Ζαν Αικάρ
| Ζαν Αικάρ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Jean Aicard (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 4 Φεβρουαρίου 1848 Τουλόν |
| Θάνατος | 13 Μαΐου 1921 7ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού |
| Τόπος ταφής | Cimetière central de Toulon |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Γαλλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Πωλ Σεζάν-Αιξ-Μαρσέιγ 3 |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας ποιητής θεατρικός συγγραφέας μυθιστοριογράφος |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Jacques Aicard |
| Γονείς | Jean Aicard |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | 10η έδρα της Γαλλικής Ακαδημίας (1909–1921) president of the Société des gens de lettres (1894) |
| Βραβεύσεις | βραβείο ποίησης της Γαλλικής Ακαδημίας (1883) Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (1901) Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (1882) |
| Υπογραφή | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Ζαν Φρανσουά Βικτόρ Αικάρ (Jean François Victor Aicard, 4 Φεβρουαρίου 1848 – 13 Μαΐου 1921) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.[1]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ζαν Αικάρ γεννήθηκε στην Τουλόν. Ο πατέρας του ήταν κάπως γνωστός δημοσιογράφος[2]. Ο νεαρός Ζαν άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1867 με την ποιητική συλλογή Les Jeunes Croyances, έναν «φόρο τιμής» στον Λαμαρτίνο, το οποίο ακολουθήθηκε το 1870 από ένα μονόπρακτο θεατρικό έργο που ανέβηκε στο θέατρο της Μασσαλίας.
Η ακρίβεια, η χάρη του ύφους του και η ποιητική του ζωηρότητα τον κατέστησαν γνωστό από νωρίς στον γαλλικό φιλολογικό κόσμο.[3] Οι ποιητικές του συλλογές περιλαμβάνουν τα Ποιήματα της Προβηγκίας (1874) και Το τραγούδι του παιδιού (1876), που τιμήθηκαν από τη Γαλλική Ακαδημία, το Miette et Noré (1880), ένα προβηγκιανό ειδύλλιο, και το Le Livre d'heures de l'amour (1887). Από τα θεατρικά έργα του το πλέον επιτυχημένο ήταν το Ο πατήρ Λεμπονάρ (1890), που πρωτοανέβηκε στο Théâtre Libre. Μεταξύ των άλλων έργων του συγκαταλέγονται τα μυθιστορήματα Le Roi de Camargue (1890), L'Ame d'un enfant (1898) και Tata (1901). Το Η Αφροδίτη της Μήλου (1874) είναι μια εξιστόρηση της ανακαλύψεως του ομώνυμου αγάλματος από ανέκδοτα έγγραφα.[2]
Ο Ζαν Αικάρ εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας (στην έδρα νο. 10) το 1909. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών.[4] Μυθιστορήματά του έχουν μεταφερθεί στον γαλλικό κινηματογράφο και τηλεόραση.
Επιλεγμένα έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ποίηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Les Rebellions et les apaisements (1871)
- Les Poèmes de Provence (1874)
- La Chanson des enfants (1876)
- Miette et Note (1880)
- Lamartine (1883), Βραβείο Ποιήσεως της Γαλλικής Ακαδημίας[5]
- Le Livre d'heures de l'amour (1887)
- Jésus (1896)
- Le témoin (1914-1916)
Μυθιστορήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Θεατρικά έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Pygmalion (1878)
- Othello ou le More de Venise (1881)
- Le Père Lebonnard (1889)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Jean Aicard | French poet». Encyclopedia Britannica. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 Chisholm 1911.
- ↑ Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χ. Πάτση», τόμ. 2, σελ. 714
- ↑
Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Aicard, Jean François Victor» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press - ↑
«Aicard». New International Encyclopedia. 1905. https://archive.org/stream/newinternational01gilm#page/229/mode/1up.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Aicard, Jean François Victor» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 1 (11η έκδοση) Cambridge University Press
- Το λήμμα «Αικάρ Ιωάννης» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 2, σελ. 714
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Έργα του/της Jean Aicard στο Project Gutenberg
- Η συλλογή Les Jeunes Croyances στην Gallica (Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας)