Ζιναΐντα Βισσαριόνοβνα Ερμόλ'εβα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζιναΐντα Βισσαριόνοβνα Ερμόλ'εβα
Frolovo-Ermoleva-memorial-3.jpg
Τιμητική πλακέτα για την Ερμόλ'εβα, στη γενέτειρά της.
Γέννηση27 Οκτωβρίου 1898
Περιφέρεια Ροστόφ, Σοβιετική Ένωση
Θάνατος2 Δεκεμβρίου 1974 (76 ετών)
Σοβιετική Ένωση
ΕθνικότηταΡωσική
ΥπηκοότηταΡωσική
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Ροστόφ
Σύζυγοςd:Q4191864
ΒραβεύσειςΚρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ
Βραβείο Λένιν (2)
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςΜικροβιολογία - Επιδημιολογία
ΙδιότηταΜικροβιολόγος

Η Ζιναΐντα Βισσαριόνοβνα Ερμόλ'εβα (ρωσικά: Зинаида Виссарионовна Ермольева, 27 Οκτωβρίου 1898 - 2 Δεκεμβρίου 1974) ήταν Ρωσίδα μικροβιολόγος, περισσότερο γνωστή για τη σύνθεση πενικιλίνης, για τα σοβιετικά στρατεύματα κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε επίσης μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Γεννήθηκε στο Φρόλοβο της περιφέρειας του Ροστόφ, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1921, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ροστόφ, παίρνοντας το πτυχίο της ιατρικής. Από το 1925, υπήρξε επικεφαλής πολλών ινστιτούτων μικροβιολογίας και επιδημιολογίας στη Μόσχα.[1]

Το 1925, επίσης, έγινε διευθύντρια του Τμήματος Μικροβιολογίας και Βιοχημείας, στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών.[2] Εκεί ξεκίνησε την έρευνα σε βακτηριοφάγους και φυσικούς αντιμικροβιακούς παράγοντες και ειδικότερα στη λυσοζύμη. Κατά την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην πενικιλίνη. Πρώτη φορά, η ανακάλυψή της, χρησιμοποιήθηκε στη Σοβιετική Ένωση, το 1943.[3] Το 1942, παρουσίασε τα ευρήματα της ερευνάς της. Στην παρουσίαση η ίδια μόλυνε τον εαυτό της με το vibrio cholerae και ανάρρωσε κατόπιν θεραπείας.[4] Τα αποτελέσματα φάνηκαν άκρως ουσιαστικά για την καταπολέμηση της χολέρας, στο Ανατολικό Μέτωπο του Πολέμου.[5] Το 1947, η Ερμόλ'εβα έγινε διευθύντρια του νέου Ινστιτούτου Αντιβιοτικών του Υπουργείου Υγείας της Σοβιετικής Ένωσης.[6] Επίσης, από το 1952, έως και τον θάνατό της, ήταν διευθύντρια του Τμήματος της Μικροβιολογίας στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Μόσχας (σημερινή Ρωσική Ιατρική Ακαδημία Μεταπτυχιακής Εκπαίδευσης).[7]

Η Ερμόλ'εβα, υπήρξε παντρεμένη με τον μικροβιολόγο Λεβ Ζίλμπερ, του οποίου ο αδελφός ήταν ο μυθιστορηματογράφος Βενιαμίν Καβέριν, ο οποίος εμπνεύστηκε από την καριέρα της νύφης του και του αδελφού του κι έγραψε τη μυθοπλαστική τριλογία "Ανοιχτό Βιβλίο (1946-56). Η Τατιάνα, ο χαρακτήρας που βασίζεται στην Ερμόλ'εβα, έκανε δημοφιλέστερη τη μικροβιολογία κι ανάμεσα στις γυναίκες, όπου πλέον πολλά κορίτσια θα μπορούσαν να ακολουθήσουν αυτήν την καριέρα στη Σοβιετική Ένωση.[8] Η Ερμόλ'εβα έχει βραβευτεί δις από το Τάγμα του Λένιν, καθώς και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ., το 1943.[9] Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κυκλοφόρησε πάνω από 500 εργασίες της, που αφορούσαν μεταξύ άλλων την πενικιλίνη. Ήταν επίσης ιδρυτής της εφημερίδας Antibiotiki.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Кноповым, М.М.; Клясовым, А.В. «История РМАПО: Зинаида Виссарионовна Ермольева — создатель первого отечественного антибиотика» [History RMAPO: Zinaida Vissarionovna Yermolyeva - Creator of the first domestic antibiotic] (στα Russian). Russian Medical Academy of Postgraduate Education. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2016. 
  2. «Obituary: Zinaida Vissarionova Ermolieva». Journal of Antibiotics 28 (5): 399. 1968. https://www.jstage.jst.go.jp/article/antibiotics1968/28/5/28_5_399/_pdf. 
  3. Ford, J.B. (2014). «Crisis Point: The Rise and Fall of Penicillin». The Microscope 62 (3): 123–135. http://www.brianjford.com/CF19.pdf. 
  4. Arsen P. Fiks. Paul A. Buelow (2003). Self-experimenters: Sources for Study. Greenwood Publishing Group, σελ. 70. ISBN 978-0-313-32348-5. https://books.google.com/books?id=g2srNpK7jAIC&pg=PA70. 
  5. Karpova, Lisa (1 Feb 2013). «Seventy years after the Battle of Stalingrad». Pravda.ru. http://www.pravdareport.com/history/01-02-2013/123649-stalingrad-0/. 
  6. Commire, Anne. Klezmer, Deborah, επιμ.. Dictionary of women worldwide : 25,000 women through the ages. Thomson Gale, σελ. 612. ISBN 0-7876-7585-7. 
  7. Tsarevskaya, Lyubov (25 Απριλίου 2012). «Madam Penicillin». Voice of Russia. 
  8. Anna Eremeeva, "The Woman-Scientist in Soviet Artistic Discourse", in: Edith Saurer et al., Women's Movements. Networks and Debates in post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries, Köln: Böhlau Verlag, 2006, p. 347
  9. «Zinaida ErmolEva». Great Soviet Encyclopedia (3rd έκδοση). Gale Group. 1979. http://encyclopedia2.thefreedictionary.com/Zinaida+ErmolEva. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]