Ζαν-Μαρί Λε Πεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζαν-Μαρί Λε Πεν
JM Le Pen 22092007.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Marie Le Pen (Γαλλικά)
Γέννηση 20  Ιουνίου 1928[1][2][3][4]
Λα Τρινιτέ-συρ-Μερ
Υπηκοότητα Γαλλία
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα γαλλική γλώσσα
Ομιλούμενες γλώσσες γαλλική γλώσσα[5]
Σπουδές Νομική Σχολή Παρισιού
Πανεπιστήμιο Πανθεόν-Ασσάς
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
συνδικαλιστής
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Εθνικό Μέτωπο
Οικογένεια
Σύζυγος Jany Le Pen (από 1991)
Pierrette Lalanne (1960–1987)
Τέκνα Μαρίν Λε Πεν
Μαρί-Καρολέν Λε Πεν
Γιαν Λε Πεν
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Ευρωβουλευτής (από 2004; South-East France)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1986–1988; d:Q23900524)
περιφερειακός σύμβουλος
γερουσιαστής της κοινότητας
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1958–1962; d:Q27929102)
Ιστοσελίδα
Επίσημη ιστοσελίδα
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Twitter Σελίδα στο Instagram Λογαριασμός στο YouTube
Υπογραφή
Jean-Marie Le Pen signature.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν (γαλλικά: Jean-Marie Le Pen, 20 Ιουνίου 1928) είναι Γάλλος πολιτικός, αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος Εθνικό Μέτωπο από το 1972 μέχρι το 2011.

Η πολιτική του Λε Πεν εστιάζει σε θέματα σχετικά με την μετανάστευση στη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον παραδοσιακό πολιτισμό και αξίες, τον νόμο και την τάξη και την υψηλή ανεργία στη Γαλλία. Είναι υπέρμαχος των περιορισμών μετανάστευσης, της θανατικής ποινής, των κινήτρων υπέρ των νοικοκυριών[6] και του ευρωσκεπτικισμού. Με αυτή τη ρητορική κατάφερε να αναδείξει το Εθνικό Μέτωπο σε κόμμα με διψήφια ποσοστά.[7] Η άνοδός του στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας είναι γνωστή ως «Λεπενισμός».

Ο Λε Πεν ήταν πέντε φορές υποψήφιος για πρόεδρος της Γαλλίας και κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών τις 21 Απριλίου 2002 προκαλώντας αρνητική αίσθηση για την άνοδο της ακροδεξιάς.[7] Οι αμφιλεγόμενες ομιλίες του και η ενσωμάτωσή του στην πολιτική ζωή τον έχουν καταστήσει μια μορφή η οποία πολώνει την κοινή γνώμη και λόγω της μακροβιότητάς του, έχει γίνει μείζονα πολιτική μορφή της Γαλλίας. Αποβλήθηκε από το Εθνικό Μέτωπο από την κόρη του Μαρίν Λε Πεν τις 20 Αυγούστου 2015, μετά από αμφιλεγόμενες δηλώσεις και βρέθηκε περιθωριοποιημένος από τη γαλλική πολιτική σκηνή.[8][9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 www.senat.fr/senateur-communaute/le_pen_jean_marie0105sc.html.
  3. 3,0 3,1 (γαλλική γλώσσα) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 SNAC. w6c28xws. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (γαλλική γλώσσα) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12013472b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Murphy, Clare (28 May 2002). «Le Pen and his feminine side». Λονδίνο: BBC News. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/2011370.stm. Ανακτήθηκε στις 7 February 2007. 
  7. 7,0 7,1 Ρωμαίος Γιώργος (28 Απριλίου 2002). «Ο ευρωπαϊκός «λεπενισμός»». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=142132. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2017. 
  8. Francetv info. «Défilé du FN : comment Marine Le Pen va marginaliser son père». Francetvinfo.fr. http://www.francetvinfo.fr/politique/front-national/defile-du-fn-comment-marine-le-pen-va-marginaliser-son-pere_891797.html. Ανακτήθηκε στις 21 July 2016. 
  9. «L'after RMC: « Jean-Marie Le Pen est assez marginalisé et esseulé dans sa tentative de combattre le Front national », Louis Aliot». Bfmtv.com. http://www.bfmtv.com/mediaplayer/video/l-after-rmc-jean-marie-le-pen-est-assez-marginalise-et-esseule-dans-sa-tentative-de-combattre-le-front-national-louis-aliot-805626.html. Ανακτήθηκε στις 21 July 2016.