Ηνωμένα Δουκάτα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ

Τα Ενωμένα Δουκάτα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, γερμ.: Jülich-Cleves-Berg, ήταν μία περιοχή στην αυτοκρατορία της Γερμανίας μεταξύ 1521 και 1614, που σχηματίστηκε από την προσωπική ένωση των δουκάτων του Γύλιχ, της Κλέβης και του Μπεργκ.
Το όνομα ανασυστάθηκε μετά το Συνέδριο της Βιέννης για την επαρχία Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ του βασιλείου της Πρωσίας μεταξύ 1815 και 1822. Η επικράτειά τους σήμερα μοιράζεται μεταξύ του γερμανικού κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και της ολλανδικής επαρχίας του Χέλντερλαντ.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα ηνωμένα δουκάτα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ ήταν ένας συνδυασμός κρατών της αυτοκρατορίας της Γερμανίας. Τα δουκάτα του Γύλιχ και του Μπεργκ ενώθηκαν το 1423. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, το 1521, αυτά τα δύο δουκάτα, μαζί με την κομητεία του Ράβενσμπεργκ, εξαφανίστηκαν, με μόνο την τελευταία κόρη του δούκα, Μαρία του Χέλρε, να τα κληρονομεί. Σύμφωνα με τον Σαλικό νόμο, οι γυναίκες μπορούσαν να κατέχουν περιουσία μόνο μέσω συζύγου ή κηδεμόνα, έτσι τα εδάφη πέρασαν στον σύζυγό της -και μακρινό συγγενή- Ιωάννη Γ΄ του Λα Μαρκ δούκα της Κλέβης, ως αποτέλεσμα του στρατηγικού γάμου τους το 1509. Αυτά τα ηνωμένα δουκάτα ήλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας που δεν βρισκόταν εντός των εκκλησιαστικών εδαφών του εκλεκτοράτου της Κολωνίας και του Μύνστερ.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του δούκα Γουλιέλμου του Πλούσιου, τα ηνωμένα δουκάτα αμφισβήτησαν τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ για τον έλεγχο του δουκάτου των Χέλρε. Ο έλεγχος του Χέλρε θα επέτρεπε τη σύνδεση των αποσυνδεδεμένων εδαφών των δουκάτων με χερσαίες συνδέσεις. Για να αντιμετωπίσει τον αυτοκράτορα των Αψβούργων, ο Γουλιέλμος προσπάθησε να σχηματίσει αρκετές συμμαχίες. Για παράδειγμα, η αδελφή του, Άννα της Κλέβης, παντρεύτηκε τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας για να δημιουργήσει μία συμμαχία μεταξύ της Αγγλίας και του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Παρ' όλα αυτά, ο Κάρολος Ε΄ νίκησε τον Γουλιέλμο στον Πόλεμο του Χέλρε και ο Γουλιέλμος αναγκάστηκε να αποδεχτεί τη συνθήκη του Φένλο. Ο Γουλιέλμος πέρασε επίσης μεγάλο μέρος της βασιλείας του αναπτύσσοντας τα εδάφη του με την κατασκευή φρουρίων και κατοικιών.
Ο Γουλιέλμος θέσπισε επίσης δύο σημαντικούς νόμους, το Privilegium Unionis και το Priviligium Successionis. Το Privilegium Unionis είχε δηλώσει ότι τα δουκάτα του Γύλιχ, της Κλέβης και του Μπεργκ θα παρέμεναν ενωμένα, και όχι διαιρεμένα κατά τη διάρκεια της διαδοχής. Το Priviligium Successionis όριζε ότι σε περίπτωση εξάλειψης της εξ αρρενογονίας γραμμής, τα δουκάτα θα περνούσαν σε γυναίκα.
Μόλις έναν αιώνα μετά τον γάμο του Ιωάννη Γ΄, ωστόσο, η ανδρική γραμμή του Οίκου του Λα Μαρκ, που κυβερνούσε τα δουκάτα, εξέλειπε, πυροδοτώντας τον Πόλεμο της Διαδοχής του Γύλιχ για το δικαίωμα κληρονομιάς των ηνωμένων δουκάτων. Ο γιος του Γουλιέλμου, ο δούκας Ιωάννης Γουλιέλμος, απεβίωσε χωρίς απογόνους το 1609. Την κληρονομιά του διεκδίκησαν οι κληρονόμοι των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Ενώ οι δούκες, εμπνευσμένοι από τον Ανθρωπισμό του Δεσιδέριου Εράσμου, είχαν καταφέρει να βρουν τη μέση οδό (via media) μεταξύ των ομολογιακών διαφορών που προέκυψαν από την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, οι κληρονόμοι των δύο μεγαλύτερων αδελφών του τελευταίου δούκα βρίσκονταν σε αντίθετες πλευρές. Η κατάσταση περιπλέχθηκε περαιτέρω από τις κτητικές επιθυμίες του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄ και των Βέττιν, δουκών της Σαξονίας — ο πρώτος ανησυχούσε ιδιαίτερα τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας και την Ολλανδική Δημοκρατία, η οποία φοβόταν οποιαδήποτε ενίσχυση των Κάτω Χωρών των Αψβούργων.
Η Λουθηρανή Άννα της Πρωσίας ήταν παντρεμένη με τον Ιωάννη Σιγισμούνδο εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, ενώ η Καθολική Άννα της Κλέβης ήταν παντρεμένη με τον Φίλιππο Λουδοβίκο κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ. Ως αποτέλεσμα, μετά τον Πόλεμο της Διαδοχής του Γύλιχ (ένας από τους προδρόμους του Τριακονταετούς Πολέμου) που εγκαταστάθηκε στο Ξάντεν, τα προτεσταντικά εδάφη (Κλέβη, Λα Μαρκ και Ράβενσμπουργκ) πέρασαν στο Βρανδεμβούργο-Πρωσία, ενώ τα καθολικά (Γύλιχ και Μπεργκ) απονεμήθηκαν στο Παλατινάτο-Νόιμπουργκ. Χρόνια καταπάτησης από στρατούς είχαν καταστρέψει μεγάλο μέρος του πλούτου των εδαφών, που ήταν τόσο φημισμένο υπό τον Γουλιέλμο τον Πλούσιο.
Ο εγγονός τού Φιλίππου Λουδοβίκου, Φίλιππος Γουλιέλμος, έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου το 1685, με την πρωτεύουσα Μπέργκις να γίνεται η έδρα του εκλεκτοράτου του Παλατινάτου, μέχρι που η γραμμή διαδόχων κληρονόμησε τη Βαυαρία το 1777. Το 1701 οι εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου έγιναν βασιλείς της Πρωσίας. Με την Κλέβη-Λα Μαρκ ως την πρώτη τους κτήση στη δυτική Γερμανία, ήταν ο σπόρος της μελλοντικής Πρωσικής Ρηνανίας.
Δούκες του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, Οίκος του Λα Μαρκ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1521–1539: Ιωάννης Γ΄, δούκας της Κλέβης
- 1539–1592: Γουλιέλμος ο Πλούσιος
- 1592–1609: Ιωάννης Γουλιέλμος

Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Επαρχία Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]