Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης
Hlias Miniatis.jpg
Γέννηση 1669[1][2]
Ληξούρι
Θάνατος 1  Αυγούστου 1714
Πάτρα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ιερέας
καθηγητής πανεπιστημίου

Ο Ηλίας Μηνιάτης (Ληξούρι, 1669- Πάτρα, 1 Αυγούστου 1714) ήταν Έλληνας ιεράρχης, ο σημαντικότερος εκκλησιαστικός ρήτορας της Τουρκοκρατίας. Διατέλεσε επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων κατά τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1669. Γονείς του ήταν ο ιερέας Φραγκίσκος Μηνιάτης και η Μορεζίνα Περιστιάνου. Από το 1681 έως το 1689, φοίτησε στο Φλαγγινιανό Φροντιστήριο της Βενετίας, κάτω από την προστασία του Μελέτιου Τυπάλδου, ιεροκήρυκα και δασκάλου της ελληνικής κοινότητας της πόλης. Όταν ο Μελέτιος Τυπάλδος έγινε μητροπολίτης Φιλαδελφείας, ο Μηνιάτης έγινε γραμματέας του και την ίδια χρονιά έγινε διάκονος και ιεροκήρυκας στην ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου της Βενετίας. Παράλληλα δίδαξε στη Φλαγγίνειο Σχολή από το 1688 ώς το 1690, καθώς και κατά τα έτη 1698 με 1699. Στο διάστημα 1691 με 1698, έζησε και δίδαξε στην Κεφαλλονιά, την Ζάκυνθο και την Κέρκυρα, και μετά την σύντομη παραμονή του στην Βενετία, έμεινε για επτά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Το 1710, χειροτονήθηκε επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων. Δεν ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην επισκοπή του, για τον λόγο ότι είχε σπουδάσει στην Βενετία. Πέθανε στις 1 Αυγούστου 1714 στην Πάτρα. Μετά τον θάνατό του, το λειψανό του ενταφιάστηκε από τον πατέρα του στον ναό του Αγίου Νικολάου των Μηνιατών στο Ληξούρι.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κατεξοχήν έργο του Μηνιάτη ήταν το κήρυγμα, και μάλιστα σε απλή γλώσσα[3], όπως είχε καθιερωθεί κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, έτσι ώστε η διδασκαλία να είναι κατανοητή στον λαό. Ο Μηνιάτης επηρεάστηκε από την μαθητεία του στην Ιταλία και ακολούθησε στο έργο του την παράδοση της περίτεχνης ρητορικής επεξεργασίας του λόγου. Οι σωζόμενες διδαχές του εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1716 στην Βενετία και ακολούθησαν 23 εκδόσεις τους μέχρι το 1900, γεγονός που αποδεικνύει την φήμη και την δημοτικότητα του έργου του.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 100523978. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 Άαρον Σβαρτς: (αγγλικά) Open Library. OL6956211A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983,σελ.86

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: