Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ
General Jean Maximilien Lamarque.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean Maximilien Lamarque (Γαλλικά)
Γέννηση22  Ιουλίου 1770[1][2][3]
Σεν-Σεβέρ
Θάνατος1  Ιουνίου 1832[4][1][5][3]
Παρίσι
Αιτία θανάτουχολέρα
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αξιωματικός
στρατιωτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςdivisional general/
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης και Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Ιππότης του Βασιλικού και Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Λουδοβίκου
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ (Jean Maximilien Lamarque, 1770–1832) ήταν Γάλλος διοικητής κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων που αργότερα έγινε μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου. Ο Λαμάρκ υπηρέτησε με διάκριση σε πολλές από τις εκστρατείες του Ναπολέοντα.[6] Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την κατάληψη του Κάπρι από τους Βρετανούς, καθώς και για τη νίκη του επί των Βασιλοφρόνων δυνάμεων στη Βαντέ το 1815.[6] Η τελευταία εκστρατεία έλαβε μεγάλο έπαινο από το Ναπολέοντα, ο οποίος είπε ότι ο Λαμάρκ είχε «πραγματοποιήσει θαύματα, και ακόμα ξεπέρασε τις ελπίδες μου».[7]

Μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων ο Λαμάρκ έγινε σφοδρός αντίπαλος της επιστροφής του Παλαιού Καθεστώτος.[8] Με την ανατροπή των Βουρβόνων στην Ιουλιανή Επανάσταση, τοποθετήθηκε στην διοίκηση μιας δύναμης για την καταστολή τυχόν εξεγέρσεων από τους υποστηρικτές τους, που ήταν γνωστοί ως Νομιμόφρονες.

Ωστόσο, σύντομα έγινε κορυφαίος κριτικός της νέας συνταγματικής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής ελευθερίας. Συνηγορούσε επίσης για την υποστήριξη των Γάλλων στους αγώνες ανεξαρτησίας στην Πολωνία και την Ιταλία.[9][6] Οι απόψεις του Λαμάρκ τον έκαναν μια δημοφιλή προσωπικότητα. Ο θάνατός του από χολέρα ήταν ο καταλύτης της παριζιάνικης Ιουνιανής Εξέγερσης του 1832,[6] η οποία έγινε το υπόβαθρο για τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκό, Οι Άθλιοι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11950784p. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού. LH/1454/19. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6f197t8. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. general catalog of BnF. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2014.
  5. (Γαλλικά) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 «Fonds Lamarque». Salle des inventaires virtuelle. Archives nationales. 566AP / 1-566AP / 30. 
  7. John S. C. Abbott, Napoleon at St. Helena: Or, Interesting Anecdotes and Remarkable Conversations of the Emperor during the Five and a Half Years of His Captivity, Harper, New York, 1855, p.459.
  8. The Popular Encyclopedia, 1836, p.354.
  9. Charles Alan Fyffe, A History of Modern Europe, Volume: 2, Henry Holt, New York, 1890, P.415.