Ελαφοχώρι Καβάλας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°03′12″N 24°33′06″E / 41.05334°N 24.5518°E / 41.05334; 24.5518

Ελαφοχώρι
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
Δήμος Νέστου
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Καβάλας
Υψόμετρο 500
Πληθυσμός 62 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Καρατζόβα

Το Ελαφοχώρι (μέχρι το 1926 Καρατζόβα[1]) είναι ορεινό χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό που ανέρχεται στους 62 μόνιμους κατοίκους.[2]

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ελαφοχώρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 500 μέτρων και βρίσκεται βορειοανατολικά της Καβάλας[3], στην ευρύτερη περιοχή της οροσειράς της Λεκάνης[4].

Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν μουσουλμανικό χωριό και ήταν γνωστό ως Καρατζά Όβασι. Σύμφωνα με την στατιστική του ελληνικού στρατού του 1911 είχε 409 κατοίκους.[5] Μετά την προσάρτησή του στην Ελλάδα ονομαζόταν Καρατζόβα, ενώ το 1926 έλαβε τη σημερινή του ονομασία.

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο Ελαφοχώρι εγκαταστάθηκαν 62 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων.[6] Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 234 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 174 κ., 1951: 253 κ., 1961: 213 κ., 1971: 111 κ., 1981: 140 κ., 1991: 75 κ.[3] Το 1934 το Ελαφοχώρι αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ελαφοχωρίου, στην επαρχία Νέστου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού[7] και από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου.

Στο χωριό σώζονται δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Μοναδικά όσον αφορά την περιοχή του πρώην δήμου Ορεινού είναι τα διώροφα πλατυμέτωπα σπίτια με χαγιάτι στην μεγάλη πλευρά του ισόγειου που σώζονται στο Ελαφοχώρι.[8]

Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής το Ελαφοχώρι καταστράφηκε από τον βουλγαρικό στρατό διότι ήταν βάση ανταρτών του ΕΛΑΣ, ενώ οι κάτοικοί του υποχρεώθηκαν να το εκκενώσουν.[4] Από τον οικισμό καταγόταν ο μακεδονομάχος Μιχαήλ Παληούρας.[9]

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 234[3] 174[3] 253[3] 213[3] 111[3] 140[3] 75[3] 118[10] 62[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Καρατζόβα -- Ελαφοχώρι». Πανδέκτης. Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/172088. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017. 
  2. 2,0 2,1 «Ελαφοχώρι (το) Δήμου Νέστου Τοπική Κοινότητα Ελαφοχωρίου. Καβάλα – Μακεδονία». dhmos.gr. Δήμοι, πόλεις και χωριά Ελλάδας. http://www.dhmos.gr/elafoxori-dimos-nestou/. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2017. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου (2001). Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας. Αθήνα: Ερμής, σελ. 203. ISBN 960-320-133-2. 
  4. 4,0 4,1 Τάσος Χατζηαναστασίου, Αντάρτες και Καπετάνιοι. Η Εθνική Αντίσταση κατά της βουλγαρικής κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης 1942 - 1944, εκδοτικός οίκος Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2003, σελ. 199.
  5. «Ο πληθυσμός της περιοχής Σαρί Σαμπάν (Χρυσούπολη)». Δημήτρης Λιθοξόου. http://www.lithoksou.net/p/perioxi-sari-sampan-xrysoypoli. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017. 
  6. «Εγκατάσταση προσφύγων - Γραφείο Καβάλας (Καβάλλας)». Δημήτρης Λιθοξόου. http://www.lithoksou.net/p/egkatastasi-prosfygon-grafeio-kabalas. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017. 
  7. «Ελαφοχώριον (Καβάλας)». Διοικητικές μεταβολές οικισμών. ΕΕΤΑΑ. https://www.eetaa.gr/index.php?tag=oikmet_details&id=18282. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017. 
  8. «Μελέτη μορφολογικών κανόνων δόμησης και αρχιτεκτονικής στις περιοχές εντός και εκτός οικισμών μέχρι 2.000 κατοίκων στις περιφερικές ενότητες Καβάλας και Θάσου». ΥΠΕΚΑ. http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=mWwTx35sUuk%3D&tabid=906&language=el-GR. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2017. 
  9. Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 66.
  10. «Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991». statistics.gr. http://web.archive.org/web/20060613233859/http://www.statistics.gr/gr_tables/S1100_SAP_1_monimos2001.htm. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2017.