Ζερμαίν Ντυλάκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζερμαίν Ντυλάκ
Germaine Dulac.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Germaine Dulac (Γαλλικά)
Γέννηση17  Νοεμβρίου 1882[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Αμιένη[10]
Θάνατος20  Ιουλίου 1942[1][2][3][5][6][7][8][9]
Παρίσι[11]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Περ-Λασαίζ[12]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[13]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[14]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασκηνοθέτρια ταινιών κινηματογράφου[9]
film theorist
κριτικός κινηματογράφου
θεατρική συγγραφέας
σεναριογράφος
συγγραφέας
δημοσιογράφος[9]
ΑντιπρόσωποςLight Cone[15]
Αξιοσημείωτο έργοLa Fête espagnole
La Souriante Madame Beudet
The Seashell and the Clergyman
Princesse Mandane
Περίοδος ακμής1915 - 1934
Οικογένεια
ΣύζυγοςAlbert Dulac (1905–1920)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ζερμαίν Ντυλάκ (γαλλικά: Germaine Dulac), (1882 - 1942) ήταν Γαλλίδα σκηνοθέτρια, θεωρητικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος και κριτικός.[16]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζερμαίν Ντυλάκ γεννήθηκε στην Αμιένη στις 17 Νοεμβρίου 1882. Το πατρικό της όνομα ήταν Σαρλότ Ελιζαμπέτ Ζερμαίν Σαισέ-Σνάιντερ και μετακόμισε στο Παρίσι σε παιδική ηλικία. Λίγα χρόνια μετά το γάμο της το 1905 με τον μηχανικό-μυθιστοριογράφο Αλμπέρ Ντυλάκ, ξεκίνησε δημοσιογραφική καριέρα. Ως μία από τις κορυφαίες ριζοσπάστριες φεμινίστριες της εποχής της, ήταν συντάκτης του περιοδικού La Française, οργάνου του γαλλικού κινήματος υπέρ της ψηφοφορίας των γυναικών. Σύντομα ενδιαφέρθηκε για τον κινηματογράφο ως μορφή τέχνης. Το 1915, με τη βοήθεια του συζύγου της ίδρυσε μια μικρή εταιρεία παραγωγής, τη Delia Film, και σκηνοθέτησε μερικά εμπορικά έργα πριν στραφεί προς τον αβαντγκάρντ κινηματογράφο με την ομάδα των ιμπρεσιονιστών σκηνοθετών μαζί με τους Αμπέλ Γκανς, Λουί Ντελύκ, Μαρσέλ Λ'Ερμπιέ και Ζαν Επστάιν. Χρονολογικά, ήταν η δεύτερη γυναίκα σκηνοθέτις του γαλλικού κινηματογράφου, μετά την Αλίς Γκι, σύγχρονη του Ζωρζ Μελιές. [17]

Η πιο γνωστή χαρακτηριστική ταινία της σήμερα είναι η ιμπρεσιονιστική La Souriante Madame Beudet (Η χαμογελαστή κυρία Μπεντέ, 1922/23) [18]και για το σουρεαλιστικό πείραμά της La Coquille et le Clergyman (Το κοχύλι και ο κληρικός, 1928). Στις ταινίες της, καθώς και στο θεωρητικό έργο της, ο στόχος της ήταν ο «αγνός» κινηματογράφος, απαλλαγμένος από οποιαδήποτε επιρροή από τη λογοτεχνία, το θέατρο ή τις άλλες εικαστικές τέχνες.[19]

Μετά την έλευση του ηχητικού κινηματογράφου από τη δεκαετία του 1930, η σκηνοθετική καριέρα της άρχισε να φθίνει και πέρασε την τελευταία δεκαετία της ζωής της εργαζόμενη σε ειδησεογραφικά δελτία για τις εταιρείες των Σαρλ Πατέ και Λεόν Γκωμόν.

Πέθανε στις 20 Ιουλίου 1942 στο Παρίσι.[20]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) SNAC. w6q66w7k. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa455505/germaine-dulac. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 9368682. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 filmportal.de. fbf6a9f01d4647e3a6d5210e420d6682. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 FemBio. 8191. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12450301b.
  7. 7,0 7,1 7,2 Roglo. p=germaine;n=saisset+schneider.
  8. 8,0 8,1 8,2 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 18723.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/91471. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
  11. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  12. 12,0 12,1 Paul Bauer: «Deux siècles d'histoire au Père Lachaise» (Γαλλικά) Βερσαλλίες. 2006. σελ. 299. ISBN-13 978-2-914611-48-0. ISBN-10 2-914611-48-X.
  13. LIBRIS. 22  Ιανουαρίου 2013. libris.kb.se/katalogisering/tr58gcbc4ldscx4. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  14. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12450301b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  15. lightcone.org/fr/cineastes-en-distribution. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2021.
  16. . «imdb.com/name/nm0241273/Germaine Dulac/Biography». 
  17. . «trettleman.medium.com/the-films-of-germaine-dulac». 
  18. . «cinepivates.gr/mathima-14-gallikos-impresionismos/». 
  19. . «lightcone.org/en/filmmaker-99-germaine-dulac». 
  20. . «findagrave.com/memorial/9368682/germaine-dulac».