Εμανουέλ Φρεμιέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εμανουέλ Φρεμιέ
Emmanuel Frémiet.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Μονρούζ
Θάνατος
Τόπος θανάτου Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Τέκνα Μαρί Φωρέ
Επάγγελμα/
ιδιότητες
γλύπτης, ζωγράφος και καθηγητής πανεπιστημίου
Βραβεύσεις Ανώτερος Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Wikimedia Commons

Ο Εμανουέλ Φρεμιέ (Emmanuel Frémiet, Παρίσι 1824 – Παρίσι 1910) ήταν Γάλλος γλύπτης, ο οποίος μαθήτευσε κοντά στο διάσημο θείο του και γλύπτη Φρανσουά Ρυντ (François Rude, 1784 – 1855). Θεωρείται ένας από τους σημαντικούς γλύπτες στην απεικόνιση ζώων (sculpteur animalier). Έγινε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών το 1892 και διαδέχτηκε τον Αντουάν-Λουί Μπαρύ (Antoine-Louis Barye, 1795 – 1875) ως καθηγητής σχεδίου ζώων στο Εθνικό Ινστιτούτο Φυσικής Ιστορίας του Βοτανικού Κήπου (Jardin des Plantes) στο Παρίσι.

Έφιππος ανδριάντας της Ζαν ντ' Αρκ. Έργο του Εμανουέλ Φρεμιέ. Παρίσι, Πλατεία των Πυραμίδων

Ο Φρεμιέ ανέλαβε πολυάριθμες κρατικές παραγγελίες για έργα τόσο στη Γαλλία (π. χ. Ζαν ντ’ Αρκ, Άγιος Μιχαήλ, Φερντινάντ ντε Λεσέψ) όσο και στο εξωτερικό (π. χ. ανδριάντας του Λεσέψ στο Σουέζ). Το πιο γνωστό και από τα πιο αγαπητά δημόσια αγάλματα του Φρεμιέ είναι ο επιχρυσωμένος έφιππος ανδριάντας της «Ζαν ντ’ Αρκ», έργο του 19ου αιώνα (1874), στην Πλατεία των Πυραμίδων (Place des Pyramides) στο Παρίσι. Το άγαλμα αποτελεί σημείο προσκυνήματος των βασιλοφρόνων.

Άλλα αξιόλογα έργα του Φρεμιέ είναι: «Άλογα, δελφίνια και χελώνες» της Κρήνης των Τεσσάρων Ηπείρων του Κόσμου του Καρπώ (Παρίσι, Κήπος των Εξερευνητών), «Ελέφαντας» (Προαύλιο Μουσείου Ορσέ), «Η Φήμη των επιστημών» (1900) και «Η Φήμη των τεχνών» (1900) στη Γέφυρα του Αλεξάνδρου Γ΄, «Σιμόν Μπολίβαρ, απελευθερωτής της Λατινικής Αμερικής» (1933, Cour de la Reine), «Κυνηγός αρκούδων» και «Εκφωλευτής μικρών άρκτων» στο Βοτανικό Κήπο. Στο Μουσείο Ορσέ του Παρισιού βρίσκονται ακόμη τα έργα του «Ζαν ντ’ Αρκ», «Πληγωμένος σκύλος», «Ο Άγιος Μιχαήλ φονεύει το δράκοντα», «Φερντινάντ Λεσέψ» κ. ά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, pp. 14, 62, 63 & 126, Massin Editeur, Paris, 2006.
  • Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp. 49 & 110, Massin Editeur, Paris, 2006.