Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ
| Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ | |
|---|---|
![]() | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Θάνατος | 13 Απριλίου 1497 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αγγλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Κυρία επί των τιμών |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Sir Humphrey Bourchier[1][2] Θωμάς Χάουαρντ, 2ος δούκας του Νόρφολκ (1472–1497)[1][2] |
| Τέκνα | Θωμάς Χάουαρντ, 3ος δούκας του Νόρφολκ[1] Εδουάρδος Χάουαρντ (ναύαρχος)[3][1] Εδμόνδος Χάουαρντ[3][1] Ελισάβετ Χάουαρντ, κόμισσα του Γουίλτσιρ[1] John Bourchier, 2nd Baron Berners[3][1] Anne Bourchier, Baroness Dacre[3][1] Margaret Bryan[3][1] Lady Marcella Howard[3][1] |
| Γονείς | Frederick Tilney[1] και Ελισάβετ Τσέινυ (1422-1473)[1] |
| Αδέλφια | Άννα Σέι Elizabeth Say (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Κυρία της Κρεβατοκάμαρας |
Η Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ, αγγλ.: Elizabeth Tilney, Countess of Surrey (πριν το 1445 – 4 Απριλίου 1497) ήταν Αγγλίδα κληρονόμος, που έγινε η 1η σύζυγος του Θωμά Χάουαρντ 2ου δούκα του Νόρφολκ (όταν ήταν ακόμη κόμης του Σάρεϋ). Υπηρέτησε διαδοχικά ως κυρία επί των τιμών δύο συζύγων της βασιλικής συζύγου, συγκεκριμένα της Ελισάβετ Γούντβιλ, συζύγου του βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, και αργότερα ως Κυρία του Κοιτώνος της κόρης αυτής της βασιλικής συζύγου, Ελισάβετ της Υόρκης, συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄. Ήταν συν-ανάδοχος της πριγκίπισσας Μαργαρίτας Τυδώρ στη βάπτισή της.
Ο μεγαλύτερος γιος της ήταν ο Θωμάς Χάουαρντ 3ος δούκας του Νόρφολκ. Μέσω δύο από τα άλλα παιδιά της ήταν γιαγιά δύο βασιλικών συζύγων του Ερρίκου Η΄ Τυδώρ, δηλαδή μέσω της κόρης της Ελισάβετ Μπολέυν κόμισσας του Γουίλτσιρ, ήταν η εκ μητρός γιαγιά της βασιλικής συζύγου Άννας Μπολέυν, και μέσω ενός νεότερου γιου, του λόρδου Εδμόνδου Χάουαρντ, ήταν η εκ πατρός γιαγιά της βασιλικής συζύγου Αικατερίνης Χάουαρντ. Έτσι, η δισεγγονή της Ελισάβετ ήταν η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄, κόρη της Άννας Μπολέυν. Ο γιος της, Θωμάς Χάουαρντ, κόρη του 3ου δούκα του Νόρφολκ, Μαρία, παντρεύτηκε τον νόθο γιο του βασιλιά Ερρίκου Η΄, Ερρίκο ΦιτςΡόυ, δούκα του Ρίτσμοντ και του Σόμερσετ. Η Ελισάβετ μνημονεύεται ως η «κόμισσα του Σάρεϋ» στο ποίημα του Τζον Σκέλτον, Η Γιρλάντα του Λόρελ, γραμμένο μετά την επίσκεψή του στην κατοικία Χάουαρντ, στο Κάστρο του σερίφη Χάτον.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ Τίλνεϋ γεννήθηκε στο Άσγουελθορπ Χολ κάποια στιγμή πριν από το 1445, το μοναδικό παιδί του σερ Φρειδερίκου Τίλνεϋ, από το Άσγουελθορπ του Νόρφολκ και το Μπόστον του Λίνκολνσιρ, και της Ελισάβετ Τσέινι (1422–1473) από το Φεν Ντίτον του Κέιμπριτζσιρ. Ο σερ Φρειδερίκος Τίλνεϋ απεβίωσε πριν από το 1447, και πριν από το 1449 η μητέρα της Ελισάβετ παντρεύτηκε ως 2ο σύζυγό της τον σερ Ιωάννη Σέι του Μπρόξμπορν του Χέρτφορντσιρ, Πρόεδρο της Βουλής των Κοινοτήτων, με τον οποίο απέκτησε τρεις γιους, τον σερ Γουλιέλμο, τον σερ Θωμά και τον Λέοναρντ, και τέσσερις κόρες, την Άννα (σύζυγο του σερ Ερρίκου Γουέντγουορθ του Νέτλστεντ του Σάφολκ), την Ελισάβετ (σύζυγο του Θωμά Σάμπσον), την Αικατερίνη (σύζυγο του Θωμά Μπάσινγκμπορν) και τη Μαρία (σύζυγο του σερ Φιλίππου Κάλθορπ). Μια 5η κόρη απεβίωσε μικρό παιδί. Η 3η βασιλική σύζυγος του Ερρίκου Η΄, Τζέιν Σίμορ, ήταν εγγονή του Ερρίκου Γουέντγουορθ και της Άννας Σέι, και επομένως 2η εξαδέλφη της 2ης και 5ης βασιλικής συζύγου του Ερρίκου Η΄, Άννας Μπολέυν και Αικατερίνης Χάουαρντ.
Οι γονείς του πατέρα της Ελισάβετ ήταν ο σερ Φίλιππος Τίλνεϋ και η Ισαβέλλα Θορπ, και οι γονείς της μητέρας της ήταν ο σερ Λόρενς Τσέινι του Φεν Ντίτον και η Ελισάβετ Κόκεϊν, χήρα του σερ Φιλίππου Μπάτλερ. Η Ελισάβετ Κόκεϊν ήταν κόρη του σερ Ιωάννη Κόκεϊν, αρχιβαρόνου του Οικονομικού Συμβουλίου και της Άιντα ντε Γκρέυ. Η Άιντα ήταν κόρη του Ουαλού Μάρτσερ λόρδου Ρέτζιναλντ Γκρέυ 2ου βαρόνου Γκρέυ ντε Ρούθιν και της Ελεονόρας Λε Στρέιντζ του Μπλάκμιρ. Μέσω της μητέρας της, η Άιντα ήταν άμεση απόγονος του Ουαλού πρίγκιπα Γκράφιντ Β΄ απ Μάντογκ, λόρδου του Ντίνας Μπραν και της συζύγου του Έμμας ντε Ώντλεϋ.
Η Ελισάβετ ήταν συγκληρονόμος των αρχοντικών (manors) του Φίσεργουικ και του Σέλφιλντ στο Γουόλσολ του Στάφορντσiρ, διότι ήταν απόγονος του Ρογήρου Χίλαρυ, Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου (απεβ. το 1356). [4]

Γάμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το τέλος και η υστεροφημία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην ποίηση, την τέχνη και τη μυθοπλασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από τον Σερ Χάμφρεϋ Μπούρτσιερ:
- Ιωάννης Μπούρσιερ, 2ος βαρόνος Μπέρνερς (1467–1533), νυμφεύτηκε την Αικατερίνη (απεβ. 12 Μαρτίου 1536), κόρη του Ιωάννη Χάουαρντ 1ου δούκα του Νόρφολκ, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Θωμά, και τρεις κόρες, την Ιωάννα, τη Μαργαρίτα και τη Μαρία. Με μία ερωμένη που φέρεται να ονομαζόταν Ελισάβετ Μπέικον απέκτησε τρεις νόθους γιους, τον σερ Ιάκωβο, τον Χάμφρεϋ και τον Γεώργιο, και μία κόρη, την Ούρσουλα (σύζυγο του σερ Γουλιέλμου Σέρινγκτον).
- Μαργαρίτα Μπουρσιέ (1468–1552), κυρία επί των τιμών της πριγκίπισσας Μαρίας (Α΄) και της πριγκίπισσας Ελισάβετ (Α΄)· παντρεύτηκε (1), με συμφωνία της 11ης Νοεμβρίου 1478, τον Ιωάννη Σάντις, γιο και κληρονόμο του Γουλιέλμου Σάντις του Βάιν, με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά· (2), τον σερ Θωμά Μπράιαν, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του σερ Φραγκίσκου Μπράιαν.
- Άννα Μπουρσιέ (1470 – 29 Σεπτεμβρίου 1530), παντρεύτηκε τον Θωμά Φάινς 8ο βαρόνο Ντέικρ, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.
Από τον Θωμά Χάουαρντ 2ο δούκα του Νόρφολκ:
- Θωμάς Χάουαρντ, 3ος Δούκας του Νόρφολκ.
- λόρδος Εδουάρδος Χάουαρντ.
- λόρδος Εδμόνδος Χάουαρντ, πατέρας της 5ης βασίλισσας του Ερρίκου Η΄, Αικατερίνης Χάουαρντ
- λόρδος Ιωάννης Χάουαρντ.
- λόρδος Ερρίκος Χάουαρντ.
- λόρδος Κάρολος Χάουαρντ.
- λόρδος Ερρίκος Χάουαρντ (ο νεότερος).
- λόρδος Ριχάρδος Χάουαρντ.
- Ελισάβετ Χάουαρντ, παντρεύτηκε τον Θωμά Μπολέυν 1ο κόμη του Γουίλτσιρ, και ήταν μητέρα της Άννας Μπολέυν και γιαγιά της Ελισάβετ Α΄ [5].
- Μιούριελ Χάουαρντ (απεβ. 1512), παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Γκρέυ 2ο υποκόμη Λάιλ (απεβ. 1504), και στη συνέχεια τον σερ Θωμά Νάιβετ [6].
- κόρη (απεβ. νέα) [7]
Βασίλισσες απόγονοι της Ελισάβετ Τσέινυ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Φρειδερίκος Τίλνεϋ κύριος του Άσγουελθορπ | Ελισάβετ Τσέινυ | Ιωάννης Σέι αυλικός | |||||||||||||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τίλνεϋ ∞ Θωμάς Χάουαρντ 2ος δούκας του Νόρφολκ | Άννα Σέι ∞ Ερρίκος Γουέντγουορθ | ||||||||||||||||||||||||||||
| Εδμόνδος Χάουαρντ ∞ Τζόυς Κάλπεπερ | Ελισάβετ Χάουαρντ ∞ Θωμάς Μπολέυν 1ο; κόμης του Γουίλτσιρ | Μάρτζερυ Γουέντγουορθ ∞ Ιωάννης Σίμορ αυλικός | |||||||||||||||||||||||||||
| 5.Αικατερίνη Χάουαρντ | 2.Άννα Μπολέυν | Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας | 3.Τζέιν Σίμορ | ||||||||||||||||||||||||||
| Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας | Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας | ||||||||||||||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 «Kindred Britain»
- 1 2 p10299.htm#i102982. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Francis Blomefield, 'Hundred of Depwade: Thorp', in An Essay Towards A Topographical History of the County of Norfolk: Volume 5 (London, 1806), pp. 142-163
- ↑ Richardson 2004, σελ. 236; Hughes 2007.
- ↑ Richardson 2004, σελ. 236; Gunn 2008.
- ↑ Weir 1991, σελ. 619.[χρειάζεται καλύτερη πηγή]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Beer, Barrett L. (2004). Jane (née Jane Seymour) (1508/9–1537), queen of England, third consort of Henry VIII. Oxford Dictionary of National Biography. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2011.
- Cokayne, George Edward (1912). The Complete Peerage edited by the Honourable Vicary Gibbs. II. London: St. Catherine Press.
- Cokayne, George Edward (1936). The Complete Peerage, edited by H.A. Doubleday. IX. London: St. Catherine Press.
- Gunn, S.J. (2008). Knyvet, Sir Thomas (c.1485–1512), courtier and sea captain. Oxford Dictionary of National Biography. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2011.
- Hart, Kelly (2009). The Mistresses of Henry VIII.
- Head, David M. (2008). Howard, Thomas, second duke of Norfolk (1443–1524), magnate and soldier. Oxford Dictionary of National Biography. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2011.
- Hughes, Jonathan (2007). Boleyn, Thomas, earl of Wiltshire and earl of Ormond (1476/7–1539), courtier and nobleman. Oxford Dictionary of National Biography. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2011.
- Kendall, Paul Murray (1953). Richard III. London: George Allen and Unwin Ltd.
- Kirby, J.L. (2008). Say (Fynys), Sir John (d. 1478), administrator and speaker of the House of Commons. Oxford Dictionary of National Biography. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2011.
- Loades, David (2008). Howard, Sir Edward (1476/7–1513), naval commander. Oxford Dictionary of National Biography. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2011.
- Richardson, Douglas (2004). Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Company, Inc.
- Riordan, Michael (2004). Howard, Lord Thomas (c.1512–1537), courtier. Oxford Dictionary of National Biography. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2011.
- Roskell, John Smith (1981). Parliament and Politics in Late Medieval England. II. London: The Hambledon Press. σελίδες 153–174. ISBN 9780950688299. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2011.
- Scattergood, John (2004). Skelton, John (c.1460–1529), poet. Cambridge: Oxford Dictionary of National Biography. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2011.
- Skelton, John (1990). The Book of the Laurel, ed. by Frank Walsh Brownlow. London: Associated University Presses. ISBN 9780874133721. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2011.
- Taylor, Ida Ashworth (1822). Lady Jane Grey and Her Times. London: Sherwood, Neely and Jones. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2011.
- Warnicke, Retha M. (2008). Katherine (Catherine; nee Katherine Howard) (1518x24-1542), queen of England and Ireland, fifth consort of Henry VIII. Oxford Dictionary of National Biography. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2011.
- Weir, Alison (1991). The Six Wives of Henry VIII. New York: Grove Weidenfeld.
