Ηπατίτιδα A

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ηπατίτιδα A
Ταξινόμηση και εξωτερικές πηγές

Συμπτώματα ίκτερου που προκαλείται από ηπατίτιδα Α
Ταξινόμηση ICD-10 B15
Ταξινόμηση ICD-9 070.0, 070.1
DiseasesDB 5757
MedlinePlus 000278
eMedicine med/991 ped/977
MeSH D006506

Η Ηπατίτιδα A (παλαιότερα γνωστή ως infectious hepatitis) είναι μια οξεία μολυσματική ασθένεια του ήπατος που προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας A (HAV).[1] Πολλά κρούσματα παρουσιάζουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, ειδικά σε νεαρές ηλικίες.[2] Ο χρόνος μεταξύ μόλυνσης και συμπτωμάτων, σε όσους τα εξελίσσουν, κυμαίνεται μεταξύ δύο και έξι εβδομάδων.[3] Όταν υπάρχουν συμπτώματα, κατά κανόνα διαρκούν οκτώ εβδομάδες και ενδέχεται να συμπεριλαμβάνουν: αίσθημα ναυτίας, έμετο, διάρροια, ωχρό δέρμα, πυρετό και κοιλιακό άλγος.[2] Περίπου 10–15% των ανθρώπων υποτροπιάζουν ως προς τα συμπτώματα κατά το εξάμηνο που ακολουθεί την αρχική μόλυνση.[2] Σπάνια ενδέχεται να παρουσιαστεί οξεία ηπατική ανεπάρκεια, με μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιαστεί σε μεγαλύτερες ηλικίες.[2]

Αίτια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαδίδεται συνήθως με την κατανάλωση φαγητού ή ποτού μολυσμένου από μολυσμένα κόπρανα.[2] Σχετικά συνηθισμένη πηγή είναι τα όστρακα που δεν έχουν μαγειρευτεί σωστά.[4] Μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω στενής επαφής με μολυσμένο άτομο.[2] Ενώ τα παιδιά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, όταν μολυνθούν, εξακολουθούν να μπορούν να μολύνουν άλλους.[2] Έπειτα από μία και μόνη λοίμωξη, το άτομο αποκτά ανοσία εφ’όρου ζωής.[5] Για τη διάγνωση απαιτείται εξέταση αίματος, καθώς τα συμπτώματα προσομοιάζουν με εκείνα πολλών άλλων ασθενειών.[2] Αποτελεί έναν από τους πέντε γνωστούς ιούς της ηπατίτιδας: A, B, C, D και E.

Πρόληψη και θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εμβόλιο της ηπατίτιδας A είναι αποτελεσματικό για την πρόληψη.[2][6] Ορισμένες χώρες το συνιστούν συνήθως για παιδιά και όσους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο και δεν έχουν ήδη εμβολιαστεί.[2][7] Φαίνεται να είναι αποτελεσματικό για τη ζωή.[2] Άλλα μέσα πρόληψης συμπεριλαμβάνουν το πλύσιμο των χεριών και το σωστά μαγειρεμένο φαγητό.[2] Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία, με την ανάρρωση και τα φάρμακα για τη ναυτία ή τη διάρροια να συνιστώνται στον βαθμό που χρειάζονται.[2] Οι μολύνσεις συνήθως αντιμετωπίζονται απολύτως και χωρίς συνεχή ηπατική νόσο.[2] Η θεραπεία της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, εάν πραγματοποιηθεί, γίνεται με μεταμόσχευση ήπατος.[2]

Επιδημιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ηπατίτιδα Α σε κατανομή του 2005

Παγκοσμίως, περίπου ενάμιση εκατομμύριο περιστατικά συμπτωμάτων λαμβάνουν χώρα ετησίως[2] με πιθανότητα δεκάδων εκατομμυρίων λοιμώξεων συνολικά.[8] Είναι πιο συνηθισμένο σε περιοχές του κόσμου με κακές συνθήκες υγιεινής και έλλειψη ασφαλούς ύδατος.[7] Στον αναπτυσσόμενο κόσμο περίπου 90% των παιδιών που έχουν μολυνθεί μέχρι την ηλικία των 10, έχουν ως εκ τούτου ανοσία μέχρι την ενηλικίωση.[7] Εμφανίζεται συχνά σε εξάρσεις σε μέτρια ανεπτυγμένες χώρες, όπου τα παιδιά δεν εκτίθενται σε νεαρή ηλικία και δεν είναι ευρέως διαδεδομένος ο εμβολιασμός.[7] Το 2010, η οξεία ηπατίτιδα A οδήγησε σε 102.000 θανάτους.[9] Η παγκόσμια ημέρα ηπατίτιδας λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στις 28 Ιουλίου, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει σχετικά με την ιογενή ηπατίτιδα.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th έκδοση). McGraw Hill, σελ. 541–4. ISBN 0-8385-8529-9. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 Matheny, SC; Kingery, JE (1 December 2012). «Hepatitis A.». Am Fam Physician 86 (11): 1027–34; quiz 1010–2. PMID 23198670. http://www.aafp.org/afp/2012/1201/p1027.html. 
  3. Connor BA (2005). «Hepatitis A vaccine in the last-minute traveler». Am. J. Med. 118 (Suppl 10A): 58S–62S. doi:10.1016/j.amjmed.2005.07.018. PMID 16271543. 
  4. Bellou, M.; Kokkinos, P.; Vantarakis, A. (March 2013). «Shellfish-borne viral outbreaks: a systematic review.». Food Environ Virol 5 (1): 13–23. doi:10.1007/s12560-012-9097-6. PMID 23412719. 
  5. The Encyclopedia of Hepatitis and Other Liver Diseases. Infobase. 2006, σελ. 105. ISBN 9780816069903. http://books.google.ca/books?id=HfPU99jIfboC&pg=PA105. 
  6. Irving, GJ.; Holden, J.; Yang, R.; Pope, D. (2012). «Hepatitis A immunisation in persons not previously exposed to hepatitis A.». Cochrane Database Syst Rev 7: CD009051. doi:10.1002/14651858.CD009051.pub2. PMID 22786522. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 «Hepatitis A Fact sheet N°328». World Health Organization. July 2013. Ανακτήθηκε στις 20 February 2014. 
  8. Wasley, A; Fiore, A; Bell, BP (2006). «Hepatitis A in the era of vaccination.». Epidemiol Rev 28: 101–11. doi:10.1093/epirev/mxj012. PMID 16775039. http://epirev.oxfordjournals.org/content/28/1/101.long. 
  9. Lozano, R (Dec 15, 2012). «Global and regional mortality from 235 causes of death for 20 age groups in 1990 and 2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010». Lancet 380 (9859): 2095–128. doi:10.1016/S0140-6736(12)61728-0. PMID 23245604.