Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ερωτικές καντρίλιες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ερωτικές Καντρίλιες
Design For Living
ΣκηνοθεσίαΕρνστ Λούμπιτς
ΠαραγωγήΕρνστ Λούμπιτς
ΣενάριοΜπεν Χεχτ
Βασισμένο σεθεατρικό Design for Living του Νόελ Κάουαρντ
ΗθοποιοίΦρέντρικ Μαρτς
Γκάρι Κούπερ
Μίριαμ Χόπκινς
ΦωτογραφίαΒίκτωρ Μίλνερ
ΜοντάζΦράνσις Μαρς
ΕνδυματολόγοςΤράβις Μπάντον
Εταιρεία παραγωγήςParamount Pictures
ΔιανομήParamount Pictures
Πρώτη προβολή29 Δεκεμβρίου, 1933 (ΗΠΑ)
Διάρκεια91 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες
ΓλώσσαΑγγλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Ερωτικές Καντρίλιες (Πρωτότυπος τίτλος: Design for Living), είναι αμερικανική αισθηματική κομεντί παραγωγής του 1933 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Ερνστ Λούμπιτς. Πρωταγωνιστούν οι Φρέντρικ Μαρτς, Γκάρι Κούπερ και Μίριαμ Χόπκινς. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική διασκευή του θεατρικού έργου του Άγγλου δραματουργού Νόελ Κάουαρντ με τίτλο Design for Living, η οποία διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τον Μπεν Χεχτ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Φρέντρικ Μαρτς, ο Γκάρι Κούπερ και η Μίριαμ Χόπκινς που υποδύονται δυο φίλους που διεκδικούν την ίδια γυναίκα, η οποία είναι αναποφάσιστη στο ποιον από τους δυο να διαλέξει. Η τρεις τους αποφασίζουν να συγκατοικήσουν με πλατωνικό τρόπο, χωρίς να υπάρχουν σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ τους.

Η ταινία γυρίστηκε λίγο πριν θεσπιστεί ο κώδικας κινηματογραφικής δεοντολογίας Χέιζ, ο οποίος λογόκρινε κάθε αναφορά πάνω στο σεξ στις ταινίες. Αφού μπήκε σε ισχύ ο κώδικας αυτός, κατά τα τέλη του 1934 η ταινία χαρακτηρίστηκε ακατάλληλη για ανηλίκους. Οι κριτικοί της περιόδου υποδέχτηκαν την ταινία με ανάμεικτα συναισθήματα, αφενός λόγω του αμφιλεγόμενου θέματος που θιγόταν, αφετέρου λόγω της απόκλισης του σεναρίου της ταινίας από το ομώνυμο θεατρικό του Κάουαρντ. Ο ίδιος ο Κάουαρντ είχε πει ότι του μεταφέρθηκε ότι μόνο τρεις ατάκες από το θεατρικό του είχαν μείνει χωρίς να αλλάξουν[1]. Η ταινία είχε εμπορική απήχηση στο κοινό και βρέθηκε ανάμεσα στις δέκα εμπορικότερες ταινίες για το 1933[2]. Και οι τρεις πρωταγωνιστές της ταινίας έλαβαν αναγνώριση για τις ερμηνείες τους, εφόσον βρίσκονταν στο αποκορύφωμα της δημοφιλίας τους.

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το τρένο στη Γαλλία, ο δραματουργός Τομ Τσέιμπερς (Φρέντρικ Μαρτς) και ο ζωγράφος Τζορτζ Κέρτις (Γκάρι Κούπερ), δυο φίλοι από τις Η.Π.Α. συναντούν την φιλελεύθερη Τζίλντα Φάρελ (Μίριαμ Χόπκινς) και την ερωτεύονται. Η Τζίλντα που είναι επίσης Αμερικανίδα και βρίσκεται στο Παρίσι ως προστατευόμενη του ζάμπλουτου Μαξ Πλάνκετ (Έντουαρντ Έβερετ Χόρτον), ερωτεύεται επίσης τους δυο άνδρες, αλλά δεν ξέρει ποιον να διαλέξει. Προκειμένου να μην χάσει λοιπόν κανέναν από τους δυο τους προτείνει μια συγκατοίκηση που να μην περιλαμβάνει καμιά σεξουαλική επαφή. Έτσι η Τζίλντα μετακομίζει στο σπίτι των δυο ανδρών στο Παρίσι και αναλαμβάνει την κριτική των έργων τους. Όταν όμως κάποια στιγμή ο Τομ πηγαίνει στο Λονδίνο για να επιβλέψει την παραγωγή μιας κωμωδίας που έχει γράψει, αφήνει τον Τζορτζ και την Τζίλντα μόνους στο σπίτι και η συμφωνία μεταξύ των τριών κινδυνεύει να σπάσει.

Διανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Φρέντρικ Μαρτς, Γκάρι Κούπερ και Μίριαμ Χόπκινς σε διαφημιστική φωτογραφία για τις ανάγκες της ταινίας.
Ηθοποιός Ρόλος
Φρέντρικ Μαρτς Τομ Τσέιμπερς
Γκάρι Κούπερ Τζορτζ Κέρτις
Μίριαμ Χόπκινς Τζίλντα Φάρελ
Έντουαρντ Έβερετ Χόρτον Μαξ Πλάνκετ
Τζέιν Ντάργουελ Σπιτονοικοκυρά του Τζορτζ
Φράνκλιν Πάνγκμπορν Κύριος Ντάγκλας
Ίζαμπελ Τζούελ Στενογράφος του Μαξ
Γουίνταμ Στάντινγκ Μπάτλερ του Μαξ

Πληροφορίες παραγωγής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άγγλος δραματουργός Νόελ Κάουαρντ κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1930 γνώρισε τεράστια επιτυχία με τα θεατρικά του έργα, τα οποία προβάλονταν στο Μπρόντγουεϊ και γνώρισαν επιτυχία[3]. Το Design for Living αποτέλεσε τεράστια εμπορική και κριτική επιτυχία με πρωταγωνιστές την μεγάλη θεατρική ηθοποιό Λιν Φοντάν, το σύζυγό της Άλφρεντ Λαντ και τον ίδιο τον Κάουαρντ, παρά την αμφιλεγόμενη θεματολογία της που άφηνε υπονοούμενα για ερωτικό τρίο μεταξύ των πρωταγωνιστών και που προκάλεσε σκάνδαλο στη συντηρητική κοινωνία του τότε[4][5]. Η ταινία, όπως και τα περισσότερα θεατρικά έργα του Κάουαρντ εκείνης της περιόδου, μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη[5].

Ο σκηνοθέτης Ερνστ Λούμπιτς ζήτησε αρχικά από τον Σάμιουελ Ράφαελσον, σεναριογράφο του προηγούμενού του σκηνοθετικού εγχειρήματος με τίτλο Φασαρία στον παράδεισο (Trouble in Paradise, 1932) να διασκευάσει το θεατρικό του Κάουαρντ για τη μεγάλη οθόνη. Ο Ράφαελσον όμως δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για να διασκευάσει το θεατρικού του Άγγλου δραματουργού[6]. Ο Λούμπιτς έπειτα απευθύνθηκε στον Μπεν Χεχτ, ο οποίος έμελλε να γράψει μερικές από τις πιο επιτυχημένες κωμωδίες της δεκαετίας του 1930 και 1940 για να κάνει τη διασκευή. Οι δυο τους προέβησαν σε δραστικές αλλαγές στο σενάριο του θεατρικού, ξαναγράφοντάς το επί της ουσίας από την αρχή[7]. Μια από τις διαφορές ήταν ότι στο αυθεντικό σενάριο του θεατρικού οι τρεις πρωταγωνιστές ήταν καλλιεργημένοι, κοσμοπολίτες και κυνικοί. Ο Χεχτ άλλαξε τα ονόματά τους και το τριο έγινε αφελές, κεφάτο, φιλελεύθερο και είχε μια μποέμ προσέγγιση στη ζωή. Όλα αυτά εν μέσω της περιόδου του οικονομικού κραχ του 1929[8][9].

Ο Λούμπιτς ήθελε να αναθέσει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε δυο Βρετανούς ηθοποιούς τον Ρόναλντ Κόλμαν και τον Λέσλι Χάουαρντ. Και ενώ ο μεν Κόλμαν ζήτησε πολύ υψηλή αμοιβή, ο δε Χάουαρντ φοβόταν τη σύγκριση με τους ηθοποιούς που ερμήνευσαν τους ρόλους στο θέατρο και αρνήθηκε το ρόλο. Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Τζορτζ ήταν ο Ντάγκλας Φέρμπανκς Τζούνιορ, ο οποίος αρρώστησε με πνευμονία λίγο πριν την έναρξη των γυρισμάτων και τη θέση του πήρε ο Γκάρι Κούπερ[6]. Ο ρόλος του Τομ δόθηκε στον Φρέντρικ Μαρτς, που είχε συμβόλαιο με την Paramount. Ο ρόλος της Τζίλντα ήταν κομμένος και ραμμένος για το ταλέντο της Μίριαμ Χόπκινς[10], ενώ οι καρατερίστες Έντουαρντ Έβερετ Χόρτον και Φράνκλιν Πάνγκμπορν ολοκλήρωσαν το πρωταγωνιστικό καστ[8].

Πριν τεθεί σε ισχύ ο Κώδικας Χέιζ το 1934, που λογόκρινε οποιαδήποτε νύξη σχετική με το σεξ στις ταινίας, η εταιρία Paramount Pictures καθώς και άλλα στούντιο παρήγαγαν μια σειρά ταινιών με έντονο το ερωτικό στοιχείο και με πρωταγωνιστές τη Μέι Γουέστ, τον Γ. Σι Φιλντς, καθώς και τις ταινίες του Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ, με κύρια πρωταγωνίστρια την Μάρλεν Ντίτριχ[8]. Από το 1929 έως και το 1934 ο Λούμπιτς δημιουργούσε ταινίες που αποπνέονταν από σοφιστικέ ερωτισμό για λογαριασμό της Paramount, μερικές από αυτές ήταν τα: Ερωτική παρέλασις (The Love Parade, 1929), Μόντε Κάρλο (Monte Carlo, 1930), Ονειρώδες βαλς (The Smiling Lieutenant, 1931), Φασαρία στον παράδεισο (Trouble in Paradise, 1932) και Μια ώρα κοντά σου (One Hour with You, 1932). Τα προβλήματα με τη λογοκρισία παρουσιάστηκα το 1933 με την ταινία Ερωτικές καντρίλιες λόγω των συζητήσεων πάνω στο σεξ και την υπόνοια του σεξ μεταξύ τριών ατόμων[11]. Η ταινία έλαβε την έγκριση από το γραφείο του Χέιζ, αλλά όταν θεσπίστηκε ο Κώδικας Χέιζ, ένα χρόνο αργότερα η ταινία θεωρήθηκε ακατάλληλη για ανηλίκους και απαγορεύτηκε η προβολή της στο ευρύ κοινό[12]. Το τολμηρό θέμα της ταινίας σχολιάστηκε αρκετά και από τον τύπο της περιόδου.

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά τις αντιδράσεις για την θεματολογία της, η ταινία έλαβε θετικές κριτικές. Ο Μόρντοντ Χολ των New York Times έγραψε: Μπορεί να έχει απομείνει μόνο ο σκελετός του θεατρικού του Νόελ Κάουαρντ, αλλά η ταινία έχει το ίδιο έξυπνο ύφος. Παρά το γεγονός ότι οι έξυπνες ατάκες του Κάουαρντ εξανεμίστηκαν και η πλοκή της ταινίας άλλαξε ολόκληρωτικά, ο κύριος Λούμπιτς που είναι κινηματογραφιστής από τους λίγους κατάφερε με αυτό του το εγχείρημα να αγγίξει ένα θέμα ταμπού, με τον πιο έξυπνο και διασκεδαστικό τρόπο, ενώ το δικό του προσωπικό χιούμορ προτάσσεται μονίμως[7].

Το περιοδικό Time Out London σχολίασε στην κριτική του τις αλλαγές από το θεατρικό του Κάουαρντ, τονίζοντας ότι η ταινία είναι λιγότερο επιτυχημένη[13].

Ο Τζόζεφ Τζον Λάνθιερ του Slant Magazine, στην κριτική που έκανε στην ταινία το 2011, μετά την κυκλοφορία της σε Blu-Ray, της έδωσε 4,5 αστέρια στα 5[14]. Ενώ ο Λούις Τσίλτον του περιοδικού The Independent έγραψε το 2023 ότι το πνευματώδες και προοδευτικό Ερωτικές Καντρίλιες γέρασε τόσο καλά σαν το παλιό κρασί, ώστε να φαντάζει σύγχρονο ακόμα και στις ημέρες μας και ότι αποτελεί την επιτομή της ταινίας που βάζει στο μικροσκόπιο ερωτικά συμπλέγματα που αφορούν τρία άτομα[15].

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Richards, Dick. The Wit of Noël Coward. Sphere Books, 1970, p. 86.
  2. ↑ Churchill, Douglas W. (30 Δεκεμβρίου 1934). «The Year in Hollywood: 1934 May Be Remembered as the Beginning of the Sweetness-and-Light Era». The New York Times. σελ. 5.
  3. ↑ Lahr, John (1982). Coward, the playwright. London: Methuen. σελ. 93. ISBN 978-0-413-46840-6.
  4. ↑ Lesley, Cole (1976). The life of Noël Coward. London: J. Cape. σελίδες 160–161. ISBN 978-0-224-01288-1.
  5. 1 2 Hoare, Philip (1996). Noël Coward: a biography (Repr έκδοση). London: Sinclair-Stevenson. σελ. 251. ISBN 978-1-85619-265-1.
  6. 1 2 «Design for Living (1933) - Overview». Turner Classic Movies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2025.
  7. 1 2 Hall, Mordaunt (23 Νοεμβρίου 1933). «Miriam Hopkins, Fredric March and Gary Coper in a Film Version of 'Design for Living'». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2025.
  8. 1 2 3 Hagopian, Kevin Jack (n.d.). «Film Notes – Design for Living». Film Notes. New York State Writers Institute. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2025.
  9. ↑ Vineberg, Steve (12 Ιουλίου 2001). «Re-Design: Coward's great play, Lubitsch's great film». The Phoenix. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2025.
  10. ↑ Kuersten, Erich (9 Μαρτίου 2008). «Miriam Hopkins & the Pre-Code Menage-a-trois». Bright Lights Film Journal. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2025.
  11. ↑ «Design for Living at the TV Guide movie database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2009.
  12. ↑ «Design for Living (1933) – IMDb» – μέσω www.imdb.com.
  13. ↑ «Design for Living». Time Out Worldwide.
  14. ↑ Lanthier, Joseph Jon (5 Δεκεμβρίου 2011). «Blu-ray Review: Ernst Lubitsch's Design for Living on the Criterion Collection». Slant Magazine. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
  15. ↑ Chilton, Louis (15 Φεβρουαρίου 2023). «Throuples on film! 9 times movies and TV depicted 'triad' relationships». The Independent.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ερωτικές_καντρίλιες&oldid=11844219"