Εμμανουήλ Λαμπάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εμμανουήλ Λαμπάκης
Emmanouil Lampakis.JPG
Θάνατος
Τόπος θανάτου Αθήνα
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ζωγράφος
Commons page Wikimedia Commons

Ο Εμμανουήλ Λαμπάκης (1856 ή 1859-1909) ήταν σημαντικός Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος του 19ου αιώνα που συγκαταλέγεται στην Σχολή του Μονάχου. Ήταν μικρότερος αδερφός του βυζαντινολόγου Γεωργίου Λαμπάκη.[1]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Μουντάδο της Τήνου το 1856 ή το 1859. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο αριστεύοντας πάντοτε σε όλες τις εξετάσεις. Πήγε στο Μόναχο με υποτροφία του Ευαγούς Ιδρύματος της Τήνου και σπούδασε εκεί στην Ακαδημία των Ωραίων Τεχνών για πέντε χρόνια.Σπούδασε έπειτα στην Ιταλία, και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου ίδρυσε μικρό εργαστήριο. Αργότερα μετέφερε το εργαστήριό του στην Αθήνα. Πήρε μέρος στην παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1889 και βραβεύτηκε μαζί με τους άλλους τρεις καλλιτέχνες συμπατριώτες του, τον Γύζη, τον Λύτρα και τον Σώχο.  Ασχολήθηκε κυρίως με προσωπογραφίες, ηθογραφικές σκηνές και θρησκευτικά θέματα και διακρινόταν για την απλότητα της έκφρασης και την ευαισθησία της απόδοσης των έργων του.[1]

Ο Λαμπάκης συμμετείχε δυναμικά σε διάφορα καλλιτεχνικά σωματεία όπως η Καλλιτεχνική Ένωσις (1895), η Εταιρεία Φιλοτέχνων (1898), η Ένωσις Καλλιτεχνών (1900) και η Ελληνική Καλλιτεχνική Εταιρεία (1906).[2] Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1890 συμμετείχε στις επιτροπές που θεσπίστηκαν για να μελετήσουν το ζήτημα δημιουργίας δημόσιας πινακοθήκης και οδήγησαν εντέλει το 1900 στην ίδρυση της Εθνικής Πινακοθήκης.[3] Πέθανε το 1909 στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο.[1]

Σημαντικά έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Δύσκαμπτος
  • Ο Αρχισιδηρουργός
  • Το Τάμα (δωρήθηκε στην Παναγία της Τήνου)
  • Η Μοναχή
  • Η Χαρτομάντις
  • Αγιογραφικά έργα στην Ελληνική Εκκλησία των Παρισίων

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]