Ζανκτ Πάουλι

Το Ζανκτ Πάουλι (γερμ. Sankt Pauli ή St. Pauli) είναι περιοχή του Αμβούργου που ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Αμβούργο-Μίτε και βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Έλβα. Είναι πολύ γνωστή για την εμβληματική οδό Ρίπερμπαν, που αποτελεί έναν από τους πλέον πολυσύχναστους ψυχαγωγικούς προορισμούς στην πόλη. Τον Δεκέμβριο του 2024 είχε 22.377 κατοίκους. Πρόκειται για το παλαιό προάστιο Χαμπούργκερ Μπεργκ (Hamburger Berg, μτφρ. «Λόφος του Αμβούργου») που μετονομάστηκε σε Ζανκτ Πάουλι το 1833, όπως μνημονεύεται και σε σχετική επιγραφή στην πύλη του νεκροταφείου επί της οδού Άντονιστράσε (Antonistraße). Η σημερινή ονομασία οφείλεται στην ομώνυμη εκκλησία (χτισμένη το 1819) που βρισκόταν μέχρι το 1938 εντός των ορίων της περιοχής, αλλά σήμερα ανήκει στην γειτονική περιοχή της Άλτονα.

Ο πρώτος οικισμός στην περιοχή ήταν ένα Κιστερκιανό μοναστήρι, που ιδρύθηκε γύρω στο 1247 κοντά στη σημερινή ψαραγορά στις εκβολές του ρέματος Πέπερμέλενμπεκ (Pepermölenbek). Το μοναστήρι παρέμεινε σε αυτήν την τοποθεσία μέχρι το 1293, και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σημερινό Χαρβεστεχούντε (Harvestehude). Μετά το ξέσπασμα της πανώλης το 1604, το λεγόμενο «Νοσοκομείο Πανώλης» (Pesthof) χτίστηκε εκεί, μεταξύ 1605 και 1607, στην περιοχή της σημερινής Άννενστράσε (Annenstraße), το οποίο καταστράφηκε αργότερα από τα ναπολεόντεια στρατεύματα κατοχής τον χειμώνα του 1813. Από τον 17ο αιώνα, οι επιχειρήσεις που θεωρούνταν ανεπιθύμητες στην πόλη λόγω οσμών, ρύπανσης των υδάτων ή θορύβου μεταφέρθηκαν στον Λόφο του Αμβούργου. Οι κατασκευαστές σχοινιών, οι οποίοι αργότερα έδωσαν το όνομά τους στην οδό Ρίπερμπαν, μετακόμισαν εδώ το 1633 επειδή δεν μπορούσαν πλέον να βρουν επαρκή χώρο για το εμπόριό τους εντός των τειχών της πόλης. Την ίδια περίπου εποχή, ξεκίνησε και η παράδοση της ψυχαγωγίας σε αυτήν την περιοχή, οδηγώντας στη δημιουργία της Σπίλμπουντενπλάτς (Spielbudenplatz), ενός χώρου με ταβέρνες και αίθουσες χορού, όπου σύχναζαν περιοδεύοντες έμποροι και καλλιτέχνες. Μετά το τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου, η ανάπτυξη του Λόφου του Αμβούργου επεκτάθηκε ανατολικά από το Πέπερμέλενμπεκ προς τη Ρίπερμπαν. Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο κυβερνήτης του Ναπολέοντα, Louis-Nicolas Davout, κατεδάφισε πλήρως το προάστιο για να παρέχει ένα καθαρό πεδίο πυρός μπροστά από το Αμβούργο που είχε καταληφθεί. Μετά την αποχώρηση των Γάλλων, το προάστιο ξαναχτίστηκε πολύ γρήγορα.