Εξωηλιακός κομήτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καλλιτεχνική απεικόνιση της δημιουργίας πλανητών και κομητών στην περιοχή του Beta Pictoris

Η ονομασία εξωηλιακός κομήτης αναφέρεται στους κομήτες οι οποίοι βρίσκονται εκτός του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των διαστρικών κομητών και των κομητών οι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άλλους αστέρες εκτός του Ήλιου. Οι παρατηρήσεις των κομητών, και ιδιαίτερα των εξωηλιακών κομητών, παρέχουν σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση του σχηματισμού των πλανητών.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτοι εξωηλιακοί κομήτες εντοπίστηκαν το 1987[1][2] στην περιοχή βήτα Οκρίβα, ένα πολύ νεαρό σε ηλικία αστέρα τύπου Α. Έως τις αρχές του 2016 είχαν παρατηρηθεί συνολικά 11 αστέρες στην περιοχή των οποίων έχει παρατηρηθεί η θεωρηθεί πιθανή.[3][4][5][6]

Οι εξωηλιακοί κομήτες, όπως και στην περίπτωση των εξωηλιακών πλανητών, ανιχνεύονται μέσω της τεχνικής της φασματοσκοπίας όταν περνούν μπροστά από τον αστέρα του πλανητικού συστήματος στο οποίο βρίσκονται, καθώς όταν συμβαίνει αυτό παρατηρείται μεταβολές στην λαμπρότητα του αστέρα.

Άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τους κομήτες αυτούς, αφορούν και την ανακάλυψη ενός νεφελώματος στην περιοχή του 49 Κήτους το οποίο θεωρείται πως δημιουργήθηκε από τις προσκρούσεις κομητών στο συγκεκριμένο πλανητικό σύστημα.[7]

Κατάλογος συστημάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καλλιτεχνική αναπαράσταση των εξωηλιακών κομητών στην περιοχή του βήτα Οκρίβα

Όλα τα εξωηλιακά συστήματα στα οποία έχουν βρεθεί κομήτες βρίσκονται γύρω από πολύ νέους σε ηλικία αστέρες τύπου Α.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ferlet, R., Vidal-Madjar, A., and Hobbs, L. M. (1987). «The Beta Pictoris circumstellar disk. V - Time variations of the CA II-K line». Astronomy and Astrophysics 185: 267–270. Bibcode1987A&A...185..267F. 
  2. Beust, H.; Lagrange-Henri, A.M.; Vidal-Madjar, A.; Ferlet, R. (1990). «The Beta Pictoris circumstellar disk. X - Numerical simulations of infalling evaporating bodies». Astronomy and Astrophysics (ISSN 0004-6361) 236: 202–216. Bibcode1990A&A...236..202B. 
  3. 3,0 3,1 Lagrange-Henri, A. M., Beust, H., Ferlet, R., Vidal-Madjar, A., and Hobbs, L. M. (1990). «HR 10 - A new Beta Pictoris-like star?». Astronomy and Astrophysics 227: L13-L16. Bibcode1990A&A...227L..13L. 
  4. 4,0 4,1 Lecavelier Des Etangs, A. (1997). «HST-GHRS observations of candidate β Pictoris-like circumstellar gaseous disks.». Astronomy and Astrophysics 325: 228–236. Bibcode1997A&A...325..228L. 
  5. 5,0 5,1 Welsh, B. Y., and Montgomery, S. (2013). «Circumstellar Gas-Disk Variability Around A-Type Stars: The Detection of Exocomets?». Publications of the Astronomical Society of the Pacific 125: 759–774. doi:10.1086/671757. Bibcode2013PASP..125..759W. 
  6. 6,0 6,1 Kiefer, F., Lecavelier Des Etangs, A. (2014). «Exocomets in the circumstellar gas disk of HD 172555». Astronomy and Astrophysics 561: L10. doi:10.1051/0004-6361/201323128. Bibcode2014A&A...561L..10K. 
  7. Zuckerman, B.; Song, Inseok (2012). A 40 Myr Old Gaseous Circumstellar Disk at 49 Ceti: Massive CO-Rich Comet Clouds at Young A-Type Stars. http://arxiv.org/pdf/1207.1747v2.pdf. 
  8. «'Exocomets' Common Across Milky Way Galaxy». Space.com. 7 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]