Ετέοκλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Ετέοκλος ή Ετεοκλής (δεν πρέπει να συγχέεται με τον γνωστότερο Ετεοκλή του θηβαϊκού κύκλου, αδελφό του Πολυνείκη) ήταν Βοιωτός, βασιλιάς του Ορχομενού, γιος του Ανδρέως και εγγονός του Πηνειού. Μητέρα του Ετεόκλου ήταν η Ευίππη, κόρη του Λεύκωνα. Υπήρχε ωστόσο η φήμη ότι ο Ετέοκλος ήταν γιος του Κηφισού (του ποτάμιου θεού του Βοιωτικού Κηφισού), γι' αυτό και σε κάποια έπη ονομαζόταν «Κηφισιάδης».

Οι Βοιωτοί πίστευαν ότι ο Ετέοκλος ήταν ο πρώτος που θυσίασε στις Χάριτες και καθόρισε τον αριθμό τους σε τρεις (Ευφροσύνη, Αγλαΐα και Θάλεια). Μετά τον θάνατο του Ετεόκλου, η βασιλεία του Ορχομενού περιήλθε στη γενιά του Άλμου (συγκεκριμένα στον γαμπρό του, τον Φλεγύα), καθώς ο Ετέοκλος είχε πεθάνει άτεκνος. Ο Ετέοκλος και ο πατέρας του αναφέρονται και σε χεττιτικές επιγραφές τις οποίες αποκρυπτογράφησε ο Forrer.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969