Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ενδομητρίτιδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ενδομητρίτιδα
Μικροφωτογραφία που παρουσιάζει μια περίπτωση χρόνιας ενδομητρίτιδας με τα χαρακτηριστικά πλασματοκύτταρα. Διάσπαρτα ουδετερόφιλα είναι επίσης παρόντα. H&E stain.
ΕιδικότηταΓυναικολογία, μαιευτική
ΣυμπτώματαΠυρετός, πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα, μη φυσιολογική κολπική αιμορραγία, μη φυσιολογικές κολπικές εκκρίσεις[1]
ΕίδηΟξεία, χρόνια[2]
Αίτιαλοιμώδης[2]
Παράγοντες κινδύνουΆμβλωση, εμμηνόρροια, τοκετός, τοποθέτηση ενδομήτριου σπειράματος, κολπική πλύση[3][2]
ΘεραπείαΑντιβιοτικά[1]
ΠρόγνωσηΚαλή με θεραπεία[4]
Νοσηρότητα2% (μετά από κολπικό τοκετό),
10% (μετά από προγραμματισμένη καισαρική τομή)[5]

Η ενδομητρίτιδα είναι φλεγμονή του εσωτερικού τοιχώματος της μήτρας (ενδομήτριο).[6] Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και μη φυσιολογική κολπική αιμορραγία ή μη φυσιολογικές κολπικές εκκρίσεις.[1][4] Είναι η πιο κοινή αιτία λοίμωξης μετά τον τοκετό.[7][1] Ανήκει επίσης στο φάσμα των παθήσεων που συνθέτουν τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου.[8]

Η ενδομητρίτιδα διακρίνεται σε οξεία και σε χρόνια.[2] Η οξεία μορφή προκαλείται συνήθως από μια λοίμωξη που περνά μέσω του τραχήλου της μήτρας ως αποτέλεσμα άμβλωσης, κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας, μετά τον τοκετό, ή ως αποτέλεσμα κολπικής πλύσης ή της τοποθέτησης ενδομήτριου σπειράματος.[2][3] Οι παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση ενδομητρίτιδας μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν την καισαρική τομή και την παρατεταμένη ρήξη των εμβρυικών υμένων.[1] Η χρόνια ενδομητρίτιδα είναι πιο συχνή μετά την εμμηνόπαυση.[2] Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με βιοψία του ενδομητρίου.[3] Το υπερηχογράφημα μπορεί να είναι χρήσιμο για να επιβεβαιωθεί ότι δεν υπάρχει υπολειμματικός ιστός μέσα στη μήτρα.[4]

Η θεραπεία γίνεται συνήθως με αντιβιοτικά.[1] Οι συστάσεις για τη θεραπεία της ενδομητρίτιδας μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν κλινδαμυκίνη με γενταμικίνη.[9] Συνιστάται επίσης ο έλεγχος για γονόρροια και για χλαμύδια, καθώς και η θεραπεία σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο.[10] Η χρόνια ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί με δοξυκυκλίνη.[10] Τα αποτελέσματα της θεραπείας είναι γενικά καλά.[4]

Τα ποσοστά ενδομητρίτιδας είναι περίπου 2% μετά τον κολπικό τοκετό, 10% μετά την προγραμματισμένη καισαρική τομή και 30% στην περίπτωση της ρήξης των εμβρυικών υμένων πριν από την καισαρική τομή, εάν δεν χρησιμοποιούνται προληπτικά αντιβιοτικά.[5] Ο όρος "ενδομητριομυομητρίτιδα" μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν υπάρχει φλεγμονή του ενδομητρίου και του μυομητρίου.[11] Η κατάσταση είναι επίσης σχετικά κοινή και σε άλλα ζώα, όπως οι αγελάδες.[12]

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 6 «Cover of Hacker & Moore's Essentials of Obstetrics and Gynecology». Hacker & Moore's essentials of obstetrics and gynecology (6η έκδοση). Elsevier Canada. 2015. σελίδες 276–290. ISBN 9781455775583.
  2. 1 2 3 4 5 6 Dallenbach-Hellweg, Gisela· Schmidt, Dietmar (2010). Atlas of Endometrial Histopathology (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. σελ. 135. ISBN 9783642015410. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  3. 1 2 3 Lobo, Rogerio A.· Gershenson, David M. (2016). Comprehensive Gynecology E-Book (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 548. ISBN 9780323430036. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  4. 1 2 3 4 Ferri, Fred F. (2014). Ferri's Clinical Advisor 2015 E-Book: 5 Books in 1 (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 423. ISBN 9780323084307. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  5. 1 2 Gabbe, Steven G. (2012). Obstetrics: Normal and Problem Pregnancies (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 1146. ISBN 978-1437719352. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  6. ↑ Crum, Christopher P.· Lee, Kenneth R. (2011). Diagnostic Gynecologic and Obstetric Pathology E-Book (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 430. ISBN 978-1455708956. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  7. ↑ Arora, Mala· Walavalkar, Rajalaxmi (2013). World Clinics: Obstetrics & Gynecology: Postpartum Hemorrhage (στα Αγγλικά). JP Medical Ltd. σελ. 237. ISBN 9789350904244. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
  8. ↑ «Sexually Transmitted Diseases & Pelvic Infections». Current diagnosis & treatment : obstetrics & gynecology (11η έκδοση). McGraw-Hill Education. 2012. σελ. Κεφάλαιο 43. ISBN 978-0071638562.
  9. ↑ Mackeen, AD; Packard, RE; Ota, E; Speer, L (2015-02-02). «Antibiotic regimens for postpartum endometritis.». The Cochrane Database of Systematic Reviews (2): CD001067. doi:10.1002/14651858.CD001067.pub3. PMID 25922861.
  10. 1 2 «8». Williams Gynecology (3η έκδοση). McGraw Hill Professional. 2016. ISBN 9780071849081.
  11. ↑ Hubert Guedj· Baggish, Michael S. (2007). Hysteroscopy: visual perspectives of uterine anatomy, physiology, and pathology. Hagerstwon, MD: Lippincott Williams & Wilkins. σελ. 488. ISBN 978-0-7817-5532-0.
  12. ↑ Noakes, David E. (2009). Arthur's Veterinary Reproduction and Obstetrics E-Book (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 411. ISBN 9780702039904. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ενδομητρίτιδα&oldid=11489712"