Εκλογές στο Ναουρού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Ναουρού είναι Προεδρική Δημοκρατία. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο. Η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Το Σύνταγμα της χώρας υιοθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1968.

Πρόσφατες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Αύγουστο του 2019.

Ιστορικό εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες εκλογές πριν γίνει ανεξάρτητη η χώρα ήταν για την ανάδειξη τοπικών συμβουλίων και έγιναν το 1951, το 1955, το 1959 και το 1963.

Οι πρώτες και μοναδικές εκλογές για Νομοθετικό Συμβούλιο στο Έδαφος του Ναουρού διεξήχθησαν στις 25 Ιανουαρίου 1966.[1] Ακολούθησαν οι εκλογές για Συντακτική Συνέλευση στις 19 Δεκεμβρίου 1967 και η διεξαγωγή εκλογών για νομοθετική συνέλευση στις 26 Ιανουαρίου 1968.

Εν συνεχεία βουλευτικές εκλογές έγιναν τα έτη 1971, 1973, 1976, 1977, 1980, 1983, 1986, 1987, 1989, 1992, 1995, 1997, 2000, 2003, 2004, 2007, 2008, 2010 (Απρίλιο), 2010 (Ιούνιο), 2013, 2016 και 2019.


Βουλευτικές εκλογές 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου του 2008, οι υποστηρικτές του Προέδρου Στίβεν κέρδισαν 12 επί συνόλου 18 εδρών στο Κοινοβούλιο.

Βουλευτικές εκλογές 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 24 Απριλίου 2010 μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου από τον πρόεδρο Μάρκους Στίβεν, στις 16 Μαρτίου 2010.[2] Οι εκλογές προκηρύχθηκαν εξαιτίας των συνεχών αποπειρών να ανατραπεί η κυβέρνηση με πρόταση μομφής. Συνολικά έλαβαν μέρος 86 υποψήφιοι, από τους οποίους οι 8 ήταν γυναίκες.[3]

Στις 26 Απριλίου ανακοινώθηκε ότι και τα 18 μέλη του Κοινοβουλίου είχαν επανεκλεγεί.[4]

Το Κοινοβούλιο απέτυχε στην τρίτη ψηφοφορία του να εκλέξει πρόεδρο της Βουλής στις 4 Μαΐου 2010.[5] Έπειτα και από την έκτη προσπάθεια, στις 13 Μαΐου 2010, ο Γκόντφρεϊ Τόμα εξελέγη τελικά πρόεδρος.[6] Ο Τόμα πρότεινε την εκ νέου διάλυση του Κοινοβουλίου.[7] Μετά την άρνηση της κυβέρνησης να το πράξει, ο πρόεδρος Τόμα παραιτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010.[8]

Νέες πρόωρες εκλογές προκηρύχθηκαν για τις 19 Ιουνίου 2010. Έπειτα από εκείνες, αν και εξελέγη ένας παραπάνω βουλευτής, δεν υπάρχει πιθανότητα να ξεπεραστεί το πολιτικό αδιέξοδο.[9]

Αποτελέσματα γενικών εκλογών 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές Απριλίου 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ε • σ  Κοινοβούλιο του Ναουρού, 24 Απριλίου 2010
Έδρες
Υποστηρικτές του Μάρκους Στίβεν που δεν ανήκουν σε κόμμα 9
Λοιποί 9
Σύνολο 18
Πηγή: Australia Network News.

Εκλογές Ιουνίου 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ε • σ  Κοινοβούλιο του Ναουρού, 19 Ιουνίου 2010
Έδρες
Υποστηρικτές του Μάρκους Στίβεν μη ανήκοντες σε κόμμα 9
Αντίπαλοι του Μάρκους Στίβεν μη ανήκοντες σε κόμμα 8
Ανεξάρτητος 1
Σύνολο 18
Πηγή:Australia Network News

Προεδρικές εκλογές 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις βουλευτικές εκλογές, αποφασίστηκε να διεξαχθούν τον Ιούνιο εκλογές για πρόεδρο (από το κοινοβούλιο). Ωστόσο, δύο απόπειρες για εκλογή προέδρου στις 3 Ιουνίου και στις 4 Ιουνίου απέτυχαν.[10][11] Ο Μάρκους Στίβεν εξελέγη πρόεδρος από το νέο Κοινοβούλιο, με 11 ψήφους έναντι 6 για τον Μίλτον Ντιούμπ, σε μυστική ψηφοφορία, την 1η Νοεμβρίου 2010. Το πολιτικό αδιέξοδο τερματίστηκε έπειτα από την αποδοχή του Λούντβιχ Σκότι να αναλάβει στο αξίωμα του προέδρου της Βουλής.[12]

Προεδρικές εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ε • σ Πρόεδρος του Ναουρού, 11 Ιουνίου 2013
Προσκείμενοι σε Υποψήφιοι Ψήφοι
Κυβέρνηση Μπάρον Γουάκα 13
Αντιπολίτευση Ρόλαντ Καν 5
Σύνολο 18

Βουλευτικές εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Ιουνίου 2013 ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 18 σε 19 για να αποφευχθεί η ισότητα εδρών (9+9) σε κυβέρνηση -αντιπολίτευση.[13] Στις εκλογές εκείνες ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων ήταν 68, που αποτελεί αριθμό-ρεκόρ.[14] Εξελέγησαν 19 ανεξάρτητοι βουλευτές, 7 εκ των οποίων για πρώτη φορά.[15]


Γενικές εκλογές 2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημοψηφίσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ναουρού έχει γίνει μέχρι στιγμής ένα δημοψήφισμα, το 2010.

Συνταγματικό δημοψήφισμα Φεβρουαρίου 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Φεβρουαρίου 2010 διενεργήθηκε συνταγματικό δημοψήφισμα με στόχο την αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου (αντί να εκλέγεται από το Κοινοβούλιο να γίνεται η εκλογή από το λαό) και επίσης για την ενδυνάμωση της νομοθεσίας αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.[16] Για να περάσουν οι αλλαγές στο Σύνταγμα απαιτείτο η πλειοψηφία των δύο τρίτων.[17] Οποιεσδήποτε αλλαγές θα ετίθεντο σε ισχύ με τη διεξαγωγή των επόμενων γενικών εκλογών, το 2011.[18] Η συμμετοχή ήταν 78%, με σχεδόν 4.400 ψηφοδέλτια. Οι πολίτες απέρριψαν τις συνταγματικές αλλαγές με πλειοψηφία σχεδόν 3.000 ψήφων. [19][20] Εν συνεχεία άρχισε να εξετάζεται η διεξαγωγή και δεύτερου δημοψηφίσματος σε σύντομο χρονικό διάστημα.[21]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Nancy Viviani (1970) Nauru: Phosphate and Political Progress Australian National University Press, p154
  2. «Nauru set for early poll as President orders dissolution of parliament». Radio New Zealand International. 16 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010. 
  3. «Nauru heads to the ballot box». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  4. «Nauru election returns previous parliament unchanged». Radio New Zealand International. 26 Απριλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2010. 
  5. «Re-elected Nauru parliament again fails to elect speaker». RNZI. 5 Μαΐου 2010. 
  6. «Nauru parliament elects speaker in sixth attempt». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  7. «On first day in office, Nauru speaker urges dissolution of parliament». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  8. «Nauru MPs consider a coalition government as stalemate drags on». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  9. «Unofficial results from Nauru election indicate on going stalemate». RNZI. 20 Ιουνίου 2010. 
  10. «Nauru's newly elected Speaker delays vote for President until Thursday». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  11. «Further delay in Nauru parliament». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  12. «Nauru ends political deadlock». ABC net. 1 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2019. 
  13. «President Dabwido gives it another go». Island Business. 6 Ιουνίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  14. «Nauru prepares for 'critical' elections this weekend». RZNI. 7 Ιουνίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  15. «rulers.org». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  16. «Australia Network News:Stories:Nauru to hold constitutional referendum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  17. «Parliament of Nauru - INSERT TITLE HERE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  18. «Parliament of Nauru - INSERT TITLE HERE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  19. «Australia Network News:Stories:Changes to Nauru's constitution rejected at referendum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  20. «Nauruans vote against proposed Constitutional Amendments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2013. 
  21. Nauru leaders disappointed with referendum rebuff