Εκπαίδευση στην Ελλάδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η εκπαίδευση στην Ελλάδα χωρίζεται κυρίως σε τρία επίπεδα, ονομασμένα πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ένα επιπρόσθετο μεταδευτεροβάθμιο επίπεδο στο οποίο παρέχεται επαγγελματική εκπαίδευση.

Προσχολική ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν τη φοίτηση στην πρωτοβάθμια και υποχρεωτική εκπαίδευση, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να φοιτήσουν σε παιδικούς σταθμούς, οι οποίοι συνήθως είναι ιδιωτικοί, ενώ υπάρχουν και δημόσιοι. Η φοίτηση αυτή δεν είναι υποχρεωτική και γίνεται συνήθως γιατί οι γονείς εργάζονται ή έχουν υποχρεώσεις, αλλά εκτός από αυτό, τα παιδιά εκεί μπορούν να κοινονικοποιηθούν περισσσότερο και να μάθουν πολλά πράγματα από μικρότερη ηλικία.

Πρωτοβάθμια εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα αποτελείται από το Νηπιαγωγείο, το οποίο διαρκεί ένα με δύο χρόνια, και το Δημοτικό σχολείο, το οποίο εκτείνεται σε έξι τάξεις: Α', Β', Γ', Δ', Ε', ΣΤ' (ηλικίες 6 ως 12 ετών). Η φοίτηση στο Νηπιαγωγείο είναι πλέον υποχρεωτική. Στα πρώτα δύο χρόνια του Δημοτικού τα παιδιά δεν βαθμολογούνται επισήμως. Κυριαρχεί η περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών από τον εκπαιδευτικό. Οι γονείς πληροφορούνται για την επίδοση των παιδιών τους μέσω προφορικής επικοινωνίας με τους δασκάλους.

Η βαθμολογία ξεκινάει από την Γ' τάξη. Στις Γ΄ και Δ΄ τάξεις του Δημοτικού Σχολείου προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση, σε συνδυασμό με κλίμακα βαθμολογίας. Στις Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση σε συνδυασμό με κλίμακα βαθμολογίας, η οποία είναι λεκτική και αριθμητική. Το πέρασμα από τη μία τάξη στην άλλη, μετά την προαγωγή του μαθητή, είναι αυτόματο. Στους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες παρέχεται ενισχυτική διδασκαλία. Ένας μαθητής είναι δυνατόν επαναλάβει τη φοίτησή του στην ίδια τάξη.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποτελείται από δύο βαθμίδες. Πρώτα είναι το Γυμνάσιο, ένα υποχρεωτικό σχολείο διάρκειας τριών ετών, μετά από το οποίο οι μαθητές μπορούν να παρακολουθήσουν είτε το Λύκειο είτε επαγγελματική εκπαίδευση. Το Λύκειο δεν ανήκει στην υποχρεωτική εκπαίδευση.

Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο γίνεται κατόπιν εγγραφής. Επίσης, η επιλογή γυμνασίου από το σχολείο γίνεται με βάση την συμπεριφορά των μαθητών, και αυτό γίνεται μερικούς μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Γυμνάσιο (ανήκει στην υποχρεωτική εκπαίδευση)

  • Α' τάξη, 12 - 13 ετών
  • Β' τάξη, 13 - 14 ετών
  • Γ' τάξη, 14 - 15 ετών

Λύκειο (Γενικό ή Επαγγελματικό)

  • Α' τάξη, 15 - 16 ετών
  • Β' τάξη, 16 - 17 ετών
  • Γ' τάξη, 17 - 18 ετών

Η Α' τάξη, τόσο του Γενικού όσο και του Επαγγελματικού Λυκείου, θεωρείται τάξη αποκλειστικά Γενικής Παιδείας. Στη Β' Τάξη Γενικού Λυκείου οι μαθητές καλούνται να επιλέξουν μία από τις δύο Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού: Ανθρωπιστικών και Θετικών Σπουδών. Στη Γ' τάξη Γενικού Λυκείου οι μαθητές καλούνται να επιλέξουν μία από τις τρεις Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού: Ανθρωπιστικών, Θετικών και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής. Υπάρχουν όμως και μαθήματα Γενικής Παιδείας και στις δύο τάξεις. Η εισαγωγή στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται με την επιτυχία των μαθητών στις πανελλήνιες εξετάσεις που διεξάγονται στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

Τριτοβάθμια εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ)

Η τριτοβάθμια ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται από τα Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία(ΑΕΙ Πανεπιστημιακού Τομέα), τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ Τεχνολογικού Τομέα, 1983 ως σήμερα) και τις Ακαδημίες, οι οποίες κυρίως καλύπτουν τον στρατό και τον κλήρο. Τα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών τυπικά κρατούν για τέσσερα χρόνια (πέντε στα πολυτεχνεία και σε κάποιες τεχνικές ή καλλιτεχνικές σχολές, έξι στις ιατρικές σχολές), ενώ τα μεταπτυχιακά διαρκούν από ένα ως δύο χρόνια, και τα διδακτορικά από τρία ως έξι χρόνια.

Ιδιωτική Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Υπάρχουν δημόσια και ιδιωτικά Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια. Μερικά από αυτά είναι για τους ξένους, συνήθως για τα παιδιά των Βρετανικών και Αμερικανικών οικογενειών.
  • Δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ.
  • Σύμφωνα με το άρθρο 16 (παράγραφοι 5, 6 και κυρίως 8) του Ελληνικού Συντάγματος, η ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα. Υπάρχουν όμως κάποια εργαστήρια ελευθέρων σπουδών, τα οποία επικυρώνονται κι επιβλέπονται από Πανεπιστήμια άλλων χωρών και μερικές φορές είναι μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, οι οποίες παρουσιάζονται ως ιδιωτικά πανεπιστήμια.
  • Στην ιδιωτική εκπαίδευση ανήκουν και τα φροντιστήρια.

Όλες οι σχολές, ανεξαρτήτως επιπέδου, επιβλέπονται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το Υπουργείο ασκεί συγκεντρωτικό έλεγχο στις κρατικές σχολές, με την διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών, τον διορισμό του προσωπικού και τον έλεγχο της χρηματοδότησης. Οι ιδιωτικές σχολές επίσης εμπίπτουν στον έλεγχο του Υπουργείου, το οποίο ασκεί εποπτικό έλεγχο σε αυτές. Σε τοπικό επίπεδο, ο εποπτικός ρόλος του Υπουργείου ασκείται διαμέσου των Περιφερειακών Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίες λειτουργούν σε κάθε νομό. Τα τριτοβάθμια ιδρύματα είναι ονομαστικά αυτόνομα, αλλά το Υπουργείο είναι υπεύθυνο για την χρηματοδότησή τους, και την κατανομή των μαθητών στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών. Η Ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει μόνο τα πτυχιακά προγράμματα που προσφέρονται από τα κρατικά πανεπιστήμια. Υπάρχουν αρκετά ιδιωτικά πανεπιστήμια και κολέγια που προσφέρουν πτυχιακά προγράμματα που επικυρώνονται και επιβλέπονται από Αμερικανικά, Βρετανικά και άλλα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Η Ελληνική κυβέρνηση πιέζεται να αναγνωρίσει αυτά τα υπερπόντια προγράμματα.

Όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης καλύπτονται και από ιδιωτικές και από δημόσιες σχολές. Οι κρατικές σχολές και τα πανεπιστήμια δεν χρεώνουν δίδακτρα και τα συγγράμματα παρέχονται δωρεάν σε όλους τους μαθητές και φοιτητές. Υπάρχει επίσης ένας αριθμός εκπαιδευτηρίων τα οποία λειτουργούν παράλληλα με την κρατική εκπαίδευση και παρέχουν συμπληρωματικά μαθήματα. Αυτά τα εκπαιδευτήρια χωρίζονται σε δυο κατηγορίες ανάλογα με το είδος των υπηρεσιών που προσφέρουν. Τα Κέντρα Ξένων Γλωσσών που παρέχουν μαθήματα ξένων γλωσσών και τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης που παρέχουν συμπληρωματικά μαθήματα για αδύναμους μαθητές καθώς και προγράμματα μαθημάτων τα οποία είναι προπαρασκευαστικά για τις ανταγωνιστικές πανελλήνιες εξετάσεις. Οι περισσότεροι από τους μαθητές τυπικά παρακολουθούν τέτοιες τάξεις (και εξετάσεις) στα φροντιστήρια το μεσημέρι και το απόγευμα, επιπρόσθετα των κανονικών σχολικών μαθημάτων.

Επαγγελματική εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Επαγγελματικά Λύκεια ιδρύθηκαν με τον νόμο 3475/2006, με τον οποίο καταργήθηκαν τα ΤΕΕ του Νόμου 2640/98. Οι απόφοιτοι του ΕΠΑ.Λ προβλέπεται από τον ίδιο Νόμο να έχουν πρόσβαση σε σχολές ΤΕΙ σε ποσοστό 20% καθώς σε μερικές σχολές των ΑΕΙ για ποσοστό 5%. Το απολυτήριο του Επαγγελματικού Λυκείου είναι ισότιμο αυτού του Γενικού Λυκείου, ενώ ο απόφοιτος αποκτάει και πτυχίο εξειδίκευσης Επιπέδου 4 (σύμφωνα με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων).

Οι επιλογές ενός απόφοιτου ΕΠΑ.Λ, πέρα από την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι δύο:

- Κάνοντας ένα επιπλέον έτος (τάξη Μαθητείας) το πτυχίο θα αναβαθμιστεί αφού εκπληρώσει την εννιάμηνη έμμισθη πρακτική άσκηση (λαμβάνεται ως προϋπηρεσία) σε Επίπεδο 5, κατόπιν εξετάσεων πιστοποίησης. Τα θέματα των εξετάσεων πιστοποίησης είναι υπό την μορφή τράπεζας θεμάτων και είναι αναρτημένα στην σελίδα του ΕΟΠΠΕΠ.

- Παραλαμβάνει κανονικά το απολυτήριο και το πτυχίο του και συνεχίζει τις σπουδές του στο Ι.Ε.Κ, όπου παρακολουθεί μαθήματα αντίστοιχης αλλά αναβαθμισμένης ειδικότητας (Αρχική Επαγγελματική Κατάρτιση) για 4 εξάμηνα (2 έτη) και 1 εξάμηνο άμισθης πρακτικής άσκησης και λαμβάνει την Βεβαίωση Επαγγελματικής Κατάρτισης όπου ύστερα δηλώνει συμμετοχή στις Εξετάσεις Πιστοποίησης του ΕΟΠΠΕΠ. Ο ίδιος εάν είναι επιτυχών, λαμβάνει Δίπλωμα Επαγγελματικής Κατάρτισης Επιπέδου 5, το οποίο είναι εφικτό να χρησιμοποιηθεί σε Ελλάδα και χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑ.Σ)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ είναι σχολές που ανήκουν στη τυπική Δευτεροβάθμια Επαγγελματική Εκπαίδευση (Ν. 3475/06). Στις σχολές αυτές διδάσκονται αποκλειστικά μαθήματα ειδικότητας, η φοίτηση διαρκεί 2 σχολικά έτη κατά τη διάρκεια των οποίων οι μαθητές παρακολουθούν θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα για 21 ώρες την εβδομάδα και παράλληλα πραγματοποιούν έμμισθη πρακτική άσκηση, γνωστή ως Μαθητεία σε εργασίες συναφείς προς την ειδικότητά τους στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Υπ'όψιν, ότι η πρακτική άσκηση λαμβάνεται ως προϋπηρεσία διευκολύνοντας τον σπουδαστή για εύρεση εργασίας στην ειδικότητα του.

Η εισαγωγή στις ΕΠΑ.Σ. επιτυγχάνεται μετά από αίτηση και μοριοδότηση συγκεκριμένων κριτηρίων των υποψηφίων (βαθμός Τίτλου Σπουδών, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια) και δικαίωμα εγγραφής σ' αυτές έχουν οι κάτοχοι τουλάχιστον ενδεικτικού Α' Τάξης Λυκείου και ηλικίας έως 23 ετών.

Οι απόφοιτοι παραλαμβάνουν πτυχίο της ειδικότητας Επιπέδου 4 (ισότιμο των ΓΕ.Λ και ΕΠΑ.Λ) και όχι απολυτήριο και η συνέχιση των σπουδών τους μπορεί να γίνει στα Ι.Ε.Κ.

Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης, γνωστό και ως ΙΕΚ (δημόσιο:Δ.Ι.Ε.Κ, ιδιωτικό:Ι.Ι.Ε.Κ) είναι ιδρύματα επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα τα οποία ιδρύθηκαν το 1992. Εντάσσονται στην μη Τυπική Εκπαίδευση (Μεταδευτεροβάθμια), δηλαδή είναι είναι μια παρακλάδια επιλογή που επιθυμεί ο σπουδαστής, ωστόσο δεν στερείται από επαγγελματικά δικαιώματα της ειδικότητας του.

Στόχος τους είναι να παρέχουν στους σπουδαστές επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση για 5 εξάμηνα και 1 εξάμηνο άμισθης ή έμμισθης πρακτικής άσκησης. Τα ΙΕΚ δέχονται στις ειδικότητες τους, απόφοιτους λυκείου (ΕΠΑ.Λ, ΓΕΛ, ΕΠΑ.Σ) ή σπουδαστές από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, εφόσον το επιθυμούν. Οι απόφοιτοι ΕΠΑ.Λ, ΕΠΑ.Σ και ΑΕΙ αντίστοιχης ειδικότητας, μπορούν να παρακολουθήσουν ένα έτος (αντί για δύο) ενώ οι απόφοιτοι ΓΕ.Λ παρακολουθούν υποχρεωτικά όλα τα εξάμηνα. Όριο ηλικίας στα ΙΕΚ δεν υπάρχει ενώ σε περίπτωση σπουδών ο εκπαιδευόμενος καλύπτεται από την στρατιωτική υποχρέωση (αναβολή) έως την ηλικία των 23 ετών. Η εγγραφή στα Δ.ΙΕΚ γίνεται δωρεάν ενώ στα Ι.ΙΕΚ που δίνονται δίδακτρα, δίνεται και προκαταβολή.

Δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια του πανεπιστημίου ή του ερευνητικού Ιδρύματος. Το πτυχίο/δίπλωμα που θα αποκτήσει ο σπουδαστής στο τέλος της φοίτησης του αναγνωρίζεται από το κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατόπιν Εξετάσεων του ΕΟΠΠΕΠ (Δίπλωμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Επιπέδου 5). Οι προϋποθέσεις εισαγωγής στα Δημόσια ΙΕΚ είναι ίδιες ανεξάρτητα από τον φορέα, είτε αυτός είναι ο ΟΑΕΔ, ΟΤΕΚ ή το ΙΕΚ της Σιβιτανιδείου Σχολής.

Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (ΕΠΠ)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων είναι μια κατάσταση που εκπροσωπεί τους τίτλους σπουδών του εκπαιδευτικού συστήματος μιας Ευρωπαϊκής χώρας. Όλα τα Εθνικά Πλαίσια συγκροτούν το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων το οποίο εγκρίθηκε στην σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου στις 23 Απριλίου του 2008 με θέμα την θέσπιση ευρωπαϊκού πλαισίου των επαγγελματικών προσόντων για την δια βίου μάθηση.

Το κάθε Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων απαρτίζεται από τα "Επίπεδα", τα οποία καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα των εκπαιδευτικών κλιμακίων και αυτά αναλογούν τυπικά με τις γνώσεις, τις ικανότητες και τις δεξιότητες που αποκτούν οι εκπαιδευόμενοι.

Τα "Μαθησιακά Αποτελέσματα" είναι η κατάληξη όλων των προαναφερόμενων που έχουν αποκομίσει οι εκπαιδευόμενοι και τυπικά αποδεικνύεται ποιες είναι οι δυνατότητες του κάθε εκπαιδευόμενου μετά από την αποφοίτηση του.

Συνοψίζοντας, το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων είναι το εξής:

  • Επίπεδο 1: Απολυτήριο Δημοτικού (Απόφοιτος Δημοτικού)
  • Επίπεδο 2: Απολυτήριο Γυμνασίου (Απόφοιτος Γυμνασίου)
  • Επίπεδο 3: Πτυχίο που θα χορηγούσαν οι Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΕΚ)
  • Επίπεδο 4: Πτυχίο Επαγγελματικής Σχολής - ΕΠΑ.Σ (Πτυχιούχος Επαγγελματικής Σχολής)
  • Επίπεδο 4: Απολυτήριο Γενικού Λυκείου - ΓΕ.Λ (Απόφοιτος Γενικού Λυκείου)
  • Επίπεδο 4: Απολυτήριο Επαγγελματικού Λυκείου - ΕΠΑ.Λ (Απόφοιτος Επαγγελματικού Λυκείου)
  • Επίπεδο 4: Πτυχίο Επαγγελματικού Λυκείου - ΕΠΑ.Λ (Πτυχιούχος Επαγγελματικού Λυκείου)
  • Επίπεδο 5: Πτυχίο Επαγγελματικής Ειδικότητας, Εκπαίδευσης και Κατάρτισης - Μεταλυκειακό ΕΠΑ.Λ (Πτυχιούχος Μεταλυκειακού ΕΠΑ.Λ)
  • Επίπεδο 5: Δίπλωμα Επαγγελματικής Ειδικότητας, Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ) (Διπλωματούχος Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης)
  • Επίπεδο 5: Δίπλωμα ή Πτυχίο Ανώτερων Σχολών (Διπλωματούχος ή Πτυχιούχος Ανώτερης Σχολής)
  • Επίπεδο 6: Δίπλωμα ή Πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης (Διπλωματούχος ή Πτυχιούχος Ανώτατης Εκπαίδευσης)
  • Επίπεδο 7 : Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (Διπλωματούχος Μεταπτυχιακής Ειδίκευσης)
  • Επίπεδο 8: Διδακτορικό Δίπλωμα (Διπλωματούχος Διδακτορικού)

Χωρίς Επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βεβαίωση Επάρκειας, που χορηγείται σε απόφοιτους Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Μεταδευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και επαγγελματίες οι οποίοι παρακολουθούν σε Κέντρο Δια Βίου Μάθησης πρόγραμμα Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης συμβατό με το εκάστοτε ισχύον επαγγελματικό περίγραμμα, προκειμένου να εκσυγχρονίσουν ή αναβαθμίσουν γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες του επαγγέλματος.

Αξίζει να σημειωθεί πως μετά την κατάργηση της Σχολής Επαγγελματικής Κατάρτισης, επ'αυτομάτως και το πτυχίο, στο Επίπεδο 3 δεν έχει αντικατασταθεί από κάποιο νέο ή υπάρχον ίδρυμα.

Πρώην εκπαιδευτικά ιδρύματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τεχνικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο (ΤΕΕ) Αντικαταστάθηκε από το ΕΠΑΛ το 2009
  • Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο (ΤΕΛ) Αντικαταστάθηκε από τα ΤΕΕ το 2000
  • Τεχνική Επαγγελματική Σχολή (ΤΕΣ) Αντικαταστάθηκε από τα ΤΕΕ το 2000
  • Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο (ΕΠΛ) Καταργήθηκε
  • Ενιαίο Λύκειο. Αντικαταστάθηκε από το Γενικό Λύκειο το 2007
  • Σχολή Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΕΚ) Καταργήθηκε το 2014, ενσωματώθηκε στο Δημόσιο ΙΕΚ.

Τρέχοντα ζητήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κύριο θέμα προς συζήτηση στα τελευταία χρόνια είναι η αναγνώριση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, η οποία απαγορεύεται σύμφωνα με το σύνταγμα του 1975[1]. Διάφορα ιδιωτικά ιδρύματα, τα οποία είναι συχνά παραρτήματα ευρωπαϊκών και αμερικανικών πανεπιστημίων, όπως το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, καθώς και μη κερδοσκοπικά διαπιστευμένα ιδρύματα ή ιδιόκτητες σχολές ξένων πανεπιστημίων, όπως το Κολλέγιο Ινδιανάπολης Αθηνών, λειτουργούν νόμιμα ως σχολές Εργαστηρίων Ελεύθερων Σπουδών[2].

Επίσης, με λίγες εξαιρέσεις, η ελληνική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει τριετή προγράμματα πανεπιστημιακών σπουδών. Οι φοιτητές που απέκτησαν πτυχίο μπάτσελορ στο εξωτερικό δυσκολεύονται να βρουν εργασία στον δημόσιο τομέα, εκτός εάν αποκτήσουν ένα πτυχίο μάστερ, το οποίο θεωρείται ισοδύναμο με ένα τετραετές πρώτο πτυχίο (μπάτσελορ) που παραδίδει ένα ελληνικό πανεπιστήμιο.

Μετά από πίεση κρατών-μελών της ΕΕ, σύμφωνα με την διαδικασία της Μπολόνια, η Ελλάδα αναθεωρεί το σύστημα ταξινόμησης των πτυχίων.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δοξιάδης, Αρίστος (3 Μαρτίου 2019). «Καλά ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα;». Η Καθημερινή: σελ. kathimerini.gr. https://www.kathimerini.gr/1012828/opinion/epikairothta/politikh/kala-idiwtika-panepisthmia-sthn-ellada. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2019. 
  2. «Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών - εοππεπ». eoppep.gr. 1 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2019. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Education in Greece (έκδοση 381007736) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).