Ηπατίτιδα Ε
| Ηπατίτιδα Ε | |
|---|---|
 | |
| Ειδικότητα | Λοιμώδης νόσος, γαστρεντορολογία |
| Συμπτώματα | Κούραση, ναυτία, πόνος στο συκώτι, ίκτερος[1] |
| Επιπλοκές | Κιρρωση, οξεία ηπατική ανεπάρκεια[1] |
| Συνήθης έναρξη | 2 με 10 εβδομάδες μετά την έκθεση[2] |
| Διάρκεια | 2 με 6 εβδομάδες[2] |
| Αίτια | Hepatitis E virus (HEV)[1] |
| Διαγνωστική μέθοδος | Αιματολογικές εξετάσεις[1] |
| Διαφορική διάγνωση | Άλλοι τύποι ιογενούς ηπατίτιδας, λεπτοσπείρωσης, δάγκειου πυρετού, ελονοσίας[2][3] |
| Πρόληψη | Καθαρό νερό, τουαλέτες, vaccination[2] |
| Θεραπεία | Συμπτωματική φροντίδα, ριμπαβιρίνη (αν είναι χρόνια)[1] |
| Νοσηρότητα | 20 εκατομμύρια περιπτώσεις ανά έτο[2] |
| Θνησιμότητα | 44,000 (2015)[2] |
Η Ηπατίτιδα Ε είναι μια λοίμωξη του ήπατος από τον ιό της ηπατίδας Ε (HEV); και ανήκει στις ιογενείς ηπατίτιδες.[2][1] Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, ναυτία, πόνο στο συκώτι, σκούρα ούρα και κιτρινωπό δέρμα. Παρόλα αυτά πολλοί παραμένουν ασυμπτωματικοί.[1] Η έναρξη των συμπτωμάτων συνήθως εμφανίζεται από 2 έως 10 εβδομάδες μετά την έκθεση και τα συμπτώματα διαρκούν 2 έως 6 εβδομάδες.[2] Μερικές φορές, σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, η λοίμωξη μπορεί να μην υποχωρήσει και μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές όπως η κίρρωση.[1] Σοβαρές λοιμώξεις που οδηγούν σεοξεία ηπατική ανεπάρκεια, μπορεί να εμφανιστούν σε έγκυες γυναίκες.[1]
Μεταδίδεται κυρίως με την κατανάλωση μολυσμένου νερού, αν και μπορεί επίσης να μεταδίδεται μέσω κακοψημένου κρέατος.[2][1] Δεν εξαπλώνεται συνήθως απευθείας μεταξύ των ανθρώπων.[1] Ο ιός είναι θετικής πολικότητας, μη περιβαλλόμενος, μονοκλόνος ιός, RNA με εικοσαεδρική δομή.[3] Η διάγνωση μπορεί να γίνει μέσω εξετάσεων αίματος ή κοπράνων.[1] Η ασθένεια μπορεί να χωριστεί σε 8 γονότυπους από τους οποίους οι 4 προκαλούν κυρίως ασθένεια στους ανθρώπους.[4] Άλλοι τύποι ιογενούς ηπατίτιδας περιλαμβάνουν την Α, Β ,Γ ,Δ και Χ.[5]
Η πρόληψη επιτυγχάνεται με τη χρήση καθαρού νερού και των κατάλληλων εγκαταστάσεων υγιεινής.[2] Ένα εμβόλιο (HEV 239) βρίσκεται σε διαθεσιμότητα για την πρόληψη της νόσου στην Κίνα.[2][6] Η θεραπεία είναι γενικά συμπτωματική, και περιλαμβάνει την ανάπαυση και την επαρκή κατανάλωση υγρών.[1] Η ριμπαβιρίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για χρόνιες περιπτώσεις.[1] Το 2015 η νόσος έχει προκαλέσει περίπου 44.000 θανάτους.[2] Κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης έως και το 25% των εγκύων γυναικών μπορεί να πεθάνουν.[2]
Η ηπατίτιδα Ε εκτιμήθηκε ότι προσβάλλει περισσότερους από 19 εκατομμύρια ανθρώπους για το έτος 2017.[7] Συμβαίνει πιο συχνά στον αναπτυσσόμενο κόσμο, ιδιαίτερα στην Ασία.[1][2] Οι άνδρες ηλικίας 15 έως 30 ετών πιο συχνά προσβάλλονται.[8] Μπορεί να εκδηλωθεί ως έξαρση λόγω της κακής πρόσβασης στο καθαρό νερό.[2] Τα ξέσπασμα της ηπατίτιδας Ε χρονολογείται τουλάχιστον από το 1955 στο Νέο Δελχί.[9] Ο ιός απομονώθηκε το 1983 από Ρώσους επιστήμονες που ερευνούσαν ένα ξέσπασμά του στο Αφγανιστάν.[8]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 «Hepatitis (Viral) NIDDK». The National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 «Hepatitis E». www.who.int (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2021.
- 1 2 Waqar, S; Sharma, B; Koirala, J (January 2021). «Hepatitis E». StatPearls. PMID 30335311.
- ↑ Dalton, Harry R.; Kamar, Nassim; Baylis, Sally A.; Moradpour, Darius; Wedemeyer, Heiner; Negro, Francesco (June 2018). «EASL Clinical Practice Guidelines on hepatitis E virus infection». Journal of Hepatology 68 (6): 1256–1271. doi:. PMID 29609832. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-08-28. https://web.archive.org/web/20210828104438/https://www.journal-of-hepatology.eu/article/S0168-8278(18)30155-7/fulltext. Ανακτήθηκε στις 2019-07-27.
- ↑ «What Is Viral Hepatitis?». National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. NIDDK. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2021.
- ↑ Li, Shao-Wei; Zhao, Qinjian; Wu, Ting; Chen, Shu; Zhang, Jun; Xia, Ning-Shao (2015-02-25). «The development of a recombinant hepatitis E vaccine HEV 239». Human Vaccines & Immunotherapeutics 11 (4): 908–914. doi:. ISSN 2164-5515. PMID 25714510.
- ↑ GBD 2017 Disease Injury Incidence Prevalence Collaborators (10 November 2018). «Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 354 diseases and injuries for 195 countries and territories, 1990–2017: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2017». Lancet 392 (10159): 1789–1858. doi:. ISSN 1474-547X. PMID 30496104.
- 1 2 Izopet, Jacques; Abravanel, Florence; Dalton, Harry R.; Kamar, Nassim (1 January 2014). «Hepatitis E Virus Infection» (στα αγγλικά). Clinical Microbiology Reviews 27 (1): 116–138. doi:. ISSN 0893-8512. PMID 24396139.
- ↑ Kumar, Subrat; Subhadra, Subhra; Singh, Bhupinder; Panda, B.K. (April 2013). «Hepatitis E virus: the current scenario» (στα αγγλικά). International Journal of Infectious Diseases 17 (4): e228–e233. doi:. ISSN 1201-9712. PMID 23313154. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-09-28. https://web.archive.org/web/20200928053822/https://www.ijidonline.com/article/S1201-9712(12)01319-7/fulltext. Ανακτήθηκε στις 2019-07-27.