Εντίτα Πιέχα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Εντίτα Πιέχα
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Edyta Piecha (Πολωνικά) και Édith-Marie Pierha (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση31  Ιουλίου 1937
Νουαγέλ-σου-Λανς
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πολωνία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ρωσία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Γαλλικά
Πολωνικά
Γερμανικά
ΣπουδέςΚρατικό Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης (έως 1964)
Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητατραγουδίστρια
ηθοποιός
Περίοδος ακμής1955
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΔίκαιη Ρωσία
Οικογένεια
ΣύζυγοςAleksandr Bronevitsky (1956–1976)
ΤέκναΙλιόνα Αλεξάντροβνα Μπρονετιφσκάγια
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑναμνηστικό μετάλλιο για την επέτειο των 300 χρόνων της Αγίας Πετρούπολης
Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1988)
Τάγμα Διακεκριμένων Υπηρεσιών προς την Πατρίδα, Γ΄ Τάξη (10  Αυγούστου 2007)
τάγμα Διακεκριμένων Υπηρεσιών προς την Πατρίδα, Δ΄ Τάξη (30  Ιουλίου 1997)
τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (1987)
Τάγμα της Φιλίας των Λαών (1980)
μετάλλιο για την αξία της εργασίας (1988)
μετάλλιο "Βετεράνος της εργασίας"
Αξιόλογος Καλλιτέχνης της ΡΣΟΣΔ (1968)
Καλλιτέχνης του Λαού της ΡΣΟΣΔ (1976)
Ovation (1996 και 2008)
Ουγγρικός Χρυσός Σταυρός (2012)
Τάγμα της Φιλίας (19  Ιανουαρίου 2013)
Ιωβηλαίο μετάλλιο για την 100ή επέτειο από τη γέννηση του Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν
Order of friendship of peoples
Medal "To a Warrior-Internationalist from the Grateful Afghan People"
Μετάλλιο Τιμής για την Αγία Πετρούπολη
Τάγμα Διακεκριμένων Υπηρεσιών προς την Πατρίδα, Β΄ Τάξη
Σταυρός της Αξίας (Πολωνία)
Through Art – to Peace and Understanding (2013)
d:Q4375533
Τάγμα της Αξίας στον Πολιτισμό και την Τέχνη
Τάξη της Αξίας της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας
Τάγμα «Κλειδί της Φιλίας»
επίτιμος πολίτης της Αγίας Πετρούπολης[1]
Ιστότοπος
edyta.ru
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Εντίτα Πιέχα (ρωσικά: Эди́та Станисла́вовна Пье́ха‎‎, πολωνικά: Edyta Piecha‎‎, γαλλικά: Édith-Marie Piecha‎‎) είναι Ρωσίδα, προηγουμένως Σοβιετική, τραγουδίστρια και ηθοποιός[2] πολωνικής καταγωγής. Ήταν η τρίτη δημοφιλής τραγουδίστρια, μετά την Κλάβντια Σουλζένκο και τη Σοφία Ροτάρου, που ονομάστηκε Λαϊκή Καλλιτέχνις της ΕΣΣΔ (1988).

Η Εντίτα Πιέχα είναι μια πολύ γνωστή δημόσια ακτιβίστρια για ανθρωπιστικούς σκοπούς και είναι υποστηρίκτρια των ορφανοτροφείων στη Ρωσία.

Ζωή και καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Εντίτα Πιέχα γεννήθηκε στο Νουαγέλ-σου-Λανς της Γαλλίας το 1937, σε μια πολωνική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν ο Στανίσουαφ Πιέχα, εργάτης σε ορυχεία και η μητέρα της ήταν η Φελίτσια Κορολέφσκα. Από το 1945 έως το 1955, η Εντίτα Πιέχα έζησε στο Μπογκούσουφ-Γκόρτσε της Πολωνίας με τη μητέρα και τον πατριό της. Εκεί, σπούδασε μουσική, τραγούδησε με χορωδία και διέπρεψε στα ρωσικά στο σχολείο της, αποφοιτώντας ως κορυφαία της τάξης της.

Το 1955, η Πιέχα μετακόμισε στο Λένινγκραντ για να σπουδάσει ψυχολογία με κρατική υποτροφία.[3] Από το 1955 έως το 1957, φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ «Αντρέι Ζντάνοφ» (τώρα γνωστό ως Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης). Εκεί, γνώρισε τον συνθέτη και πιανίστα Αλεξάντρ Μπρονεβίτσκι. Μαζί, σχημάτισαν το πρώτο δημοφιλές συγκρότημα στη Ρωσία, με το όνομα Druzhba και έδωσαν την πρώτη τους τηλεοπτική εμφάνιση την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, 31 Δεκεμβρίου 1955, με το πολωνικό τραγούδι «Autobus czerwony»,[3] που έγινε δημοφιλής επιτυχία στην ΕΣΣΔ.

Το 1956, η Πιέχα άρχισε να σπουδάζει τραγούδι και σύνθεση στο Ωδείο του Λένινγκραντ. Το 1957, το σύνολο Druzhba και Εντίτα Πιέχα κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο και το Πρώτο Βραβείο στο 6ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Μόσχα. Εκεί, η Πιέχα έγραψε ιστορία με τις ερμηνείες της στη δημοφιλή επιτυχία «Μοσχοβίτικες Νύχτες», την οποία μπόρεσε να τραγουδήσει σε πολλές γλώσσες σε διεθνές κοινό από 130 έθνη. Το 1968, κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο 9ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Σόφια με το τραγούδι «Ogromnoe nebo» («Μεγάλος ουρανός»).[4]

Η Πιέχα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο διεθνές κοινό λόγω της ικανότητάς της να τραγουδά και να μιλάει σε πολλές γλώσσες, όπως γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά και ρωσικά, μεταξύ άλλων. Μετά το 6ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, το σύνολο Druzhba και Πιέχα κυκλοφόρησαν αρκετούς sold-out δίσκους των τραγουδιών τους, και τελικά έγιναν ένα από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Το 1972, η Πιέχα και το σύνολο Druzhba διασκέδασαν το διεθνές κοινό στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο. Το 1976 δημιούργησε το δικό της συγκρότημα και παρέμεινε μία από τις δημοφιλείς τραγουδίστριες στην ΕΣΣΔ. Συνέχισε επίσης τις εμφανίσεις της σε διεθνές επίπεδο και περιόδευσε σε περισσότερες από 20 χώρες. Με τα χρόνια, η Πιέχα έκανε περισσότερες από 30 περιοδείες συναυλιών μόνο στην Ανατολική Γερμανία. Ανάμεσα στις κορυφαίες στιγμές της καριέρας της ήταν οι εμφανίσεις της στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης και στο Paris Olympia στο Παρίσι.[3]

Κατά τη δεκαετία του 2000, η Πιέχα έδωσε αρκετές παραστάσεις στη ρωσική τηλεόραση. Επίσης, δίνει ετήσιες παραστάσεις γενεθλίων στην Αγία Πετρούπολη, μια δημοφιλή παράδοση που διατηρεί εδώ και πολλά χρόνια.

Η Πιέχα κατοικεί στην Αγία Πετρούπολη από το 1955. Η κόρη της, Ιλόνα Μπρονεβίτσκαγια,[5] υπήρξε δημοφιλής τραγουδίστρια και ηθοποιός στη Ρωσία. Ο εγγονός της, ηθοποιός και τραγουδιστής Στας Πιέχα,[6] αναδείχθηκε ως ένας από τους νικητές του σόου Star Factory το 2005.

Στα 70α γενέθλιά της,[7] η Πιέχα έλαβε έναν «επετειακό χαιρετισμό» από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν και τιμήθηκε με το «Τάγμα των Αξίων» για τη δια βίου προσφορά της στη μουσική και τις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις της Ρωσίας.

Το 2012, το βρετανικό συγκρότημα χορού Ultrabeat, ηχογραφώντας με το όνομα WTF!, έκανε remix το «Nash Sosed» της Πιέχα και ονόμασε την εκδοχή τους «Da Bop», που ανέβηκε στα ολλανδικά charts στο Νο. 4,[8] ενώ την ίδια χρονιά το «Nash Sosed» έγινε επίσης remix σε ένα τραγούδι, το «Party People», από τους DJs Gary Caos και Ρίκο Μπερνασκόνι. Οι γαλλικές και ιαπωνικές ερμηνείες του «Nash Sosed» του Γάλλου τραγουδιστή Ντανιέλ Βιντάλ ήταν δημοφιλείς στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 1970.

Η Πιέχα απέκτησε το δικό της αστέρι στην Πλατεία Αστέρων της Μόσχας το 1998. Το συγκρότημα του Μπρούκλιν Svetlana and the Eastern Blokhedz αποτίει φόρο τιμής στην Πιέχα, φέρνοντας τη μουσική της σε ένα αμερικάνικο κοινό που μέχρι τότε δεν ήταν εξοικειωμένο με την τραγουδίστρια.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλμπουμ στούντιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1964: Эдита Пьеха
  • 1966: Ансамбль "Дружба" И Эдита (μαζί με τον Ντρούζμπα)
  • 1967: Ансамбль «Дружба» И Эдита (μαζί με τον Ντρούζμπα)
  • 1972: Эдита Пьеха И Ансамбль «Дружба» (με τον Ντρούζμπα)
  • 1974: Эдита Пьеха
  • 1980: Эдита Пьеха
  • 1981: Ни Дня Без Песни
  • 1983: Улыбнитесь, Люди
  • 1986: Почувствуй, Догадайся, Позови
  • 1987: Моим Друзьям
  • 1989: Возвращайся К Началу
  • 1994: Я Вас Люблю
  • 2000: Никогда Любить Не Поздно

Αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τάγμα για συνεισφορά στην Ειρήνη και την Τέχνη (Γαλλία)
  • Τιμητικό Δίπλωμα του Πανρωσικού διαγωνισμού τραγουδιστών στο Σότσι (1976)
  • Βραβεύτηκε με τον Δίσκο Νεφρίτη από την δισκογραφική εταιρεία «Melodiya» ως καλλιτέχνης με τις καλύτερες πωλήσεις.
  • Επίτιμος Καλλιτέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1968)
  • Λαϊκός Καλλιτέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1976)
  • Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ (1988)
  • Βραβείο για τις υπηρεσίες στην πατρική γη:
    • 3η τάξη (10 Αυγούστου 2007) - για εξαιρετική συμβολή στην ανάπτυξη της μουσικής και πολλά χρόνια δημιουργικής δραστηριότητας
    • 4η τάξη (30 Ιουλίου 1997) - για εξαιρετική συμβολή στην ανάπτυξη της μουσικής τέχνης
  • Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
  • Τάγμα της Φιλίας των Λαών
  • Μετάλλιο «Στρατιώτης-Διεθνιστής» (Αφγανιστάν) - για συναυλίες στο Αφγανιστάν και τους στρατιώτες στα νοσοκομεία, από το 1979 έως το 1988.
  • Χρυσό Μετάλλιο και Μεγάλο Βραβείο του 6ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Μόσχα (1957)
  • Τρία Χρυσά Μετάλλια στο 9ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Σόφια (1968)
  • Βραβείο Λένιν Κομσομόλ (1957)
  • Νικητής του Διεθνούς Διαγωνισμού Ποικιλίας στο Βερολίνο
  • Νικητής του Εθνικού Βραβείου «Ζωντανός Θρύλος» της Ρωσίας
  • Κύριο βραβείο της διεθνούς μουσικής έκθεσης στις Κάννες
  • Προσωπικό Αστέρι στην Πλατεία Αστέρων στην αίθουσα συναυλιών «Ρωσία» στη Μόσχα (1998)
  • Νικητής του Ρωσικού Εθνικού Βραβείου «Επευφημία» στον τομέα της μουσικής τέχνης (2008)
Βραβεία
Προκάτοχος
1995
Ιωσήφ Κομπζόν
Βραβείο «Ζωντανός Θρύλος»
1996
Εντίτα Πιέχα
Διάδοχος
1998
Μαχμούντ Εσαμπάγιεφ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.news-centre.ru/news/2023-05-29/v-peterburge-nagradili-novykh-pochetnykh-grazhdan-sankt-peterburga/.
  2. Edita Pekha. IMDb.
  3. 3,0 3,1 3,2 Biography of Piecha (in Polish)
  4. Огромное Небо. In Russian.
  5. Ilona Bronevitskaya. IMDb.
  6. Stas Piecha. IMDb.
  7. Singer Edita Piekha performs a concert on the occasion of her 70th birthday: «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2007. 
  8. WTF! – DA BOP. hitparade.ch.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]