Επιχείρημα της θρησκευτικής ποικιλομορφίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Tο επιχείρημα της θρησκευτικής ποικιλομορφίας ( ή επιχείρημα της θρησκευτικής σύγχυσης), είναι ένα επιχείρημα κατά της ύπαρξης του Θεού σύμφωνα με το οποίο εάν ο Θεός ή κάποια άλλη υπερφυσική ύπαρξη είχε την επιθυμία να κατανοήσουν οι άνθρωποι ξεκάθαρα την αλήθεια του και αυτή να είναι οδηγός για τη ζωή τους, θα αποκάλυπτε αυτές τις αλήθειες σε μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού. Ωστόσο, η ύπαρξη πολλών θρησκειών και ως εκ τούτου της εκτεταμένης θρησκευτικής σύγχυσης προδίδει την απουσία οποιασδήποτε τέτοιας αποκάλυψης. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη οποιουδήποτε τέτοιου αποκαλυπτικού όντος - συμπεριλαμβανομένου του Θεού - είναι εξαιρετικά απίθανη.[1]. Ένα παρόμοιο επιχείρημα είναι το «Πρόβλημα αντίθετων θρησκειών» ή «θρησκευτικής ποικιλομορφίας.

Πρόβλημα θρησκευτικής σύγχυσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τον αμερικάνο φιλόσοφο Theodore Drange, η λέξη σύγχηση μπορεί να πάρει δυο διαφορετικά νοήματα: είτε να αφορά ένα άτομο ο οποίος δεν έχει σχηματισμένη άποψη, είτε να αφορά μια ομάδα ανθρώπων στην οποία τα άτομα να έχουν σχηματισμένη άποψη, αλλά διαφορετική μεταξύ τους. Το ζήτημα της θρησκευτικής σύγχυσης αφορά και τα δύο νοήματα της λέξης. Καταρχήν για το ατομικό, αρκετοί χριστιανοί βρίσκουν απόψεις της Βίβλου σε δογματικά θέματα όπως η ηθική, γιατί η Βίβλος είναι ασαφής σε τετοια ζητήματα. Σε ομαδικό επίπεδο, οι Χριστιανοί σαν ομάδα είναι χωρισμένοι σε πολλές υπο-ομάδες σε δογματικά θέματα.[2]

Υπάρχουν τρεις γραμμές άμυνας τις οποίες μπορούν να επικάλεστουν οι ένθεοι χριστιανοί, για να εξηγήσουν την θρησκευτική ποικιλομορφία: Άμυνα της Ελευθερης βούλησης(δηλαδή αν γνωρίζανε με σαφήνεια την θεϊκή θέληση, θα κατάστραφε την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων), η άμυνα της μεταθανάτιας ζωής (ότι είναι ασήμαντο πρόβλημα και εν πάσι περιπτώσι θα λυθεί στην μεταθανάτια ζωή, στον παράδεισο) και η άμυνα του άγνωστου σκοπού (δεν γνωρίζουμε αν ο θεός έχει ένα άλλο σκοπό ο οποίος εξυπηρετήται με την σύγχιση).[2] Για την άμυνα της Ελεύθερης βούλησης, ο Drape σχολιάζει πως η γνώση ενδυναμώνει την ελεύθερη βούληση, κάτι που άλλωστε αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη [α]. Για την απάντηση της μεταθανάτιας ζωής, ο Drape ισχυρίζεται πως τα προβλήματα που ανακύπτουν είναι πωςενώ φαίνεται να υπονοείται πως αρκετοί θα πάνε στον παράδεισο, σύμφωνα με τις γραφές θα πάει μονο μια μειονότητα, και αρκετοί δεν θα καταφέρουν να λυτρωθούν, επειδή δε είχαν κατανοήσει σωστά τις Γραφές και ήταν συγχισμένοι. Στο τριτο ζήτημα, ο Drape απαντά πως η επίκληση του μυστηρίου δεν δίνει εξήγηση σε τίποτα. Επιπλέον, ισχυρίζεται πως είναι αντίθετο με τις διδαχές της Βίβλου, σύμφωνα με την οποία στέλνει τον Υιό του για να πει την αλήθεια στην αθρωπότητα[2]

Πρόβλημα αντίθετων θρησκειών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα παρόμοιο επιχείρημα με το προηγούμενο, το πρόβλημα των αντίθετων θρησκειών, επισημαίνει ότι διάφοροι θεολόγοι και πιστοί σε όλο τον κόσμο έχουν έχουν διαφορετικες και αλληλοσυγκρουόμενες «εξ ουρανού αλήθειες». Σύμφωνα με το επιχείρημα οι θρησκείες είναι αλληλοαποκλείομενες. Επιπλέον, υπάρχουν «αποδεικτικά στοιχεία» για όλες τις θρησκείες (αποδεικτικό στοιχείο θεωρείται ένα δημόσιο θαύμα ή ιδιωτικές θρησκευτικές εμπειρίες) οπόταν, η πιθανότητα ότι οποιαδήποτε δεδομένη θρησκεία είναι αληθής είναι εξαιρετικά χαμηλή. Κατά συνέπεια, είναι πολύ πιθανό ότι όλες οι θρησκείες είναι ψευδείς.[1]


Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κατά Ιωάννη 8:32: ‘’καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.’’

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαδίκτυο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Diderot, Denis (1875–77) [1746]. J. Assézar, επιμ (στα French). Pensées philosophiques, LIX, Volume 1, σελ. 167.