Ερρίκος Δ΄ του Λουξεμβούργου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ερρίκος Δ΄ του Λουξεμβούργου
Henry IV, Count of Luxembourg.png
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1113[1]
Θάνατος 14  Αυγούστου 1196
Echternach
Οικογένεια
Σύζυγος Λωρέτ της Φλάνδρας
Τέκνα Ερμεζίνντα του Λουξεμβούργου
Γονείς Γοδεφρείδος Α΄ του Ναμύρ και Ερμεζίνντε του Λουξεμβούργου
Αδέλφια Αλίκη του Ναμύρ

Ο Ερρίκος Δ΄ ο τυφλός, γαλλ. Henri IV l'aveugle (π. 1112 - 14 Αυγούστου 1196) από τον Οίκο του Ναμύρ ήταν κόμης του Λουξεμβούργου (1136-1196) και, ως Ερρίκος Α΄, κόμης του Ναμύρ (1139-1189).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ και της Ερμενσίντας των Αρντέν, κόρης του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου.

Κληρονόμησε τις κομητείες του Λα Ρος και Ντυρμπουύ από τα εξαδέλφια του Ερρίκο του Λα Ρος και Ερρίκο Β΄ κόμη του Ντυρμπουύ. Το 1136 απεβίωσε ο εξάδελφός του Κορράδος Β΄ κόμης του Λουξεμβούργου και ο Λοθάριος Β΄ της Γερμανίας, αντί να δώσει την κομητεία στην αδελφή τού Κορράδου Β΄, τη Λιούτγκαρτ -σύζυγο του Ερρίκου Β΄ κόμη του Γκρανπρέ, που ήταν Γάλλος- το έδωσε στον Ερρίκο. Κληρονόμησε την επιτροπεία (advocacy) των αββαείων Σαιν-Μαξιμίν στο Τρηρ και Σαιν-Βίλλιμπρορτ στο Έχτερναχ. Αυτό έγινε αφορμή πολλών συγκρούσεων με τον Άλμπερο αρχιεπίσκοπο του Τρηρ. Τρία έτη μετά διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Ναμύρ.

Το 1141 βοήθησε τον Άλμπερον Β΄ επίσκοπο της Λιέγης να λάβει το Μπουγιόν με τον Ρέγκιναλτ Α΄ κόμη του Μπαρ. /το 1147 εγκατέλειψε το Σαιν-Μαξιμίν, αλλά το ξαναπήρε όταν απεβίωσε ο αρχιεπίσκοπος Άλμπερο ντε Μοντρέιγ το 1152. Ο νέος αρχιεπίσκοπος Χιλλίν του Φλαμάν αντάλλαξε τα δικαιώματα επί των αββαείων με την πόλη του Γκρέβενμαχερ το 1155.

Ήταν άτεκνος από τον πρώτο του γάμο και έκανε διάδοχο τον σύζυγο της αδελφής του Αλίκης, τον Βαλδουίνο Δ΄ κόμη του Αινώ (του Οίκου της Φλάνδρας). Το 1171 απεβίωσε ο Βαλδουίνος Δ΄ και διάδοχος έγινε ο γιος του Βαλδουίνος Ε΄ κόμης του Αινώ. Ο Ερρίκος Δ΄ μαζί με τον ανιψιό του Βαλδουίνο Ε΄ διεξήγαν δύο πολέμους, το 1170 και το 1172, με τον Ερρίκο Γ΄ των Αρντέν-Βερντέν κόμη του Λίμμπουρκ.

Έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Βάσσενμπερκ, αλλά δεν αποκτούσε απογόνους και το 1184 την απέπεμψε. Τότε ασθένησε σοβαρά και την έφερε πίσω. Το 1186 απέκτησαν την Ερμενσίντα και ο Ερρίκος Δ΄ θεώρησε την υπόσχεση διαδοχής στον ανιψιό του άκυρη. Ο Βαλδουίνος Ε΄ ζητούσε την κληρονομιά και το 1189 αποφασίστηκε η Ερμενσίντα να λάβει το Ντυρμπουύ & Λα Ρος, ο ανιψιός να λάβει το Ναμύρ και το Λουξεμβούργο να επιστρέψει στον βασιλιά της Γερμανίας.

Ο Ερρίκος Δ΄ προσπάθησε να νυμφεύσει την κόρη του με τον Ερρίκο Β΄ των Μπλουά κόμη της Καμπανίας, αλλά τελικά η Ερμενσίντα παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Α΄ των Μονμπελιάρ κόμη του Μπαρ. Περιήλθε σε πόλεμο με τον Ερρίκο Γ΄ κόμη του Λίμπουρκ, αλλά ηττήθηκε το 1194 στο Νοβίλ-συρ-Μεαίν. Απεβίωσε δύο έτη μετά στο Έχτερναχ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1157 τη Λωρέτ, κόρη του Τιερρύ κόμη της Φλάνδρας (του Οίκου της Λωρραίνης)· διαζεύχθηκαν το 1163.

Το 1171 ο Ερρίκος Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Βάσσενμπερκ, κόρη του Ερρίκο Α΄ κόμη του Γκέλντερς και είχε τέκνο:

  • Ερμενσίντε 1186-1247, κόμισσα του Λουξεμβούργου, παντρεύτηκε πρώτα τον Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπαρ και μετά τον Βάλεραν Α΄ δούκα του Λίμπουρκ (γιο του Ερρίκου Γ΄).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln, vol. VII, 1979, table 68
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry IV, Count of Luxembourg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).