Ελισάβετ του Μπουργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελισάβετ του Μπουργκ
Robert the Bruce and Elizabeth de Burgh.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1289 (περίπου)
Dunfermline[1]
Θάνατος 27  Οκτωβρίου 1327
Cullen
Τόπος ταφής αββαείο του Ντανφέρμλιν
Υπηκοότητα Βασίλειο της Σκωτίας
Θρησκεία Καθολικισμός
Οικογένεια
Σύζυγος Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας (από 1302)
Τέκνα Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας
Margaret Bruce
Γονείς Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ος κόμης του Όλστερ
Αδέλφια Edmond de Burgh
Τζων του Μπεργκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Ροβέρτος Μπρους και η Ελισάβετ του Μπούργκ - Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας
Βικτωριανό πιάτο απο ορείχαλκο που καλύπτει τον τάφο του Ροβέρτου Μπρους και της Ελισάβετ του Μπούργκ

Η Ελισάβετ του Μπούργκ (Αντρίμ, βόρεια Ιρλανδία, Elizabeth de Burgh, 1284 - 27 Οκτωβρίου 1327) δεύτερη σύζυγος αλλά μοναδική βασίλισσα της Σκωτίας με τον Ροβέρτο Μπρους ήταν τρίτη κόρη και τρίτο παιδί του Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ου κόμη του Όλστερ και της Μάργκαρετ ντε Μπεργκ.[2] Ο πατέρας της ήταν προσωπικός φίλος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την ίδια πριν τον γάμο με τον Ροβέρτο Μπρους.

Βασίλισσα της Σκωτίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον γάμο είχε έντονη και ταραχώδη ζωή, συμμετείχε σε όλα τα δραματικά γεγονότα στο πλευρό του συζύγου της με αποτέλεσμα να φυλακιστεί 11 χρόνια την εποχή που ο Εδουάρδος Α΄ έβαλε στόχο να αφανίσει τον Ροβέρτο Μπρους λίγο πριν τον θάνατο του. Η Ελισάβετ συνάντησε για πρώτη φορά τον Ροβέρτο Μπρους όταν ήταν κόμης του Κάρρικ και παντρεύτηκαν στο Γρουίτλ (1302) κοντά στο Έσσεξ, η Ελισάβετ ήταν 18 ετών και ο σύζυγος της 10 χρόνια μεγαλύτερος. Ο Ροβέρτος Μπρους και η Ελισάβετ στέφθηκαν στο Σκόρν βασιλείς της Σκωτίας (27 Μαρτίου 1306), η στέψη έγινε κάτω από τις σκληρές απειλές του ηλικιωμένου Εδουάρδου Α΄ ο οποίος στο τέλος της ζωής του διεκδίκησε σκληρά την Σκωτία μετά την εκτέλεση του Γουίλιαμ Γουάλας, αναφέρεται ότι η Ισαβέλλα μετά την στέψη της δήλωσε ότι είναι με τον σύζυγο της βασιλείς του Μαΐου.[3]

Αιχμάλωτη των Άγγλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ήττα των Σκωτσέζων στην μάχη του Μέθβεν (19 Ιουνίου 1306) ο Ροβέρτος Μπρους έστειλε την Ελισάβετ, την κόρη του από τον πρώτο του γάμο Μαρζορί και τις αδελφές του Μαρία και Χριστίνα στο κάστρο του Κίλντρομ υπό την προστασία του αδελφού του Νάιγκελ Μπρους.[4] Οι Άγγλοι πολιόρκησαν σκληρά στο κάστρο που έπεσε από την δωροδοκία κάποιου Άγγλου σιδερά, ο Νάιτζελ Μπρους και οι άντρες του κρεμάστηκαν και αποκεφαλίστηκαν για εσχάτη προδοσία. Οι κυρίες δραπέτευσαν με την βοήθεια του κόμη του Άθολ και βρήκαν καταφύγιο στο ιερό του Αγίου Ντουθάκ στο Ταιν αλλά συνελήφθησαν από τον κόμη του Ρος και οδηγήθηκαν στον Εδουάρδο Α΄. Ο βασιλιάς διέταξε να φυλακιστούν οι αδελφές του Μαρία και Ισαβέλλα σε ξύλινα κελιά στα κάστρα του Ρόξμπουργκ και του Μπέργουικ, την 9χρονη κόρη του Μαρζορί έστειλε μοναχή στο Βάλτον.

Η Ελισάβετ έμεινε αιχμάλωτη με σκληρή επιτήρηση 8 χρόνια (1306 - 1314), ο κόμης του Άλθολ ο οποίος βοήθησε τις κυρίες να δραπετεύσουν κρεμάστηκε και αποκεφαλίστηκε στην συνέχεια έκαψαν το σώμα του ενώ το κεφάλι του κρεμάστηκε στον Πύργο του Λονδίνου.[5] Μετακινήθηκε διαδοχικά από το Μπούρστγουικ - ιν - Χόντερνες, Γιορκσάιρ στον ξενώνα του Μπίσαμ, Μπέρκσαιρ (1312), στο κάστρο του Ουίνδσορ (Οκτώβριος 1312), στο αβαείο του Σάφτεσμπερι, Ντόρσετ (Μάρτιος 1313) και τελικά στο Κεντ μέχρι τον Ιούνιο του 1314. Μετά την μάχη του Μπάνοκμπερν μετακινήθηκε στην Γιορκ όπου συναντήθηκε με τον Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας, τον Νοέμβριο του 1314 απελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Σκωτία.

Θάνατος της Ελισάβετ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ πέθανε (27 Οκτωβρίου 1327) στα ανάκτορα του Καλλέν σε ηλικία 43 ετών και τάφηκε στο αβαείο του Ντάνφερμλαϊν τόπο ταφής των βασιλέων της Σκωτίας από το 1093, ο Ροβέρτος Μπρους πέθανε 18 μήνες αργότερα. τμήματα του τάφου της βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας.[6] Ο τάφος της βρισκόταν στην Αγία Τράπεζα του αβαείο σε έναν αλαβάστρινο τάφο διακοσμημένο με χρυσά φύλλα,[7][8] Το αβαείο καταστράφηκε από τους Καλβινιστές (1560), ο τάφος του Ροβέρτου Μπρους βρέθηκε από τους αρχαιολόγους (1819) και αργότερα της Ελισάβετ (1917), οι σωροί τους τοποθετήθηκαν σε νέο τάφο.[9] Τα όργανα της βασίλισσας αφαιρέθηκαν και τάφηκαν στην ενοριακή εκκλησία της Καλλέν.[10]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της Ροβέρτο Μπρους (1302) παιδιά της ήταν:[11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.brucerathlin1307.com/bruce_700_story1.asp.
  2. http://www.oxforddnb.com/index/54/101054180/
  3. Lang, Andrew, "A history of Scotland from the Roman Occupation"
  4. Marshall, Rosalind K. (2003). Scottish Queens, 1034-1714. Tuckwell Press. p. 34.
  5. Scott, Ronald McNair, Robert the Bruce, King of the Scots, p 87
  6. http://www.oxforddnb.com/index/54/101054180/
  7. Macnamee, Colm (2006), Robert Bruce: Our Most Valiant Prince, King and Lord, Edinburgh: Birlinn
  8. http://nms.scran.ac.uk/database/record.php?usi=000-100-000-354-C
  9. http://www.unofficialroyalty.com/royal-burial-sites/scottish-royal-burial-sites/
  10. http://www.berkshirehistory.com/bios/edeburgh.html
  11. Boardman, Stephen The Early Stewart Kings

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Lang, Andrew, "A history of Scotland from the Roman Occupation"
  • Marshall, Rosalind K. (2003). Scottish Queens, 1034-1714. Tuckwell Press. p. 34.
  • Scott, Ronald McNair, Robert the Bruce, King of the Scots, p 87
  • Bingham, Caroline Robert the Bruce
  • Boardman, Stephen The Early Stewart Kings
  • Macnamee, Colm (2006), Robert Bruce: Our Most Valiant Prince, King and Lord, Edinburgh: Birlinn

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elizabeth de Burgh της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).