Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες
Leonore Teles de Menezes.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1350
Trás-os-Montes e Alto Douro
Θάνατος27  Απριλίου 1386
Τορντεσίλας
Τόπος ταφήςΒασιλικό Μοναστήρι της Σάντα Κλάρα
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Πορτογαλίας
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠορτογαλικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςJoão Lourenço da Cunha
Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας (από 1371)[2]
ΤέκναÁlvaro da Cunha, senhor de Pombeiro
Βεατρίκη της Πορτογαλίας
ΓονείςΜαρτίμ Αφόνσο Τέλο ντε Μενέζες
ΑδέλφιαJuana Téllez de Meneses
ΟικογένειαTeles de Meneses
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ελεονώρα, πορτογαλ. Leonor Teles de Meneses (π. 1350 - π. 1405) από τον Οίκο Τέλο ντε Μενέζες, ήταν κόρη Πορτογάλου ευγενή και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαρτίμ Αφόνσο Τέλο ντε Μενέζες Πορτογάλου ευγενούς και της Αλντόνσα Άνες ντε Βασκονσέλος, κόρης του Ζοάο Μένντες ντε Βασκονσέλος έπαρχου της Εστρεμός.

Όταν απεβίωσε ο σύζυγός της Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας το 1383, άφησε μόνο τέκνο τη Βεατρίκη. Ο νόθος αδελφός του Ιωάννης διεκδίκησε τον θρόνο. Η Ελεονώρα ήταν, μαζί με τους δύο αδελφούς της και την κόρη της, η πρωταγωνίστρια των γεγονότων που οδήγησαν στην κρίση διαδοχής 1383-85 και κορυφώθηκαν με την ήττα του Ιωάννη και του στρατού του στη μάχη της Αλζουμπαρότα. Οι υπήκοοί της την αποκαλούσαν η επίβουλη (a aleivosa) και την εκδίωξαν ένεκα της μοιχείας και της προδοσίας της πατρίδας της· ο ιστορικός Αλεξάντερ Χερκουλάνο την ονόμασε "Λουκριτία Βοργία της Πορτογαλίας".

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε πρώτα το 1365 τον Ζοάο-Λοουρένσο ντα Κούνια, 2ο κύριο του Πομμπέιρο και είχε τέκνα:

  • Αλβάρο ντα Κούνια.

Το 1372 η Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φερδινάνδο Α΄ της Πορτογαλίας (Οίκος των Καπετιδών-Βουργουνδίας). Είχε τέκνο:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Agapito y Revilla, Juan (1915). Digital copy. Valladolid. Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Turismo. "Tradiciones de Valladolid. Una reina de Portugal". Sociedad Castellana de Excursiones. Valladolid: Imprentas de Juan R. Hernando (Año XIII, num. 154): 220–223. OCLC 921858261.
  • Braamcamp Freire, Anselmo (1921). Livro primeiro dos Brasões de Sintra (in Portuguese). Coimbra: Imprensa da Universidade. OCLC 794223590.
  • Castro Toledo, Jonas (1981). Colección Diplomática de Tordesillas (in Spanish). Valladolid: Instituto cultural Simancas. ISBN 84-500-4849-4.
  1. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
  2. p11432.htm#i114319. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonor Teles της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).