Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ζοάο Μάριο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ζοάο Μάριο

Ο Ζοάο Μάριο με την Μπενφίκα το 2021
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης19 Ιανουαρίου 1993 (1993-01-19) (33 ετών)[1]
Τόπος γέννησηςΠόρτο, Πορτογαλία[1]
Ύψος1.79 μ[2][1]
ΘέσηΜέσος
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΜπεσίκτας
Ομάδες νέων
2002–2004ΦΚ Πόρτο
2004–2012Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2011–2016Σπόρτινγκ Λισαβόνας65(11)
2012–2013→ Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β44(2)
2014→ Βιτόρια Σετούμπαλ (δανεικός)15(0)
2016–2021Ίντερ64(4)
2018→ Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (δανεικός)13(2)
2019–2020→ Λοκομοτίβ Μόσχας (δανεικός)18(1)
2020–2021→ Σπόρτινγκ Λισαβόνας (δανεικός)28(2)
2021–2025Μπενφίκα94(23)
2024–2025→ Μπεσίκτας (δανεικός)27(5)
2025–2026Μπεσίκτας2(0)
2025–2026→ Α.Ε.Κ. (δανεικός)26(2)
2026–Α.Ε.Κ.
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2007–2008Πορτογαλία Κ153(0)
2008–2009Πορτογαλία Κ169(3)
2009–2010Πορτογαλία Κ1717(4)
2010–2011Πορτογαλία Κ189(1)
2010–2012Πορτογαλία Κ1917(2)
2012–2013Πορτογαλία Κ2014(1)
2013–2015Πορτογαλία Κ2113(3)
2014–2023Πορτογαλία56(3)
Τίτλοι
Ποδόσφαιρο
Χώρα συμμετοχής: Πορτογαλία
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Νικητής Γαλλία 2016
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 30 Ιουνίου 2026. † Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ζοάο Μάριο Ναβάλ ντα Κόστα Εντουάρντο (πορτογαλικά: João Mário Naval da Costa Eduardo) (Πόρτο, 19 Ιανουαρίου 1993), γνωστός απλούστερα ως Ζοάο Μάριο, είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για την Μπεσίκτας.

Ξεκίνησε στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, στο ακαδημικό σύστημα της οποίας εξελίχθηκε, μέχρι να δοθεί δανεικός στη Βιτόρια Σετούμπαλ το 2014. Έπειτα, επέστρεψε στη Σπόρτινγκ για να βοηθήσει την ομάδα να κατακτήσει τρόπαια, συμπεριλαμβανομένου του Κυπέλλου Πορτογαλίας το 2015. Το 2016 εντάχθηκε στην Ίντερ, έχοντας περάσει δανεικός από τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ και τη Λοκομοτίβ Μόσχας πριν επιστρέψει στη Σπόρτινγκ, επίσης δανεικός, το 2020, όπου κατέκτησε τον τίτλο της Πριμέιρα Λίγα. Στη συνέχεια, πέρασε τρεις ολόκληρες σεζόν με την Μπενφίκα, κατακτώντας ένα ακόμη πρωτάθλημα τη σεζόν 2022–23, ενώ παράλληλα σκόραρε 17 γκολ.

Έκανε το ντεμπούτο του για την ανδρική ομάδα της Πορτογαλίας το 2014. Προσκλήθηκε να παίξει για αυτή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, όπου η Πορτογαλία κατέκτησε το τρόπαιο, και τα Παγκόσμια Κύπελλα του 2018 και του 2022. Τον Μάιο του 2023 ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την εθνική ομάδα.

Σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από μια σύντομη νεανική περίοδο στην τοπική Πόρτο στην πόλη του, όπου αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός, ο Ζοάο Μάριο μεταγράφηκε στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 2004 σε ηλικία 11 ετών, ολοκληρώνοντας την εξέλιξή του στην ομάδα της Λισαβόνας.[3] Στις 14 Δεκεμβρίου 2011, κλήθηκε για έναν εκτός έδρας αγώνα της φάσης των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Λάτσιο, μαζί με τους άλλους νεαρούς της ακαδημίας, όπως ο Μπετίνιο, ο Ρικάρντο Εσγκάιο, ο Τιάγκο Ιλόρι και ο Ζοάο Κάρλος, καθώς τα λιοντάρια είχαν ήδη εξασφαλίσει την πρώτη θέση στον όμιλό τους: μπήκε στον αγωνιστικό χώρο στο 76ο λεπτό της εκτός έδρας ήττας με 2-0, αφού αντικατέστησε τον Ογκούτσι Ονιέβου.[4]

Η πρώτη πλήρης σεζόν του σε επαγγελματικό επίπεδο ήταν η σεζόν 2012–13, καθώς αγωνίστηκε σε 31 αγώνες (30 ως βασικός) για τη Β' ομάδα της Σπόρτινγκ στη Σεγούντα Λίγα, με την ομάδα να τερματίζει στην τέταρτη θέση. Στις 8 Ιανουαρίου 2014, παραχωρήθηκε δανεικός στη Βιτόρια ντε Σετούμπαλ για το υπόλοιπο της σεζόν, [5] ξεκινώντας βασικός σε όλους τους αγώνες της Πριμέιρα Λίγα, εκτός από έναν και ψηφίστηκε ως ο καλύτερος νεαρός παίκτης του πρωταθλήματος για τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.[6]

Στις 31 Μαΐου 2015, και πάλι με την κύρια ομάδα της Σπόρτινγκ, ο Ζοάο Μάριο ξεκίνησε βασικός στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας εναντίον της Μπράγκα, αλλά αντικαταστάθηκε στο πρώτο ημίχρονο λόγω αποβολής του αμυντικού Σέντρικ Σοάρες, προκειμένου να μπει ο Μιγκέλ Λόπες. Η Σπόρτινγκ τελικά κέρδισε στη διαδικασία των πέναλτι.[7]

Ίντερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Αυγούστου 2016, υπέγραψε με την Ίντερ για 40 εκατομμύρια ευρώ συν 5 εκατομμύρια ευρώ σε μπόνους.[8] Η πρώτη του εμφάνιση στη Σέριε Α πραγματοποιήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου, όταν έπαιξε και τα 90 λεπτά σε μια νίκη με 2–1 επί της Πεσκάρα,[9][10] και το πρώτο του γκολ για την ομάδα άνοιξε την ήττα με το ίδιο σκορ εντός έδρας από την Κάλιαρι στις 16 Οκτωβρίου.[11]

Υπό τον νέο προπονητή Λουτσιάνο Σπαλέτι, ο Ζοάο Μάριο απογοητευόταν ολοένα και περισσότερο για την έλλειψη χρόνου παιχνιδιού.[12][13] Στις 25 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε δανεικός για ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ, τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ[14] – το συμβόλαιο περιελάμβανε αμοιβή δανεισμού 1,5 εκατομμυρίου ευρώ και μια οψιόν αγοράς του παίκτη από τον σύλλογο για ένα ποσό περίπου 40 εκατομμυρίων ευρώ.[15] Έκανε το ντεμπούτο του δύο ημέρες αργότερα, αντικαθιστώντας τον Πάμπλο Σαμπαλέτα στο ημίχρονο σε μια εκτός έδρας ήττα με 2-0 από την Γουίγκαν Αθλέτικ στον τέταρτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας.[16]

Ο Ζοάο Μάριο σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Γουέστ Χαμ στις 31 Μαρτίου 2018, βοηθώντας τους γηπεδούχους να νικήσουν τη Σαουθάμπτον με 3–0.[17] Έκανε 14 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της ημι-σεζόν του, σκοράροντας δύο φορές, και επαινέθηκε για τον ρυθμό εργασίας του.[18]

Στις 27 Αυγούστου 2019, εντάχθηκε στη ρωσική Λοκομοτίβ Μόσχας με δανεισμό για μια σεζόν.[19][20] Στις 6 Οκτωβρίου 2020, επίσης δανεικός, επέστρεψε στην Σπόρτινγκ.[21] Σκόραρε το πρώτο του γκολ στη δεύτερη θητεία του στις 27 Δεκεμβρίου, με πέναλτι, για να κλείσει τη νίκη με 2–1 εκτός έδρας εναντίον της Μπελενένσες.[22] Συνέβαλε άλλο ένα γκολ μέχρι το τέλος της σεζόν (από 28 συμμετοχές),[23] βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια.[24]

Στις 12 Ιουλίου 2021, η Ίντερ ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε συμφωνία για την πρόωρη λύση του συμβολαίου του Ζοάο Μάριο με αμοιβαία συναίνεση.[25]

Μπενφίκα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζοάο Μάριο εντάχθηκε στην Μπενφίκα στις 13 Ιουλίου 2021, με πενταετές συμβόλαιο.[26] Σκόραρε το πρώτο του γκολ σε επίσημο αγώνα στις 10 Αυγούστου, ανοίγοντας τη νίκη με 2–0 εντός έδρας επί της Σπαρτάκ Μόσχας στον τρίτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.[27]

Στην επόμενη έκδοση του ίδιου τουρνουά, σκόραρε τέσσερις φορές στη φάση των ομίλων.[28] Αυτό περιελάμβανε ένα πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο στη νίκη με 2–1 επί της Γιουβέντους εκτός έδρας στις 14 Σεπτεμβρίου 2022,[29][30] και το έκτο γκολ στο 92ο λεπτό της νίκης με 6–1 επί της Μακάμπι Χάιφα στις 2 Νοεμβρίου, το οποίο έδωσε στην ομάδα του την πρώτη θέση του ομίλου λόγω της διαφοράς γκολ εκτός έδρας.[31] Πρόσθεσε 17 γκολ, το καλύτερο ρεκόρ καριέρας του στο πρωτάθλημα για την πρωταθλήτρια Μπενφίκα.[32]

Ο Ζοάο Μάριο σημείωσε το πρώτο του χατ-τρικ στην καριέρα του στις 29 Νοεμβρίου 2023, με όλα τα γκολ να σημειώνονται στο πρώτο ημίχρονο μιας ισοπαλίας 3-3 εντός έδρας εναντίον της πρώην ομάδας του, Ίντερ, στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.

Έγινε επίσης ο πρώτος παίκτης που πέτυχε το κατόρθωμα για την Μπενφίκα στη μορφή της διοργάνωσης.[33]

Μπεσίκτας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2024, δόθηκε δανεικός στην Μπεσίκτας μέχρι το τέλος της σεζόν.[34] Σκόραρε επτά γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, προσθέτοντας τέσσερις ασίστ.[35]

Τον Ιούνιο του 2025, ενεργοποιήθηκε η υποχρεωτική ρήτρα αγοράς ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ και ο Ζοάο Μάριο υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο.[35]

ΑΕΚ (δανεισμός)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2025 παραχωρήθηκε δανεικός στην ΑΕΚ για έναν χρόνο.[36] Στις 10 Μαΐου 2026, σημείωσε το δεύτερο τέρμα της ομάδας του απέναντι στον Παναθηναϊκό στις καθυστερήσεις του αγώνα γράφοντας το τελικό 2–1, νίκη με την οποία η ομάδα του εξασφάλισε και μαθηματικά το πρωτάθλημα.[37]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με καταγωγή από την Ανγκόλα,[38] ο Ζοάο Μάριο πραγματοποίησε 82 συμμετοχές με τα τμήματα νεολαίας της Πορτογαλίας συμπεριλαμβανομένων και 13 συμμετοχών στην Κ21 της χώρας.[39] Στις 11 Οκτωβρίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική ανδρών, αντικαθιστώντας τον Κριστιάνο Ρονάλντο για τα τελευταία λεπτά μιας φιλικής αναμέτρησης απέναντι στη Γαλλία στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον αγωνιστικό χώρο, κέρδισε πέναλτι έπειτα από φάουλ του Πολ Πογκμπά, το οποίο και μετέτρεψε σε γκολ ο Ρικάρντο Κουαρέσμα με την ομάδα του εν τέλει να χάνει με 2–1.[40]

Το 2015 εκπροσώπησε την Πορτογαλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ21 της ΟΥΕΦΑ σκοράροντας και το μοναδικό τέρμα της χώρας του στην πρεμιέρα απέναντι στην Αγγλία.[41][42] Επιλέχθηκε στην αποστολή της Πορτογαλίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, με τον ίδιο να ξεκινάει βασικός στο πρώτο παιχνίδι της χώρας του απέναντι στην Ισλανδία στο Σαιντ-Ετιέν ενώ αγωνίστηκε συνολικά και στα 7 παιχνίδια της διοργάνωσης συμπεριλαμβανομένου και του μεγάλου τελικού απέναντι στην οικοδεσπότρια Γαλλία.[43][44][45]

Ο Ζοάο Μάριο πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την εθνική Πορτογαλίας στις 10 Νοεμβρίου 2017, σε μία φιλική νίκη με 3-0 επί της Σαουδικής Αραβίας.[46] Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Πορτογαλίας για Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.[47]

Τον Νοέμβριο του 2022, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Πορτογαλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.[48] Στις 28 Μαΐου 2023, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την εθνική ομάδα.[49]

Διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

Μπενφίκα

ΑΕΚ

Πορτογαλία

Ατομικές

Τιμές

  • Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 «João Mário» (στα Πορτογαλικά). Mais Futebol. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2020.
  2. ↑ «Joao Mario». Inter Milan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2018.
  3. ↑ Lopes, Gonçalo (17 Μαΐου 2016). «João Mário. Um central transformado num médio de classe» [Ζοάο Μάριο. Στόπερ που μετατράπηκε σε ταλαντούχο μέσο.]. Diário de Notícias (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
  4. ↑ Menicucci, Paolo (14 Δεκεμβρίου 2011). «Clinical Lazio through after Sporting triumph». UEFA. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
  5. ↑ Toucedo, Rafael (8 Ιανουαρίου 2014). «João Mário emprestado ao V. Setúbal» [Ο Ζοάο Μάριο δανεικός στη Β. Σετούμπαλ]. O Jogo (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2016.
  6. ↑ «João Mário (Vitória de Setúbal) eleito melhor jogador jovem janeiro/fevereiro» [Ο Ζοάο Μάριο ψηφίστηκε ο καλύτερος νεαρός παίκτης για Ιανουάριο/Φεβρουάριο]. Expresso (στα Πορτογαλικά). 4 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2021.
  7. ↑ Godinho, João Paulo (31 Μαΐου 2015). «Sporting faz a festa da Taça nos penáltis» [Η Σπόρτινγκ κερδίζει το κύπελλο στα πέναλτι] (στα Πορτογαλικά). SAPO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2015.
  8. ↑ Campanale, Susy (27 Αυγούστου 2016). «Official: Inter sign Joao Mario». Football Italia. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2016.
  9. ↑ «Doppietta di Icardi e l'Inter passa a Pescara» [Δύο γκολ από Ικάρντι και η Ίντερ νικάει στην Πεσκάρα]. Il Messaggero (στα Ιταλικά). 11 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2016.
  10. ↑ «Pescara-Inter 1–2, doppietta di Icardi» [Pescara-Inter 1–2, Icardi brace] (στα Ιταλικά). Quotidiano.net. 11 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2016.
  11. ↑ Liotta, Christian (16 Οκτωβρίου 2016). «Joao Mario deceives, Melchiorri gives victory to Cagliari». FC Inter News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2016.
  12. ↑ «Inter 'don't want to lose Joao Mario'». Football Italia. 19 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2018.
  13. ↑ Lovett, Samuel (20 Δεκεμβρίου 2017). «Manchester United target Joao Mario won't be leaving Inter Milan, says club director». The Independent. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2018.
  14. ↑ Stone, Simon (26 Ιανουαρίου 2018). «Joao Mario: Inter Milan midfielder completes loan move to West Ham». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2018.
  15. ↑ «Figures behind Joao Mario's West Ham move revealed as player completes medical». Calciomercato. 25 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2018.
  16. ↑ Mullen, Andrew (27 Ιανουαρίου 2018). «Wigan Athletic 2–0 West Ham United». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
  17. ↑ Henry, Matthew (31 Μαρτίου 2018). «West Ham United 3–0 Southampton». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2018.
  18. ↑ Dyer, Ken (29 Μαΐου 2018). «West Ham keen on second Joao Mario loan». London Evening Standard. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2018.
  19. ↑ «Жоао Марио – в "Локомотиве"!» [Ο Ζοάο Μάριο – στη Λοκομοτίβ!] (στα Ρωσικά). ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας. 27 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019.
  20. ↑ «João Mário leaves for Lokomotiv Moscow». Inter Milan. 28 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2019.
  21. ↑ «João Mário de regresso ao Sporting CP» [Ο Ζοάο Μάριο γυρνάει στη Σπόρτινγκ] (στα Πορτογαλικά). Σπόρτινγκ. 6 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2020.
  22. ↑ Marques, David (27 Δεκεμβρίου 2020). «Belenenses-Sporting, 1–2 (crónica)» [Μπελενένσες-Σπόρτινγκ, 1–2 (φύλλο αγώνος)] (στα Πορτογαλικά). Mais Futebol. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2020.
  23. ↑ Pereira, António Pedro (15 Φεβρουαρίου 2021). «Até na monotonia este Sporting brilha» [This Sporting can even shine in dullness]. Diário de Notícias (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
  24. ↑ «Sporting é campeão de Portugal ao fim de 19 anos» [Η Σπόρτινγκ πρωταθλήτρια Πορτογαλίας μετά από 19 χρόνια] (στα Πορτογαλικά). UEFA. 11 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
  25. ↑ «FC Internazionale Milano statement». Inter Milan. 12 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021.
  26. ↑ «É oficial: João Mário assina pelo Benfica. Confira os detalhes» [It's official: João Mário signs for Benfica. Check the details]. O Jogo (στα Πορτογαλικά). 13 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
  27. ↑ Ribeiro, Patrick (10 Αυγούστου 2021). «João Mário goal sees Benfica through with comfort». PortuGOAL. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2021.
  28. ↑ «Champions League best scorers after group stage: Lewandowski 2nd». Tribuna. 3 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.
  29. ↑ «Juventus 1–2 Benfica». BBC Sport. 14 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.
  30. ↑ «Juventus-Benfica: João Mário fez o empate de penálti e gerou-se discussão entre jogadores» [Juventus-Benfica: João Mário drew from a penalty and a player quarrel ensued]. Record (στα Πορτογαλικά). 14 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022.
  31. ↑ «Maccabi Haifa 1–6 Benfica». BBC Sport. 2 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022.
  32. ↑ «Taremi, melhor marcador do campeonato, está no "ponto caramelo"» [Taremi, the championship's top scorer, has reached "boiling point"]. O Jogo (στα Πορτογαλικά). 29 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.
  33. ↑ Roseiro, Bruno (29 Νοεμβρίου 2023). «A vingança de João Mário acabou traída pela não frieza de Schmidt (a crónica do Benfica-Inter)» [João Mário's revenge ended up betrayed by Schmidt's non-coldness (Benfica-Inter report)]. Observador (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2023.
  34. ↑ «Beşiktaşımıza Hoş Geldin Joao Mario» [Καλωσήρθες στην Μπεσίκτας Ζοάο Μάριο] (στα Τουρκικά). Μπεσίκτας. 4 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2024.
  35. 1 2 Casteleiro, Pedro (17 Ιουνίου 2025). «João Mário com vários clubes interessados na Arábia Saudita» [João Mário with several clubs interested in Saudi Arabia]. A Bola (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2025.
  36. ↑ Αμπελάκης, Σπυρίδων (12 Σεπτεμβρίου 2025). «Ανακοίνωσε τον Ζοάο Μάριο η ΑΕΚ». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2025.
  37. ↑ Georgakopoulos, George (10 Μαΐου 2026). «AEK comes from behind to clinch Super League title | eKathimerini.com». www.ekathimerini.com (στα English). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  38. ↑ Yuste, Marina Gonzalez (29 Ιανουαρίου 2023). «Polémica en Portugal por los 5 millones que costará construir el altar de la Jornada Mundial de la Juventud - EFE». EFE Noticias (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  39. ↑ «João Mário: «Seria o máximo fazer o jogo 100 na final do Euro'2016»». www.record.pt (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  40. ↑ https://www.goal.com/en/match/france-vs-portugal/1665137/report?ICID=MP_MS_5. Missing or empty |title= (βοήθεια)
  41. ↑ «England U21 0-1 Portugal U21». BBC Sport (στα Αγγλικά). 17 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  42. ↑ UEFA.com. «The official website for European football». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  43. ↑ www.espn.com https://www.espn.com/soccer/story/_/id/37470127/new-bayern-munich-signing-renato-sanches-picked-portugal-squad. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026. Missing or empty |title= (βοήθεια)
  44. ↑ UEFA.com. «The official website for European football». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  45. ↑ «Portugal 1-0 France (AET)». BBC Sport (στα Αγγλικά). 9 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  46. ↑ SAPO. «Desporto – Notícias de Desporto atualizadas ao minuto». SAPO (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  47. ↑ «Nearly half Portugal's Euro squad to miss World Cup». SBS News (στα Αγγλικά). 18 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  48. ↑ SAPO. «Desporto – Notícias de Desporto atualizadas ao minuto». SAPO (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.
  49. ↑ «João Mário anuncia adeus à Seleção Nacional: «Peço que respeitem a minha decisão»». www.record.pt (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ζοάο_Μάριο&oldid=11815337"