Ευάγγελος Ανδρέου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευάγγελος Ανδρέου

Ο Ευάγγελος Ανδρέου (1952) είναι Έλληνας ποιητής, τεχνοκριτικός και δημοσιογράφος.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1952 στην Παιανία της Αττικής.[1] Απεφοίτησε με άριστα από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Ωδείου Αθηνών και αρίστευσε στο μεταπτυχιακό σπουδαστήριο ανώτατων μουσικολογικών σπουδών (Αισθητική και Φιλοσοφία της Τέχνης) του Ωδείου Αλίμου (1988) με τον Florian Dabrowski και στο πανελλήνιο σπουδαστήριο μουσικολογίας (1987) του Μουσικού Ιδρύματος της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου Κρήτης.[2] Έκανε επίσης σπουδές δημοσιογραφίας και ψυχολογίας σε κέντρα ελευθέρων σπουδών. Εμφανίσθηκε στα γράμματα το 1970-71 μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας Βραδυνή. Συνεργάσθηκε με τον ημερήσιο και περιοδικό τύπο και την ΕΡΑ4. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE), ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πολιτιστικών Συντακτών και μέλος ή σύμβουλος ελληνικών και ξένων πολιτιστικών, συγγραφικών και ακαδημαϊκών φορέων, όπως το Αμερικανικό ΄Ιδρυμα Βυζαντινής Μουσικής και Υμνολογίας – ASBMH του Προγράμματος Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Pittsburgh – Η.Π.Α.[1] Δίδαξε Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Αισθητικής των Καλών Τεχνών στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών.[2] Είναι τακτικό Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Ελληνικού Τμήματος L'Association Internationale de la Critique Littéraire (AICL - France) και διετέλεσε Α΄Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής (1977) της World Assembly of Youth-W.A.Y. Τιμήθηκε με το «Δημοσθένειο» Μετάλλιο και Δίπλωμα Τιμής (1997) από τον Δήμο Παιανίας και με Δίπλωμα Τιμής (1997) από τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Κρήτης Ειρηναίο.[3] Το 2018 αναγορεύθηκε Επίτιμο Μέλος στην "Τάξη των Ιπποτών" της Accademia Collegio de' Nobili (ιδρ. 1689) της Φλωρεντίας.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[4][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1972: Πρώτη Φυλακή – λογοτεχνικό σταχυολόγημα (πρωτόλειο)
  • 1986: Αναστύλωση ενός πέτρινου μίσχου (Δεύτερη έκδοση, Ανδρέου-Ανδρέου/Andreou-Andreou. 1987)
  • 1993: Κατά τυράννων και φίλων
  • 1998: Πολιτεία δηλητήριο περιβολιών

Τέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1975: Οι δρόμοι του συνειρμού στο πνεύμα του Αλέκου Κοντόπουλου – δοκίμιο
  • 1980: Δεκαέξη Μεσογείτες Καλλιτέχνες (Πολιτιστικό Κέντρο Κορωπίου «Αγγελική Τσεβά»).
  • 1981: Γιώργος Μούγιος-Αισθητική αποτίμηση, παιδευτική και μιά πρώτη συστηματική εποπτεία στο έργο του ζωγράφου»
  • 1983: Κοπτική Χριστιανική Τέχνη
  • 1984: Αλληγορική επαναφορά των παραστατικών υποθέσεων της τέχνης-Τάκης Μάρθας
  • 1985: Γιάννης Σκαρλάτος-Επισκόπηση της ζωγραφικής του πορείας. Βιογραφικά και αισθητικά σχόλια
  • 1996: The allegoric recall of descriptive hypotheses of art: (the painter Takis Marthas), New York: Abhe Rao-Shantha International Inc [5]
  • 2002: The meaning of educational manifestations and the participation of the intellectual man – And four artists, New York: Abhe Rao-Shantha International Inc

Ιστορία-μαρτυρίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1978: Στοιχεία Ζωής (Δεύτερη κυκλοφορία 2011)
  • 2008: Το Ιστορικό Εκκλησιαστικό Μουσείο Παιανίας
  • 2010: Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε...- Ο βαλκανιονίκης του μεσοπολέμου Γιάννης Σκιαδάς
  • 2011: Ένα ταφικό μνημείο των μέσων μεταβυζαντινών χρόνων
  • 2012: Γεώργιος Μάρκου ο Αργείος – Το μέγιστο της αγιογραφίας σχολειό στο 18ο αιώνα». (Επιμετρο στην ιταλική: Da Peloponneso a Venezia e da Venezia ad Attica -Giorgio Marcou di Argos, La più grande scuola agiografica del diciottesimo (18°) secolo, Atene 2012)[6]

Σύμμεικτα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 20131986: Απόδειπνο κοντά στο Νταλί και τον Πικάσσο Ποιητικό-μουσικό ακρόαμα, Αθήνα [7]:
  • Δέλτος Ανδρονίκου Μοναχού

Ντοκιμαντέρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 2010: Στη φλόγα του φωτός και του χρώματος» -Αγγελική Τσεβά
  • 2012: Κληρονομιά φωτός και δακρύων    

Σκηνική τέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1982: Η Σελήνη, η Σαπφώ. Ποιητικό ηχοθέαμα» – Φεστιβάλ της Πεντέλης «Κρυστάλλεια», [8]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

-Poésie Grecque Contemporaine. Ed. Autres Temps, Marseille France 2000

-Dictionary of International Biography, IBC Cambridge 2001

-The European Millennium, Who’s Who, London 2000

-Μεγάλη Εγκυκλοπαιδεία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Χάρη Πάτση. Τόμος Γ΄ 1995

-Γραμματολογική και Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια της Ελληνικής Λογοτεχνίας, τόμος ΙΙ, έκδ. Αφοί Παγουλάτοι

-Ολυμπία Ν. Τολίκα, Παγκόσμιο Λεξικό της Μουσικής,  Στοχαστής,  Αθήνα 1999

-Ολυμπία Ν. Τολίκα, Επίτομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Βυζαντινής Μουσικής, Αθήνα 1993

-Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής. Εκδ. Γιαλλελής 2001

-Who’s Who Δημοσιογράφων,  Interad, Αθήνα 1996 . σ. 18Α

-Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό Who’s Who. Εκδ. Μέτρον 1999-2000

-Γιάννη Τζαβάρα, Ελληνόγλωσση Φιλοσοφική Βιβλιογραφία (1980-1989) -  V.24. Σύγχρονοι ΄Ελληνες Φιλόσοφοι σ. 57 https://www.google.gr/search?client=opera&q=ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ+ΕΛΛΗΝΕΣ+ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ+(με+αλφαβητική+σειρά)+Ευάγγελος+Ανδρέου+Οι+δρόμοι+του+συνειρμου+στο+πνεύμα+του+Αλέκου+Κοντόπουλου&sourceid=opera&ie=UTF-8&oe=UTF-8

-Περιοδικό WAY Information, Copenhagen, November 1976,-March 1977, p. Europe (Andreou, E.)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]