Επαρχότητα του πραιτορίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οι τέσσερις υπαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 395 μ.Χ

Η Επαρχότητα του πραιτορίου ή Υπαρχία (στα λατινικά, praefectura praetorio ) ήταν μια εκτεταμένη διοικητική διαίρεση της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανώτερη σε βαθμό από την ρωμαϊκή Διοίκηση (diocese) και την ρωμαϊκή Επαρχία (province). Σύμφωνα με αυτήν την διοικητική διαίρεση η αυτοκρατορία διαιρούνταν σε τέσσερις επαρχότητες των πραιτορίων ή υπαρχίες[1]:

  • Υπαρχία Ιλλυρικού. Επαρχότητα του πραιτορίου του Ιλλυρικού (praefectura praetorio per Illyricum)
  • Υπαρχία Ανατολής. Επαρχότητα του πραιτορίου της Ανατολής (praefectura praetorio per Orientem)
  • Υπαρχία Ιταλίας. Επαρχότητα του πραιτορίου της Ιταλίας, Ιλλυρίας και Αφρικής (praefectura praetorio Italiae, Illyrici et Africae)
  • Υπαρχία Γαλατίας. Επαρχότητα του πραιτορίου της Γαλατίας (praefectura praetorio Galliarum)

Οι επαρχότητες των πραιτορίων (υπαρχίες) ως θεσμός ξεκίνησαν την εποχή του Μέγα Κωνσταντίνου (306-337), φτάνοντας στην τελική τους μορφή το τελευταίο τρίτο του 4ου αιώνα και επιβιώσανε μέχρι τον 7ο αιώνα, όταν οι μεταρρυθμίσεις του Ηρακλείου μείωσαν τη δύναμη τους. Αργότερα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υιοθέτησε νέο διοικητικό σύστημα αυτό των Θεμάτων, ωστόσο στοιχεία αυτού του διοικητικού θεσμού τεκμηριώνονται ότι έχουν επιβιώσει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μέχρι το πρώτο μισό του 9ου αιώνα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Επαρχότητα του πραιτορίου ή υπαρχία., Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, ehw.gr