Ζίγκμουντ Μινέικο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζίγκμουντ Μινέικο
ZMineyko.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Λιθουανία
Θάνατος
Τόπος θανάτου Αθήνα
Υπηκοότητα Πολωνία και Ελλάδα
Τέκνα Σοφία Μινεΐκου
Επάγγελμα/
ιδιότητες
στρατιώτης, μηχανικός, κλασικός αρχαιολόγος και δημοσιογράφος

Ο Ζίγκμουντ Μινέικο (στα Πολωνικά: Zygmunt Mineyko) ήταν Πολωνός αριστοκράτης, στρατιωτικός και επιστήμονας, που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Από το γάμο του με την Περσεφόνη Μάναρη, κόρη του ονομαστού Έλληνα μαθηματικού και επί σειρά ετών διευθυντή της Ζωσιμαίας Σχολής Σπυρίδωνα Μάναρη απέκτησε τρεις γιους και έξι κόρες[1], μεταξύ αυτών την Σοφία Μινέικο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου νυμφευόμενος τη Σοφία έγινε γαμπρός του Ζίγκμουντ Μινέικο, ενώ εγγονός του ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου και δισέγγονός του ο Γιώργος Παπανδρέου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1840 στο Μπαλβανίσκι της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ήταν γιος του Πολωνού αριστοκράτη γαιοκτήμονα Στάνισλαβ Μινέικο και της Σεσίλια Ζούκεβιτς. Στην Iστορία, η πρώτη αναφορά στην οικογένεια είναι στις αρχές του 15ου αιώνα, το έτος 1413, όταν ένας Μινέικο υπέγραψε την Συνθήκη του Χορόντλο που ρύθμιζε τις σχέσεις μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας, που τότε βρίσκονταν σε συνομοσπονδία.[2] Η οικογένεια κατείχε μεγάλες εδαφικές εκτάσεις στη σημερινή Πολωνία και Λευκορωσία και διατήρησε τα προνόμιά της και μετά την κατάκτηση της Πολωνίας από τη Ρωσία. Ο Ζίγκμουντ Μινέικο αρχικά έγινε αξιωματικός στον Ρωσικό Τσαρικό Στρατό, όμως το 1863 συμμετείχε στην μεγάλη Πολωνική εξέγερση εναντίον του Τσάρου και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που τελικά μετεράπη σε 12ετή εξορία στη Σιβηρία.

Ο Μινέικο κατάφερε να δραπετεύσει από τη Σιβηρία και ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Εκεί είχε την ευκαιρία να σπουδάσει μηχανικός στη Γαλλική Σχολή Πολέμου. Στη συνέχεια επισκέφτηκε την Ελλάδα, την οποία και αγάπησε αμέσως. Το 1880 παντρεύτηκε την ελληνίδα Περσεφόνη Μανάρη, με την οποία έζησαν στην Πάτρα και στην Αθήνα. Διορίστηκε αρχιμηχανικός στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων και είχε κρίσιμο ρόλο στην κατασκευή σιδηροδρόμων, γεφύρων και καναλιών ανά την Ελλάδα. Αργότερα έγινε επικεφαλής Τοπογραφίας του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) και ήταν από τους υπευθύνους της αποκατάστασης του Παναθηναϊκού Σταδίου (Καλλιμάρμαρου) για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896.[3]

Έγραψε εθνολογική μελέτη της Ηπείρου η οποία απηχούσε τις ελληνικές θέσεις περί ελληνικότητας της περιοχής.[4]

Πραγματοποίησε αρχαιολογική έρευνα στην Αρχαία Δωδώνη και ανακάλυψε σημαντικά ευρήματα.[5]

Πέραν της μητρικής του πολωνικής, ήταν εξαιρετικός γνώστης της ελληνικής, αγγλικής, γαλλικής, τουρκικής, ρωσικής και λιθουανικής γλώσσας.[5]

Στα χόμπι του συγκαταλέγονταν η ιππασία και το κυνήγι, και ήταν ικανότατος και στα δύο.[5]

Ο Ζίγκμουντ Μινέικο πέθανε το Δεκέμβριο του 1925. Του είχε απονεμηθεί η ελληνική υπηκοότητα από την Βουλή των Ελλήνων, και το 1913 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον τίμησε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος για τη συνεισφορά του στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γενεαλογικό δέντρο του Ζίγκμουντ Μινέικο δημοσιευμένο από έναν σύγχρονο απόγονό του
  2. Arlou, Uladzimier (09.03.2006). "Зыгмунт Мінейка". Радыё Свабода
  3. "Senator Ryszard Bender pyta premiera Grecji Jerzego Papandreou w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu 26 stycznia 2010 r. w sprawie krzyży.
  4. Zdrada, Jerzy (9 October 1999). "Zygmunt Mineyko (1840 - 1925) and George Papandreou as family in Greece"
  5. 5,0 5,1 5,2 Venclova, Tomas (2008). Vilnius: A Guide to Its Names and People. Vilnius: R.Paknio Leidykla.