Ελεονώρα, κόμισσα του Βερμαντουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελεονώρα του Βερμαντουά
Eleonor Vermandois.jpg
Η σφραγιστική βούλα (σιγίλλιον) της Ελεονώρας των Καπετιδών, κόρης του κόμη του Βερμαντουά.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Éléonore de Vermandois (Γαλλικά)
Γέννηση14  Οκτωβρίου 1152 ή 1149[1]
Θάνατος19  Ιουνίου 1213
Τόπος ταφήςΑβαείο του Λόνγκποντ
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓουλιέλμος Δ΄ του Νεβέρ
Ματθαίος της Αλσατίας
Ματθαίος Γ΄ κόμης του Μπωμόν
ΓονείςΡαούλ Α΄ του Βερμαντουά και Πετρονίλλα της Ακουιτανίας
ΑδέλφιαΡαούλ Β΄ του Βερμαντουά
Ελισάβετ του Βερμαντουά
ΟικογένειαΟίκος των Καπετιδών
Θυρεός
Armoiries Vermandois.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ελεονώρα, κόμισσα του Βερμαντουά (Γαλλική γλώσσα : Eleanor de Vermandois, 1148/1149 - 19/21 Ιουνίου 1213) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν κόρη του κόμη του Βερμαντουά και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Όστερβαντ, μετά κόμισσα του Νεβέρ, έπειτα κόμισσα του Μπουλόν και τέλος κόμισσα του Μπωμόν. Ήταν κόρη του Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά και της Πετρονίλλας των Πουατιέ, κόρης του Γουλιέλμου Ι΄, δούκα της Ακουιτανίας. Η Ελεονώρα ήταν το μικρότερο παιδί του πατέρα της από τον δεύτερο γάμο του, μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Ραούλ Β΄ του Βερμαντουά και η Ελισάβετ του Βερμαντουά, μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός της από τον πρώτο γάμο του πατέρα της ήταν ο Φήλιξ του Βαλουά. Λίγα χρόνια αργότερα οι γονείς της χώρισαν, ο πατέρας της παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο της Λωρέτ της Φλάνδρας (1152) αλλά πέθανε αργότερα την ίδια χρονιά. Την εποχή που γεννήθηκε ήταν τέταρτη σε σειρά διαδοχής για την κομητεία του Βερμαντουά, κατόρθωσε ωστόσο να κληρονομήσει τον τίτλο. Η Ελεονώρα παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον έφηβο Γοδεφρείδο του Οίκου της Φλάνδρας, κόμη του Όστερβαντ (1162) γιο του Βαλδουίνου Δ΄ του Αινώ, ο σύζυγος της πέθανε ωστόσο την ίδια χρονιά ενώ ετοιμαζόταν για ταξίδι στην Παλαιστίνη. Το 1164 η Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Γουλιέλμο Δ΄, κόμη του Νεβέρ αυτός απεβίωσε 4 έτη μετά στην Άκρα, σε Σταυροφορία. Η Ελεονώρα παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον Ματθαίο του Οίκου της Λωρραίνης κόμη του Μπουλόν, ο οποίος είχε διαζευχθεί την πρώτη σύζυγο του Μαρία Α΄ της Βουλώνης ένα έτος πριν.[2] Είχε τέκνο:

  • μία κόρη, απεβ. νήπιο.

Το 1173 ο Ματθαίος, στην πολιορκία του Τρεντόν (νυν Νεσατέλ-αν-Μπραι) χτυπήθηκε από το βέλος ενός τοξότη μοιραία. Το 1175 η Ελεονώρα παντρεύτηκε για 4η φορά, με τον Ματθαίο Γ΄ κόμη του Μπωμόν, έζησαν 17 έτη, ώσπου το 1192 ο Ματθαίος Γ΄ διαζεύχθηκε την Ελεονώρα (1192). Δεν απέκτησε (επιζώντες) απογόνους από τους γάμους της. Η Ελεονώρα ήταν τέταρτη σε σειρά διαδοχής στην κομητεία του Βερμαντουά, ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός της ωστόσο Φήλιξ παραιτήθηκε για να γίνει μοναχός (1160), ο αδελφός της Ραούλ πέθανε από λέπρα χωρίς απογόνους (1176) και η αδελφή της Ελισσάβετ πέθανε επίσης (1183). Η αδελφή της δεν είχε αποκτήσει παιδιά από τον γάμο της με τον σύζυγο της Φίλιππο της Αλσατίας οπότε η Ελεονώρα κατόρθωσε να αποκτήσει νόμιμα την κομητεία του Βερμαντουά.[3] Ο Φίλιππος αρνήθηκε να την παραδώσει στην Ελεονώρα, σε απάντηση αυτή ζήτησε βοήθεια από τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Αύγουστο. Με την "Συνθήκη της Αμιένης" (20 Μαρτίου 1186) η Ελεονώρα κράτησε το Βαλουά και τμήμα του Βερμαντουά με τον τίτλο της κόμισσας του Βερμαντουά. Όταν πέθανε ο Φίλιππος (1193) κληρονόμησε και το υπόλοιπο του Βερμαντουά με τον όρο να παραδώσει όλο το Βερμαντουά στον βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο αν πέθαινε χωρίς απογόνους.[4] Πέθανε χωρίς απογόνους και την κληρονόμησε ο βασιλιάς Φίλιππος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eleanor, Countess of Vermandois της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).