Ζωολατρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο γερακίσιος θεός Ώρος που προστατεύει τον Φαραώ Νεκτανεβώ Β΄.

Η ζωολατρία αναφέρεται σε τελετουργίες που σχετίζονται με τα ζώα, όπως ο εκθειασμός ζωικών θεοτήτων ή η θυσία ζώων. Όταν ένας θεός τιμάται ή λατρεύεται μέσω ενός αντιπροσωπευτικού ζώου, σχηματίζεται μια ζωική αίρεση.[1] Οι ζωικές αιρέσεις μπορούν να ταξινομηθούν σύμφωνα με την εξωτερική τους μορφή ή σύμφωνα με την εσωτερική τους έννοια, η οποία φυσικά μπορεί να υποστεί μετασχηματισμούς (Thomas 1911, σελ. 51).

Το αιγυπτιακό πάνθεον αγαπούσε ιδιαίτερα τον ζωομορφισμό, με πολλά ζώα ιερά σε συγκεκριμένες θεότητες - οι γάτες στην Μπαστέτ, οι ίβιδες και οι μπαμπουίνοι στον Θωθ, οι κροκόδειλοι στον Σομπέκ και τον Ρα, τα ψάρια στον Σετ, οι μαγκούστες, οι μυγαλές και τα πτηνά στον Ώρο, τα σκυλιά και τα τσακάλια στον Άνουβη, οι όφεις και τα χέλια στον Ατούμ, τα σκαθάρια στον Κεπερά, οι ταύροι στον Άπτη. Τα ζώα συχνά μουμιοποιούνταν ως αποτέλεσμα αυτών των πεποιθήσεων.



Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Teeter, Emily (2000). Collins, Billie Jean, επιμ. A History of the Animal World in the Ancient Near East. Boston: Brill. 
  •  Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμαThomas, Northcote Whitbridge (1911) «Animal Worship» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]