Η Νύχτα των Στρατηγών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η Νύχτα των Στρατηγών
The Night of the Generals.jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας
ΣκηνοθεσίαΆνατολ Λίτβακ
ΠαραγωγήΣαμ Σπίγκελ
ΣενάριοJoseph Kessel και Πολ Ντεν
Βασισμένο σεThe Night of the Generals
ΠρωταγωνιστέςΠήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Tom Courtenay, Ντόναλντ Πλέζανς, Τζοάνα Πέτετ, Φιλίπ Νουαρέ, Τσάρλς Γκρέι, Κοράλ Μπράουν, Κρίστοφερ Πλάμερ, Ζυλιέτ Γκρεκό, Χάρι Άντριους, Pierre Mondy, Τζον Γκρέγκσον, Νίγκελ Στοκ, Nicole Courcel, Véronique Vendell, Sacha Pitoëff, Eléonore Hirt, Michael Goodliffe, Γκόρντον Τζάκσον, Charles Millot, Gérard Buhr, Mac Ronay, Πάτρικ Άλεν, Πιερ Τορνάντ και Yves Brainville
ΜουσικήΜωρίς Ζαρ
ΦωτογραφίαHenri Decaë
ΜοντάζAlan Osbiston
Εταιρεία παραγωγήςHorizon Pictures
Πρώτη προβολή1967
Διάρκεια145 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο
ΓλώσσαΑγγλικά


Η Νύχτα των Στρατηγών (αγγλικά:The Night of the Generals) είναι μια ταινία μυστηρίου του 1967 που διαδραματίζεται κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λιτβάκ και παραγωγή του Σαμ Σπίγκελ. Πρωταγωνιστούν οι Πήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Ντόναλντ Πλέζανς, Τζοάνα Πετίτ και ο Φιλίπ Νουαρέ. Το σενάριο ειναι προσαρμοσμένο από τους Τζόζεφ Κεσελ και Πολ Ντεν από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γερμανού συγγραφέα Χανς Χέλμουτ Κιρστ. Ο Γκορ Βιντάλ λέγεται ότι συνέβαλε στο σενάριο, αλλά δεν πιστώθηκε.[1]

Η ταινία ήταν μια γαλλο-βρετανική-αμερικανική συμπαραγωγή. Τμήματα αυτής της ταινίας γυριστηκαν σε περιοχές της Βαρσοβίας, η οποία τότε ήταν πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα. Οι τελευταίες σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν στο Μόναχο.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δολοφονία μιας πόρνης, της Μαρίας Κουπιέτσκα στη γερμανική κατακτημένη Βαρσοβία το 1942 προκαλεί την έναρξη έρευνας από τον Ταγματάρχη Γκράου της Αντικατασκοπείας, καθώς η ιδια ήταν και Γερμανίδα πράκτορας. Τα στοιχεία του δείχνουν σύντομα ότι ο δολοφόνος είναι ένας από τους τρεις Γερμανούς στρατηγούς: Ο Στρατηγός Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, ο επιτελάρχης του, Υποστράτηγος Κλάους Κάλεμπεργκ και ο στρατηγός Ταντς. Η έρευνα του Γκράου αναστέλλεται όμως για τον εντοπισμό του δολοφονου εξαιτίας της έκτακτης μετάθεσης του στο Παρίσι, ο οποιος υποψιάζεται οτι πίσω από αυτήν βρίσκεται πιθανόν ο δολοφόνος.

Η υπόθεση στη Βαρσοβία παραμένει κλειστή μέχρις ότου και οι τρεις αξιωματικοί συναντιούνται στο Παρίσι τον Ιούλιο του 1944. Το Παρίσι θα ειναι τότε μια εστία συνωμοσίας, με ανώτερους αξιωματικούς της Βέρμαχτ να σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χιτλερ. Ο Κάλεμπεργκ. εμπλέκεται βαθιά στην συνομωσία, ενώ ο Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, γνωρίζει την ύπαρξή της, αλλά κάθεται στο περιθωριο, περιμένοντας το αποτέλεσμα. Ο Ταντς δεν γνωρίζει την συνωμοσία και παραμένει απόλυτα πιστός στον Χίτλερ.

Τη νύχτα της 19ης Ιουλίου 1944, ο Ταντς δίνει εντολή στον οδηγό του, Κούρτ Χάρτμαν, να του στείλει μια πόρνη. Ο Ταντς την βάζει να έρθει σε ερωτική επαφή με τον Χάρτμαν, αλλά προσφέρει στον Χάρτμαν την ευκαιρία να μην το κάνει, ο οποίος το δέχεται. Όταν ο Γκράου, ο οποίος τώρα είναι Αντισυνταγματάρχης, μαθαίνει για τη δολοφονία, που διαπράττεται με τον ίδιο τρόπο όπως η πρώτη, συνεχίζει την έρευνά του και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Ταντς είναι ο δολοφόνος. Ωστόσο, ο χρόνος του είναι ατυχής, διότι την επόμενη μέρα είναι η απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ τις 20ης Ιουλίου. Ενώ ο Γκράου κατηγορεί τον Ταντς πρόσωπο με πρόσωπο, φτάνει η είδηση ότι ο Χίτλερ έχει επιβιώσει και τότε ο Ταντς σκοτώνει τον Γκράου και τον χαρακτηρίζει ως ένας από τους συνωμότες της απόπειρας δολοφονίας του Χίτλερ για να καλύψει τα ίχνη του.

Αρκετά χρόνια μετά, το 1965, η δολοφονία μιας πόρνης στο Αμβούργο εφιστά την προσοχή του επιθεωρητή της Ιντερπόλ Μοράν, ο οποίος χρωστάει χρέη ευγνωμοσύνη στον Γκράου γιατι δεν ειχε αποκαλύψει τη σύνδεσή του με τη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Σχεδόν βέβαιος ότι υπάρχει σύνδεση με την περίπτωση του Γκράου του 1942, ο Μοράν ανοίγει ξανά την υπόθεση δολοφονίας και σύντομα βρίσκει μια σύνδεση με τη δολοφονία του 1944.

Ο Μοράν αρχίζει να συνδέει σταδιακά τις δυο υποθέσεις: δεν βρίσκει εγκληματική δραστηριότητα από τον Κάλεμπεργκ ή τον Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, αλλά μαθαίνει απο έναν άνθρωπο που ήξερε ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος. Ο Μοράν αντιμετωπίζει τον Ταντς, που πρόσφατα απελευθερώθηκε μετά από 20ετή φυλάκιση ως εγκληματίας πολέμου, σε ενα δείπνο επανένταξης απο το προηγούμενη μονάδα του Ταντς. Όταν ο Μοράν εμφανίζει τον Χάρτμαν ως μάρτυρα του, ο Ταντς πηγαίνει σε ένα κενό δωμάτιο και αυτοκτονεί.

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ό Τουλ και Σαρίφ δίσταζαν να αναλάβουν τους ρόλους τους για αυτή την ταινία. Αισθανόμενοι ότι το οφείλουν στον παραγωγό Σαμ Σπιγκελ επειδη τους έκανε διεθνώς διάσημους παίζοντας στον Λόρενς της Αραβίας, αποφάσισαν τελικά να δεχτούν.[2]

box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία εκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 29 Ιανουαρίου 1967 (απο τις 10 Φεβρουαρίου 1967 κυκλοφορησε σε ολο το Ηνωμένο Βασίλειο), ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου 1967, με έσοδα των 2.400.000 δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων και του Καναδά.[3]

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 50%, με βάση 6 κριτικές και μέση βαθμολογία 5,56/10.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. CNC
  2. 2015 Twilight Time Blu-Ray Liner Notes by Julie Kirgo.
  3. "Big Rental Films of 1967", Variety, 3 January 1968 p 25.
  4. «Οι κριτικές ανασκοπησεις στο Rotten Tomatoes». Rottentomatoes.com. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]