Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ελένη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ελένη (αποσαφήνιση).

Το όνομα Ελένη είναι ένα σχετικά συχνά εμφανιζόμενο ελληνικό γυναικείο όνομα (4o πιο δημοφιλές ελληνικό όνομα με ποσοστό 3,77%). Χαϊδευτικά του ονόματος είναι τα Έλενα, Λένα, Λενιώ, Έλεν, Λέγκω, Λέλα, Νένα, Νίτσα. [1]

Το αρχαίο όνομα Ἑλένη είναι άγνωστης ετυμολογίας και παρετυμολογήθηκε ήδη από τα αρχαία χρόνια.[2] Κατά την αρχαιότητα σήμαινε λαμπερή, απαστράπτουσα, σύμφωνα με την εκδοχή του Γερμανού φιλολόγου Γκέοργκ Κούρτιους που υποστήριξε ότι προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "σελήνη", (δωρικός τύπος, σελάνα). Στην ομηρική του έννοια το όνομα Ἑλένη είναι σύνθετο από τον αόριστο του ρ. αἱρέω -ῶ [1. (για έμψυχα) = συλλαμβάνω. 2. (για άψυχα)  = κυριεύω]> εἷλον  [θέμα ἑλ-] / παθ. ἁλίσκομαι > ἑάλων, ἥλων, και ναῦς, νεώς / νηός = πλοίο, που κατ' ακρίβειαν σημαίνει "(αυτή για την οποία) καταστράφηκαν τα πλοία (των Αχαιών)". Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα στον ελληνικό χώρο, με διασημότερη την ωραία Ελένη, ηρωίδα του ομηρικού έπους Ιλιάδα.

Κατά συνήθεια οι χριστιανοί συνδέουν τα ονόματά τους με αγίους, και έτσι το Ελένη χρησιμοποιείται προς τιμή της αγίας Ελένης, αυτοκράτειρας της Ρώμης που ανακάλυψε τον Τίμιο Σταυρό, μαζί με το γιο της Μέγα Κωνσταντίνο. Στο ελληνικό εορτολόγιο εορτάζεται στις 21 Μαΐου.[3]

Άτομα με το όνομα Ελένη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φανταστικοί χαρακτήρες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Ελένη - names-n-gifts». www.onomatologio.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  2. ↑ Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Β΄ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
  3. ↑ www.greeknamedays.gr
  4. ↑ «Adiabene». www.britannica.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  5. ↑ «Michael DiMaio, Jr., "Helena (Wife of Julian the Transgressor)"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  6. ↑ «Helen Lekapene». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  7. ↑ «ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΤΙΛΗ - PDF ΔΩΡΕΑΝ Λήψη». docplayer.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  8. ↑ Vannier, Jean F. (1975), Familles byzantines, les Argyroi: IXe-XIIe siècles. Paris: Publications de la Sorbonne.
  9. ↑ University, Center for Teaching and Learning at Columbia. «Helena of Serbia». Epistolae (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  10. ↑ Wasilewski, Tadeusz (1978). "Helena księżniczka znojemska, żona Kazimierza II Sprawedliwego: Przyczynek do dziejów stosunków polsko-czeskich w XII–XIII w." [Helen Duchess of Znojmo, a Wife of Casimir II the Just: Tribute to the History of Czech-Polish Relations in the 12th and 13th centuries]. Przegląd Historyczny (πολωνικά). Βαρσοβία: PWN. LXIX (1): 115–120. ISSN 0033-2186.
  11. ↑ «Helen Valdemarsdottir, Princess of Denmark». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  12. ↑ Geanakoplos, Deno John (1953). «Greco-Latin Relations on the Eve of the Byzantine Restoration: The Battle of Pelagonia-1259». Dumbarton Oaks Papers 7: 99–141. doi:10.2307/1291057. ISSN 0070-7546. https://www.jstor.org/stable/1291057.
  13. ↑ Corovic, Vladimir. «Istorija srpskog naroda». www.rastko.rs. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  14. ↑ Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5.
  15. ↑ «Ύστερη βυζαντινή περίοδος». Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  16. ↑ «GEORGIA». fmg.ac. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  17. ↑ Donald M. Nicol, The Byzantine Family of Kantakouzenos (Cantacuzenus) ca. 1100-1460: a Genealogical and Prosopographical Study (Washington, DC: Dumbarton Oaks, 1968), σελ. 160-162.
  18. ↑ «Person:Helena Gattilusio (1) - Genealogy». www.werelate.org. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  19. ↑ Nicol, Donald M. (9 Μαΐου 2002). The Immortal Emperor: The Life and Legend of Constantine Palaiologos, Last Emperor of the Romans. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-89409-8.
  20. ↑ «NOCTOC: ELENI PALAIOLOGINA:THE QUEEN OF THE CYPRIOT PEOPLE-ΕΛΕΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ:Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ». noctoc-noctoc.blogspot.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  21. ↑ Nicol, Donald M. (1973). «The Byzantine Family of Kantakouzenos: Some Addenda and Corrigenda». Dumbarton Oaks Papers 27: 309–315. doi:10.2307/1291347. ISSN 0070-7546. https://www.jstor.org/stable/1291347.
  22. ↑ Babinger, Franz (1978). Mehmed the Conqueror and His Time. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01078-6.
  23. ↑ Kiaupa, Zigmantas; Kiaupienė, Jūratė; Kunevičius, Albinas (2000) [1995]. The History of Lithuania Before 1795 (English ed.). Vilnius: Lithuanian Institute of History. ISBN 9986-810-13-2.
  24. ↑ Constantin von Wurzbach: Habsburg, Helene. N°. 111 in: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. vol 6. ed. L. C. Zamarski, Vienna 1860, p. 277.
  25. ↑ «Princess Helena of Nassau Biography». pantheon.world (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  26. ↑ Hanson, Edward (2017). The Wandering Princess: Princess Helene of France, Duchess of Aosta (1871–1951). Fonthill. ISBN 978-1-78155-592-7.
  27. ↑ Arthur Gould Lee, Helen, Queen Mother of Rumania, Princess of Greece and Denmark: An Authorized Biography. London: Faber and Faber (1956).
  28. ↑ «Helena Erzherzogin von Österreich». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  29. ↑ «Genealogy of the Royal Family of Romania». www.oocities.org. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  30. ↑ «Don Juan Carlos recuerda que 'no hay espacio para los terroristas en nuestras sociedades libres'». www.elmundo.es (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  31. ↑ «Ελένη Ανουσάκη: Η ζωή δεν με πήγε καροτσάκι, το παραμύθι της το έγραψα εγώ». LiFO. 15 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  32. ↑ «Ελένη Αποστολοπούλου: Έφυγε από την Ελλάδα & έκανε νέα αρχή η Αλίκη του Δεληγιάννειου Παρθεναγωγείου». Gossip-tv.gr. 6 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  33. ↑ Polignosi. «Αρτυματά Ελένη». www.polignosi.com. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  34. ↑ «Μεγάλες κυρίες: Ελένη Αρχιγένους - Μία ζωή αφιερωμένη στο κοινό καλό». Πρώτο Θέμα. 6 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  35. ↑ «Μήνυση Φουρθιώτη στην πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ελένη Αυλωνίτου». Newsbeast. 26 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  36. ↑ «Η Ελένη Βακαλό έσβησε ήρεμα». Η Καθημερινή. 10 Οκτωβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  37. ↑ «Βαλαβάνη, Ελένη Γ». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  38. ↑ «Ελληνική Συμμετοχή». archive.in.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  39. ↑ «Έσπασε τα κοντέρ του ΠΑΣΟΚ η Ελένη Βατσινά σε όλη την Ελλάδα». Neakriti. 24 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  40. ↑ Τάκης Καλογερόπουλος, «Βιτάλη Ελένη (Λαβίδα)», στο Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής, τομ.1, εκδ.Γιαλλελή, Αθήνα, 1998, σελ.371
  41. ↑ «Πανδέκτης: Βλάχου-Λούνδρα Ελένη». pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  42. ↑ «Ελληνικές σκυτάλες και Ευρωπαϊκό: Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια». Athlead. 6 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  43. ↑ «Όλα τα αποτελέσματα της 2ης Κολυμβητικής Ημερίδας στο Αργοστόλι». eKefalonia.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  44. ↑ «Εκλογές 2023: Οι υποψήφιοι βουλευτές του ΚΚΕ από το χώρο του πολιτισμού». Έθνος. 30 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  45. ↑ «ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ – Σελίδα 2». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  46. ↑ ««Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού»: Διαδικτυακή συζήτηση με την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ». CultureNow.gr. 21 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  47. ↑ ΛΟΒΕΡΔΟΥ, ΜΥΡΤΩ (19 Οκτωβρίου 2018). «Ελένη Δήμου: «Την ηλικία μου την λέω, τα κιλά μου όχι»». BOVARY. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  48. ↑ Σκιαδόπουλος, Λυκούργος (19 Ιουνίου 2017). «Κέρκυρα: Στιγμές συγκίνησης στην ονομοατοδοσία του Κλειστού Κολυμβητηρίου». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  49. ↑ «Πρώτη προεκλογική ομιλία για την Ελένη Δοντά - Μπαλή υποψήφια του ΠΑΣΟΚ στη Β΄Αθήνας». Η ΝΕΑ ΕΡΥΘΡΑΙΑ online. 20 Απριλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  50. ↑ «Ελένη Ερήμου: Η πανέμορφη ηθοποιός, η τολμηρή φωτογράφιση και η αψεγάδιαστη σιλουέτα στα 76 της». Enimerotiko.gr (στα greek). 3 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  51. ↑ «Οργή: Διόρισαν μετακλητή υπάλληλο στη Βουλή τη χρυσαυγίτισσα Ελένη Ζαρούλια». Τα Νέα. 2 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  52. ↑ «Ελένη Ζαφειρίου. Η «μάνα» του ελληνικού κινηματογράφου, που δεν γνώρισε ποτέ την αληθινή της μητέρα». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. 1 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  53. ↑ «Και με βούλα στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΚΟ η Ελένη Θεοχάρους». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  54. ↑ «Όταν η Ιωάννου συγκλόνισε το Πανελλήνιο». Fosonline.gr. 7 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  55. ↑ «Η δύναμη της αγάπης: H άγνωστη ιστορία του Νίκου Καζαντζάκη και της Ελένης». Πρώτο Θέμα. 22 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  56. ↑ Μπαρτζιώτη, Βασιλική. «Ελένη Κακαμπούκη στο GWomen: «Έλεγαν το αγοροκόριτσο που παίζει με εμάς, έχουμε ζήσει μία ζωή όλες μαζί στην Εθνική»». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  57. ↑ Φεσσά-Εμμανουήλ, Ελένη (2009). «Αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα». Εκδόσεις Ποταμός (στα gr). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  58. ↑ «Παναθηναϊκός: Παρελθόν από τον πάγκο η Καπογιάννη». www.gazzetta.gr. 12 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  59. ↑ Ράλλης, Νίκος. «Ελένη Καραΐνδρου: Με τις μελωδίες του Αγγελόπουλου». www.musicpaper.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  60. ↑ Εκδόσεις Άπαρσις. «Καρασαββίδου, Ελένη». www.aparsis.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  61. ↑ «Ελένη Καστάνη ταινίες και θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει πάρει μέρος». Αθηνόραμα. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  62. ↑ «Τι ενώνει την Ελένη Κόκκαλη με τη νύφη της, Δούκισσα Νομικού;». The TOC. 30 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  63. ↑ «Ο ρόλος – έκπληξη της Ελένης Κοκκίδου από τις Αραχαμίτες!». www.kalimera-arkadia.gr. 5 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  64. ↑ Σιδηροκαστρίτου, Νατάσσα (16 Νοεμβρίου 2020). «Ελένη Κουναλάκη: Η γυναίκα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκλογή της Kamala Harris». Queen Plus. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  65. ↑ Μουστάκα, Μίνα (16 Ιουνίου 2022). ««Στόχος ήταν η κυβέρνηση», κατέθεσε η Κούρκουλα στη δίκη Λιγνάδη». in.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  66. ↑ Ιωάννου, Ζαχαρούλα (6 Ιουλίου 2025). «Ελένη Κρίτα: «Πολλές ταινίες και σειρές που άφησαν εποχή δεν θα γίνονταν σήμερα, ο κόσμος δεν θα γελούσε»». Το Ποντίκι. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  67. ↑ «Σπαράγματα από τον κόσμο της Ελένης Λαδιά». LiFO. 17 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  68. ↑ Χατζηγεωργιάδης, Πάνος (1 Ιουνίου 2021). «Η λησμονημένη Ελένη Λάμαρη…». fractalart.gr.
  69. ↑ Siopsi, Anastasia (2011-06). «Music in the Imaginary Worlds of the Greek Nation: Greek Art Music during the Nineteenth-Century's fin de siécle (1880s–1910s)» (στα αγγλικά). Nineteenth-Century Music Review 8 (1): 17–39. doi:10.1017/S1479409811000048. ISSN 2044-8414. https://www.cambridge.org/core/journals/nineteenth-century-music-review/article/abs/music-in-the-imaginary-worlds-of-the-greek-nation-greek-art-music-during-the-nineteenthcenturys-fin-de-siecle-1880s1910s/46C3F274ADB04BD0E081D5D180787F5C.
  70. ↑ «Ελένη Λιαροπούλου». ΓΟΡΤΥΝΙΑΚΑ. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  71. ↑ «Το «Άδηλον Τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου: Τέσσερα ποιήματα της συλλογής μεταφρασμένα στα γαλλικά από την Παρασκευή Μόλαρη». 'Εθνος. 22 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  72. ↑ Τάσκου, Ηλίας (5 Αυγούστου 2019). «Λίντα Άλμα: Η χορεύτρια που σε μαγεύει!!!». The Look.Gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  73. ↑ «Ελένη Μάρκου: Ο «Hulk» του γυναικείου ποδοσφαίρου». CNN.gr. 6 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  74. ↑ «Η δική μας Ελένη Μαρούλη που βραβεύεται από την Ένωση Επτανησίων». aromalefkadas - Ενημερωτική ιστοσελίδα της Λευκάδας. 20 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  75. ↑ «Η Μαύρου παρέδωσε στον Χάσικο το ΥΠΕΣ». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  76. ↑ «Έκλεισε το κεφάλαιο Ελένη Μεμετζή στον ΑΟ Θήρας». 28 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  77. ↑ «Η Ελένη Μενεγάκη ολοκληρώνει την καριέρα της στην καθημερινή τηλεόραση μετά από 30 χρόνια». missbloom.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  78. ↑ «Στην Άρτα συνεχίζει η Λένα Μούρνου». Sportsup.gr. 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  79. ↑ «Η πρώτη ελληνίδα ομοσπονδιακή βουλευτής στον Καναδά». www.tovivlio.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  80. ↑ «Olympic Football Tournaments Athens 2004». FIFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  81. ↑ ««Εφυγε» από τη ζωή η σ. Ελένη Μπιμπίκου - Αντωνιάδη». Ριζοσπάστης. 14 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  82. ↑ «Οι μύθοι της οικογένειας Αλταμούρα». ethnos.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  83. ↑ «Ελένη Μυλωνά - Χατζημιχαήλ». Ο Φιλελεύθερος.
  84. ↑ «Ελένη Οικονομοπούλου». Ελληνίδες Συνθέτριες. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  85. ↑ «Θρύλος Άλκης». pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  86. ↑ Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα μαθηματικών, Ν. Καστάνη, Η εισαγωγή των Ελληνίδων στο άβατο των μαθηματικών, ανακτήθηκε 11 Απριλίου 2019
  87. ↑ Marsan, Polybios (2001). Helenē Papadakē: mia phōteinē theatrikē poreia me aprosdokēto telos. Ekdoseis Kastaniōtē. ISBN 978-960-03-3162-2.
  88. ↑ Τζόγια Μοάτσου, Μαρία-Λουίζα (8 Μαρτίου 2024). «Σύλλογος εκπαιδεύσεως νεανίδων: από τον 19o στον 21ο αιώνα». Athens Voice. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  89. ↑ «Βιογραφικό - Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου». www.zongolopoulos.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  90. ↑ «Eleni Patsiou Judoka». www.judoinside.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  91. ↑ «Summary - E. Peletidou». int.soccerway.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  92. ↑ «Ελένη Πέτα, Γιάννης Μαθές «Syggένεια πρόject»». Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  93. ↑ «Η Ελένη Ποιμενίδου μια σπουδαία αθλήτρια σταματάει τη λαμπρή της καριέρα». greekhandball.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  94. ↑ Papadopoulos, George. «Ελένη Πολυχρονάτου: Εικονοσυλλαβές στο Χώρο». artingreece. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  95. ↑ Πιέρης, Ευγένιος (7 Μαΐου 2016). «Ελένη Ποταμιάνου: Η Μεγάλη Κυρία της προσφοράς και της αγάπης». Volta Magazine. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  96. ↑ «Θλίψη στον ελληνικό αθλητισμό: Πέθανε η Ελένη Πόταρη σε ηλικία 41 ετών». Έθνος. 9 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  97. ↑ «Στην Ελένη Πριοβόλου το Κρατικό Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Βιβλίου». kastaniotis.com. 22 Μαρτίου 2022.
  98. ↑ «Ελένη Προκοπίου (Ηθοποιός)». Φίνος Φιλμ. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  99. ↑ «Προσαλέντη Ελένη – Eleni Prosalenti [1870-1910]». paletaart - Χρώμα & Φώς. 8 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  100. ↑ Βάγκα, Σοφία (22 Απριλίου 2025). «Ελένη Ράντου: Η γαλλική φιλολογία, ο γάμος με τον Παπακωνσταντίνου & η κόρη». www.star.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  101. ↑ Γκρους, Δήμητρα (7 Ιουλίου 2022). «Ελένη Σικελιανός: Η δισέγγονη του Άγγελου Σικελιανού μας διηγείται συναρπαστικές ιστορίες της οικογένειάς της». Athens Voice.
  102. ↑ «Ελένη Σκούρα: Η πρώτη ελληνίδα βουλευτής». sansimera.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  103. ↑ «Hélène Sparrow (1891-1970)». Service des Archives de l'Institut Pasteur (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.CS1 maint: Unfit url (link)
  104. ↑ Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1, σελ. 529 και 138
  105. ↑ Ε. Σταθοπούλου, τέμπερες, λιθογραφίες, σχέδια, κατάλογος έκθεσης, Γαλλικό Ινστιτούτο, 30 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου 1978
  106. ↑ «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Σταματάκη Ελένη».
  107. ↑ «Ελένη Σταύρου: Ποια είναι η γυναίκα που επισκίασε την Ελίτα Μιχαηλίδου στις Βουλευτικές Εκλογές». tothemaonline.com. 22 Μαΐου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.CS1 maint: Unfit url (link)
  108. ↑ «Ψηφοδέλτιο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για τις Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009». www.syn.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020.
  109. ↑ Παπιέρνικ, Γιοάννα, "Eleni - wielkie greckie serce" Αρχειοθετήθηκε 2017-08-24 στο Wayback Machine., ludzie.senior.pl; πρόσβαση στις 17 Αυγούστου 2017.(Πολωνικά)
  110. ↑ «Βιογραφίες ΜΕΤΣΟΒΟ (Κωμόπολη) ΙΩΑΝΝΙΝΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.
  111. ↑ Λεόντιος, Σταμάτης. «Ελένη Τσαλιγοπούλου, "Κορίτσι και γυναίκα"». Music Corner. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2009.
  112. ↑ «Η Ελένη Τσολάκη στο Open - Η επίσημη ανακοίνωση του καναλιού». protothema.gr. 18 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2021.
  113. ↑ «Ελένη Φεσσά - Εμμανουήλ». www.femarch.gr. Ψηφιακό Αρχείο Ελληνίδων Αρχιτεκτόνων. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2024.
  114. ↑ 8 Αυγούστου 2012, iefimerida.gr. «Προκρίθηκε στα ημιτελικά των 800 μέτρων η Ελένη Φιλάνδρα».
  115. ↑ TEAM, MC. «Τα Παιδιά από τη Πάτρα, επιστρέφουν με Παύλο Χαϊκάλη και Ελένη Φιλίνη! | MusicCorner.gr». www.musiccorner.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2018.[νεκρός σύνδεσμος]
  116. ↑ «Συλλογή Ελ. Φιλιππίδη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2015.
  117. ↑ Βαμβακούλα, Χαρά (21 Μαΐου 2023). «Η Φουρέιρα έκανε τεστ DNA - Αυτή είναι η πραγματική καταγωγή της (video)». Athens Voice. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2023.
  118. ↑ «Ελένη Φραγκιαδάκη». women.volleybox.net.
  119. ↑ Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΚΔ΄, σελ.275.
  120. ↑ Μήλας, Παναγιώτης (28 Μαρτίου 2020). «Ελένη Χαλκούση. Δασκάλα ήθους και πάθους για μια ολόκληρη ζωή». Cat Is Art. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
  121. ↑ ««Έφυγε» η Ελένη Χατζηαργύρη σε ηλικία 81 ετών». in.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012.
  122. ↑ «Η Ελένη Χατζίδου επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση από το Survivor 2». newsbeast.gr. 4 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2018.
  123. ↑ «Πλεύση Ελευθερίας: Οι 33 υποψήφιοι των Ευρωεκλογών».
  124. ↑ Καραποστόλου, Χριστιάνα (2014). «Ένα βότσαλο στη λίμνη: Πρότυπα, δάνεια και επιρροές στη θεματική της ελληνικής μεταπολεμικής κωμωδιογραφίας». Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου Από τη χώρα των κειμένων στο βασίλειο της σκηνής. http://old.theatre.uoa.gr/fileadmin/theatre.uoa.gr/uploads/PRAKTIKA_APO_TI_CHORA_TON_KEIMENON_STO_BASILEIO_TIS_SKINIS/PRAKTIKA_SYNEDRIOUfinal.pdf.
  125. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 420. ISBN 978-960-8460-41-6.
  126. ↑ «money-and-the-wretched». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
  127. ↑ «Όχι κύριε Τζόνσον». www.karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
  128. ↑ «Γαμπρός απ' το Λονδίνο». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2024.
  129. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 217. ISBN 978-960-8460-41-6.
  130. ↑ «ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ πληροφορίες για την ταινία». Αθηνόραμα. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2024.
  131. ↑ «ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ - Φιλμογραφία - Φιλμογραφία | Ταινιοθήκη Της Ελλάδος». www.tainiothiki.gr (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2017.
  132. ↑ ΕΡΤ, Γραφείο Τύπου (17 Μαΐου 2016). «Νέος ελληνικός κινηματογράφος: «Βαλκανιζατέρ» στην ΕΡΤ2». ert.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.
  133. ↑ «Όλα είναι δρόμος». Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
  134. ↑ «23 χρόνια μετά το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι, η Βίκυ Μαραγκάκη διαθέτει λάμψη από Hollywood». queen.gr. 20 Αυγούστου 2024.
  135. ↑ Κιτροέφ, Μ. (2004). 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 94.
  136. ↑ Κιτροέφ, Μαίρη (2005). 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 68.
  137. ↑ «skai.gr Bενετία: Αργυρός Λέοντας για Αλέξανδρο Αβρανά και Miss Violence». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2014.
  138. ↑ «H λέξη που δεν λες : Season 1(2016)». YouRate. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2017.
  139. ↑ Coggan, Devan (17 Ιουνίου 2021). «John David Washington teases his tense Greek thriller Beckett». Entertainment Weekly. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021.
  140. ↑ «Πώς είναι σήμερα η Κορίνα του «Πάτερ Ημών»; - Δείτε την πανέμορφη κυρία». in.gr. 9 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  141. ↑ Ταινιοθήκη της Ελλάδος (2006). «ΠΑΡΕ ΚΟΣΜΕ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2015.
  142. ↑ «Ο Εαυτούλης μου (1964) ⋆ Filmy.gr». Filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2021.
  143. ↑ Τρούσας, Φώντας (8 Ιανουαρίου 2020). «Σταύρος Τσιώλης: η λατρεία του σημαντικού σκηνοθέτη για το αγωνιστικό αυτοκίνητο και για την κουλτούρα του αυτοκινήτου γενικότερα». LiFO. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2023.
  144. ↑ «Κι όμως το «Κωνσταντίνου και Ελένης» είχε πρωτοπαιχτεί από την ΕΡΤ». paraskhnio.gr. 7 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2014.
  145. ↑ «ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΑ» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Έθνος. 20 Οκτωβρίου 1964. σελ. 7η. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2024.
  146. ↑ «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη: Γιατί «κόπηκε» πρόωρα η επιτυχημένη σειρά των Ρήγα – Αποστόλου;». menshouse.gr. 15 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2020.
  147. ↑ «Επεισόδιο: 11». MEGA TV. 14 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  148. ↑ «Anaparastasi - Αναπαράσταση (Theo Angelopoulos) – trigon-film». www.trigon-film.org. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2015.
  149. ↑ «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης». ThessalonikiGuide.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
  150. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 361. ISBN 978-960-8460-41-6.
  151. ↑ «Grand Hotel: Η νέα σειρά εποχής του ΑΝΤ1 και οι πρωταγωνιστές». ieidisis.gr. 2 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2025.
  152. ↑ «Η ΔΕ ΓΥΝΗ ΝΑ ΦΟΒΗΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ». Star.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2014.
  153. ↑ «Ο Παπατρέχας (1966) ⋆ Filmy.gr». Filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2021.
  154. ↑ «Ραντεβού στην Κέρκυρα». www.karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2021.
  155. ↑ Finos Film - 'Αγάπη Για Πάντα' (1970), http://finosfilm.com/movies/view/136, ανακτήθηκε στις 2021-08-14
  156. ↑ «Αγνοείται η Χαρά». tanea.gr. 21 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2016.
  157. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 195. ISBN 978-960-8460-41-6.
  158. ↑ «Ο Άνθρωπος που Γύρισε από τη Ζέστη». Κλασικός Ελληνικός Κινηματογράφος. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2021.
  159. ↑ «ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ | European Film Gateway». www.europeanfilmgateway.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2021.
  160. ↑ «Τα κόκκινα φανάρια (1963)». Τα Αριστουργήματα της 7ης Τέχνης. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2021.
  161. ↑ «tainiothiki.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
  162. ↑ Λοβέρδου, Μυρτώ (24 Νοεμβρίου 2008). «Η επιτυχία του ριμέικ». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  163. ↑ «Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί «Ευτυχισμένοι μαζί»!». maxmag.gr. 26 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  164. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 193. ISBN 978-960-8460-41-6.
  165. ↑ Ο άνθρωπος του τραίνου, https://www.filmfestival.gr/el/movie-tdf/movie/876, ανακτήθηκε στις 2021-08-13
  166. ↑ «"Το Νησί": Πρεμιέρα της σειράς στο Μέγαρο Μουσικής». Zougla. 8 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2014.
  167. ↑ «British Book Awards 2007». Publishing News. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2008.
  168. ↑ «ΜEGA - Οι Μικρομεσαίοι | HD». YouTube. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  169. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 479. ISBN 978-960-8460-41-6.
  170. ↑ ««Άγριες μέλισσες»: Νέα σειρά μυστηρίου στον ΑΝΤ1 - Υπόθεση και ηθοποιοί». Έθνος. 3 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2019.
  171. ↑ «Κλαίρη Κατσαντώνη: Η «Ελενίτσα» του Ρετιρέ, 32χρόνια μετά παραμένει το ίδιο όμορφη και γοητευτική». to10.gr. 23 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
  172. ↑ «Σειρές-διασκευές ξένων σειρών που εξελίχθηκαν σε πρωτότυπα σενάρια». thinkdrops.gr. 2017-5-4. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-10-01. Ανακτήθηκε στις 2019-4-20. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  173. ↑ Ταινιοθήκη της Ελλάδος (2006). «ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2015.
  174. ↑ Κουρεντζή, Ανθή (14 Μαΐου 2018). «Οι Θαλασσιές οι Χάντρες | Η ταινία που απογείωσε τη Λάσκαρη στις ΚΑΝΝΕΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
  175. ↑ «Πέτρινα Χρόνια». Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2017.
  176. ↑ Angelos Rouvas (2005). Ελληνικος κινηματογραφος: 1971–2005. Ελληνικα Γραμματα. σελ. 84.