Ελισάβετ Χάουαρντ, κόμισσα του Γουίλτσιρ
| Ελισάβετ Χάουαρντ, κόμισσα του Γουίλτσιρ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Elizabeth Boleyn, Countess of Wiltshire (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 1480[1] Νόρφολκ |
| Θάνατος | 3 Απριλίου 1538 Λάμπεθ |
| Τόπος ταφής | Garden Museum |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Κυρία επί των τιμών[2] |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Θωμάς Μπολέυν, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ (από 1500)[3][4] |
| Τέκνα | Μαρία Μπολέϋν[3] Άννα Μπολέυν[3] George Boleyn, Viscount Rochford[5][3] |
| Γονείς | Θωμάς Χάουαρντ, 2ος δούκας του Νόρφολκ[3] και Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ[3] |
| Αδέλφια | Εδμόνδος Χάουαρντ[3] Γουλιέλμος Χάουαρντ, 1ος βαρόνος Χάουαρντ του Έφιγχαμ Εδουάρδος Χάουαρντ (ναύαρχος)[3] Θωμάς Χάουαρντ Θωμάς Χάουαρντ, 3ος δούκας του Νόρφολκ[3] Anne Bourchier, Baroness Dacre John Bourchier, 2nd Baron Berners Lady Marcella Howard[3] |
| Οικογένεια | Οικογένεια Χάουαρντ |
| Θυρεός | |
 | |
Η Ελισάβετ Χάουαρντ, σύζυγος Μπολέυν, κόμισσα του Γουίλτσιρ (π. 1480 – 3 Απριλίου 1538) ήταν Αγγλίδα ευγενής, γνωστή ως μητέρα της Άννας Μπολέυν και ως εκ τούτου εκ μητρός γιαγιά της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Η μεγαλύτερη κόρη του Θωμά Χάουαρντ 2ου δούκα του Νόρφολκ, και της πρώτης συζύγου του, Ελισάβετ Τίλνεϋ, παντρεύτηκε τον Θωμά Μπολέυν κάποια στιγμή στα τέλη του 15ου αι. Η Ελισάβετ έγινε υποκόμισσα Ρότσφορντ το 1525, όταν ο σύζυγός της προήχθη σε ευγενή, στη συνέχεια έγινε κόμισσα του Όρμοντ το 1527, και κόμισσα του Γουίλτσιρ το 1529.
Καταγωγή και νεανική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ελισάβετ γεννήθηκε γύρω στο 1480 στην πλούσια και με επιρροή Οικογένεια Χάουαρντ, ως η μεγαλύτερη από τις δύο κόρες του σερ Θωμά Χάουαρντ, αργότερα 2ου δούκα του Νόρφολκ, και της 1ης συζύγου του Ελισάβετ Τίλνεϋ. Ο εκ πατρός παππούς της, σερ Ιωάννης Χάουαρντ, χρίστηκε δούκας του Νόρφολκ το 1483 από τον βασιλιά Ριχάρδο Γ΄.
Η οικογένειά της κατάφερε να επιβιώσει από την πτώση του προστάτη της, βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, ο οποίος σκοτώθηκε στο Μπόσγουορθ το 1485, και εκτοπίστηκε από τον νικητή Ερρίκο Ζ΄ Τυδώρ, όταν ήταν περίπου πέντε ετών. Η Ελισάβετ έγινε μέλος της βασιλικής αυλής από νεαρή κοπέλα.
Γάμος και κυρία των τιμών της βασιλικής αυλής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ενώ βρισκόταν στην αυλή, παντρεύτηκε τον Θωμά Μπολέυν, έναν φιλόδοξο νεαρό αυλικό, κάποια στιγμή πριν από το 1500, πιθανώς το 1498. Σύμφωνα με τον Θωμά, η σύζυγός του ήταν έγκυος πολλές φορές τα επόμενα χρόνια, αλλά μόνο τρία παιδιά έζησαν μέχρι την ενηλικίωση. Τα τρία παιδιά ήταν:
- Μαρία Μπολέυν, ερωμένη του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας (π. 1499 – 19 Ιουλίου 1543).
- Γεώργιος Μπολέυν, υποκόμης Ρότσφορντ (π. 1504 – 17 Μαΐου 1536).
- Άννα Μπολέυν, βασίιλική σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας (π. 1501 ή 1507 – 19 Μαΐου 1536).
Τα άλλα δύο αγόρια ήταν ο Θωμάς (γενν. 1496) και ο Ερρίκος («Χαλ»· γενν. 1500). Και οι δύο απεβίωσαν από την επιδημία εφίδρωσης κατά τη διάρκεια της νόσου το 1506.
Καθ' όλη αυτή την περίοδο, η Ελισάβετ ήταν κυρία επί των τιμών στην βασιλική αυλή· πρώτα της Ελισάβετ της Υόρκης και στη συνέχεια της Αικατερίνης της Αραγωνίας. Με βάση μεταγενέστερα κουτσομπολιά, η Ελισάβετ Μπολέυν πρέπει να ήταν μία εξαιρετικά ελκυστική γυναίκα. Κυκλοφόρησαν φήμες όταν ο Ερρίκος είχε σχέση με την Άννα Μπολέυν, ότι η Ελισάβετ ήταν κάποτε ερωμένη του, με την υπόνοια μάλιστα ότι η Άννα Μπολέυν μπορεί να ήταν κόρη του Ερρίκου Η΄. [6] Ωστόσο, παρά τις πρόσφατες προσπάθειες ενός ή δύο ιστορικών να αποκαταστήσουν αυτόν τον μύθο, ο Ερρίκος Η΄ τον διέψευσε, και δεν αναφέρθηκε ποτέ στην απαλλαγή που επεδίωξε, για να νομιμοποιήσει την ένωσή του με την Άννα. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι είναι πιθανό, αυτή η φήμη να ξεκίνησε από τη σύγχυση της Ελισάβετ με την πιο διάσημη ερωμένη του Ερρίκου, Ελισάβετ Μπλάουντ, ή από την αυξανόμενη αντιδημοτικότητα της οικογένειας Μπολέυν μετά το 1527.
1519–1536
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]_-_Portrait_of_a_Woman_-_RCIN_402991_-_Royal_Collection.jpg)
Μετέπειτα ζωή και το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την εκμηδένιση των φιλοδοξιών της οικογένειας, η Ελισάβετ αποσύρθηκε στην επαρχία. Απεβίωσε μόλις δύο χρόνια μετά τα δύο μικρότερα παιδιά της. Ο σύζυγός της απεβίωσε τον επόμενο χρόνο. Η Ελισάβετ είναι θαμμένη στο παρεκκλήσιο της οικογένειας Χάουαρντ στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας, στο Λάμπεθ. Η εκκλησία, η οποία παροπλίστηκε το 1972, στεγάζει τώρα το Μουσείο Κήπου.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ροβέρτος Χάουαρντ (ιππότης) | ||||||||||||||||
| Ιωάννης Χάουαρντ, 1ος δούκας του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα ντε Μόουμπρεϋ | ||||||||||||||||
| Θωμάς Χάουαρντ, 2ος δούκας του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Γουλιέλμος Μόλεϋνς | ||||||||||||||||
| Αικατερίνη Μόλεϋνς | ||||||||||||||||
| Μάρτζερυ Γουόλσμπορω | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Χάουαρντ, κόμισσα του Γουίλτσιρ | ||||||||||||||||
| σερ Φίλιππος ΤίλνεΫ | ||||||||||||||||
| Φρειδερίκος Τίλνεϋ | ||||||||||||||||
| Ισαβέλλα Θορπ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ | ||||||||||||||||
| σερ Λώρενς Τσένεϋ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τσέινυ (1422-1473) | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Κοκέιν | ||||||||||||||||
Υποσημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. 7042957. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «Kindred Britain»
- ↑ p10298.htm#i102977. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:. (Subscription or UK public library membership required.)
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Block, Joseph S. (2004). "Boleyn, George, Viscount Rochford (c. 1504–1536), courtier and diplomat". Oxford Dictionary of National Biography
- Cokayne, George Edward (1959). The Complete Peerage, edited by Geoffrey H. White. XII, Part II. London: St. Catherine Press.
- Head, David M. (2008). "Howard, Thomas, second duke of Norfolk (1443–1524), magnate and soldier". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/13939.
- Ives, E. W. (2004). "Anne (Anne Boleyn) (c. 1500–1536), queen of England, second consort of Henry VIII". Oxford Dictionary of National Biography
- Lindsey, Karen (1995). Divorced, Beheaded, Survived: A Feminist Reinterpretation of the Wives of Henry VIII. Reading, Maine: Perseus Books. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2011.
- Richardson, Douglas (2004). Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Company Inc.
- Weir, Alison (1991). The Six Wives of Henry VIII. New York: Grove Weidenfeld.