Ελένη Λαμπίρη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Ελένη Λαμπίρη (9 Φεβρουαρίου 1889-30 Μαρτίου 1960) ήταν Ελληνίδα μαέστρος και συνθέτρια.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λαμπίρη γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του συνθέτη Γεωργίου Λαμπίρη και εγγονή του ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου. Σπούδασε σύνθεση με τον Edoardo Sacredote στο Ωδείο των Αθηνών (1907-1908). Στην πραγματικότητα ήταν η πρώτη γυναίκα που σπούδασε σύνθεση στο Ωδείο των Αθηνών, γι'αυτό κέρδισε τον τίτλο της πρώτης Ελληνίδας συνθέτριας. Συνεπώς, σπούδασε σύνθεση με καθηγητή τον Max Reger και μαεστρική με καθηγητή τον Hans Scheidt στο Βασιλικό Ωδείο της Λειψίας (1 Οκτωβρίου 1908-27 Ιουλίου 1911). Αποφοίτησε από το Βασιλικό Ωδείο της Λειψίας το 1911. Το 1913 η οπερέττα της «Το αποκριάτικο όνειρο», σε κείμενα του Γρηγορίου Ξενόπουλου και σύνθεση της Ελένης Λαμπίρη, ανέβηκε στο Θέατρο του Πανελληνίου.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της, εργάστηκε στο Μιλάνο ως μαέστρος. Στις 15 Ιανουαρίου 1915 κατέθεσε τα δικαιώματα της οπερέττας «Isolma» στο περιφερειακό μητρώο του Μιλάνου (αριθμός εγγραφής 64794). Το «Isolma» ήταν μια οπερέττα σε τρεις πράξεις σε συγγραφή και σύνθεση της Ελένης Λαμπίρη. Αυτή η οπερέττα ηχογραφήθηκε το 1958, από τον Τότη Καραλιβανό ως μαέστρο και τον Σπύρο Καψάσκη ως διευθυντή της χορωδίας. Το 1925 επέστρεψε στην Πάτρα όπου εργάστηκε ως διευθύντρια στο Ωδείο της Πάτρας μέχρι το 1953. Την ίδια περίοδο έγραφε κριτικές περί της μουσικής στην τοπική πατραϊκή εφημερίδα «Νεολόγος Πατρών». Πέθανε στο δημοτικό νοσοκομείο Αθηνών.

Έργα (επιλεγμένα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το αποκριάτικο όνειρο 1913, οπερέτα
  • Isolma 1915, οπερέτα
  • Μπαλάντα για σοπράνο και πιάνο, 1933 (έχει χαθεί)
  • String quartet σε Α ματζόρε
  • Serenata for flute violin and viola
  • Συμφωνία για μεγάλη ορχήστρα σε Β μινόρε
  • ``Iratzi N,`` όπερα, σε λιμπρέττο L.Orsini

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]