. Εικονογράφηση: Ι. Γκλαζούνοφ. Εκδόσεις Ωκεανίδα. Αθήνα. 1998. ISBN 978-960-410-071-2.
- ↑ Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Το ημερολόγιο του συγγραφέα. Γ΄ Μέρος - 1876. Εισαγωγή - μετάφραση - σχόλια Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης. Επιμέλεια Ντίνα Σαμοθράκη. Εκδόσεις Αρμός. Αθήνα. 2007. σελ. 12 - 13. ISBN 978-960-527-425-2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
