Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκλογές στη Μαδαγασκάρη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Μαδαγασκάρη διεξάγει σε εθνικό επίπεδο εκλογές για αρχηγό κράτους – τον πρόεδρο – και για τη νομοθετική εξουσία. Ο πρόεδρος εκλέγεται για πενταετή θητεία απευθείας από τον λαό, με απόλυτη πλειοψηφία μέσω συστήματος δύο γύρων. Το Κοινοβούλιο της Μαδαγασκάρης είναι διθάλαμο. Η Εθνοσυνέλευση της Μαδαγασκάρης (Antenimieram-Pirenena/Assemblée Nationale) έχει 151 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές και διεδρικές περιφέρειες. Στις μονοεδρικές περιφέρειες οι αντιπρόσωποι εκλέγονται με απλή πλειοψηφία, ενώ στις διεδρικές περιφέρειες χρησιμοποιούνται κλειστά κομματικά ψηφοδέλτια, με τις δύο έδρες να κατανέμονται με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων όρων.[1][2] Η Γερουσία της Μαδαγασκάρης (Sénat) έχει 33 μέλη: 22 μέλη εκλέγονται από τις περιφέρειες από επαρχιακούς εκλέκτορες και 11 μέλη διορίζονται από τον πρόεδρο, όλα για θητεία 5 ετών.

Προεδρικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2023)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενες προεδρικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1965

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη Μαδαγασκάρη διεξήχθησαν στις 30 Μαρτίου 1965.[3] Ο εν ενεργεία πρόεδρος Φιλιμπέρ Τσιρανάνα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Μαδαγασκάρης και των Κομορών κυριάρχησε στην προεκλογική εκστρατεία και εκλέχθηκε με 98% των ψήφων με συμμετοχή 97,6%.

1972

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Ιανουαρίου 1972 επανεξελέγη άνετα ο πρόεδρος Φιλιμπέρ Τσιρανάνα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Μαδαγασκάρης, καθώς ήταν ο μοναδικός υποψήφιος και έλαβε την έγκριση του 99,7% των ψηφοφόρων.[4] Ωστόσο, η κοινωνική αναταραχή τον οδήγησε να παραδώσει την εξουσία στον στρατηγό Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα. Ο Ραμαναντσόα πρότεινε ένα πενταετές μεταβατικό διάστημα κατά το οποίο η Εθνοσυνέλευση θα τελούσε σε αναστολή. Τα σχέδια εγκρίθηκαν σε δημοψήφισμα αργότερα μέσα στη χρονιά.[5]

1982

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 7 Νοεμβρίου 1982. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα του AREMA κέρδισε με ποσοστό άνω του 80% των ψήφων. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν 86,75%.[6]

1989

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα επανεξελέγη και στις επόμενες προεδρικές εκλογές, στις 12 Μαρτίου 1989 με άνω του 60% of the vote.των ψήφων. Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ήταν 81,04%.[7]

1992-93

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προεδρικές εκλογές του 1992-93 έγιναν για πρώτη φορά σε δύο γύρους. Ο πρώτος διενεργήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1992, ενώ ο δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο επικρατέστερων διεξήχθη στις 10 Φεβρουαρίου 1993. Ο πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα του AREMA ηττήθηκε από τον Αλμπέρ Ζαφί, ηγέτη της Εθνικής Ένωσης για την Ανάπτυξη και τη Δημοκρατία, στον δεύτερο γύρο, αφού κανένας υποψήφιος δεν ξεπέρασε το 50% στον πρώτο γύρο.

Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν 74,43% στον πρώτο γύρο και 68,49% στον δεύτερο.[8]

1996

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου 1996, με δεύτερο γύρο στις 29 Δεκεμβρίου 1996.[3] Οι εκλογές ακολούθησαν την αποπομπή του εν ενεργεία προέδρου Αλμπέρ Ζαφί και τον διορισμό του προσωρινού διαδόχου του, Νορμπέρ Ρατσιραχονάνα.

Στον πρώτο γύρο, ο πρώην πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα κατέλαβε την πρώτη θέση με 36,6% των ψήφων, με συμμετοχή 58,41%.[9] Ωστόσο, καθώς δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων, διεξήχθη δεύτερος γύρος, στον οποίο ο Ζαφί, ο οποίος είχε τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος παρά την αποπομπή του, ήταν ο μοναδικός αντίπαλος.[10] Ο υποψήφιος του LEADER-Fanilo, Εριζό Ραζαφιμαχαλέο, που κατέλαβε την τρίτη θέση με 15,1%, υποστήριξε τον Ρατσιράκα στον δεύτερο γύρο.[11] Ο Ρατσιραχονάνα, ο προσωρινός πρόεδρος και πρωθυπουργός, ο οποίος ήταν επίσης υποψήφιος και κατέλαβε την τέταρτη θέση με 10,1% των ψήφων,[12] υποστήριξε τον Ζαφί.[10]

Στον δεύτερο γύρο, ο Ρατσιράκα πέτυχε οριακή νίκη με ποσοστό 50,7% έναντι 49,2 για τον Ζαφί. Στις 6 Ιανουαρίου 1997 ο Ζαφί ισχυρίστηκε ότι σημειώθηκαν νοθεία και παρατυπίες στην τελική εκλογική διαδικασία.[13] Τα τελικά αποτελέσματα που επιβεβαίωναν τη νίκη του Ρατσιράκα ανακοινώθηκαν από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο στις 31 Ιανουαρίου,[14] και ορκίστηκε στις 9 Φεβρουαρίου.[15]

2001

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μαδαγασκάρη στις 16 Δεκεμβρίου 2001. Τα αρχικά αποτελέσματα έδειχναν ότι ήταν απαραίτητος δεύτερος γύρος, καθώς ούτε ο εν ενεργεία πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα ούτε ο Μαρκ Ραβαλομανανά, οι δύο βασικοί υποψήφιοι, είχαν εξασφαλίσει πλειοψηφία. Ωστόσο, ο Ραβαλομανανά απέρριψε τα αποτελέσματα και αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος τον Φεβρουάριο του 2002, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει βία μεταξύ των υποστηρικτών των δύο υποψηφίων.[16] Διεξήχθη επανακαταμέτρηση, μετά την οποία ο Ραβαλομανανά έλαβε 51,46% των ψήφων, και τον Απρίλιο το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο τον ανακήρυξε νικητή με πσοοστό 51,4% έναντι 35,9 για τον Ρατσιράκα. Αν και ο Ρατσιράκα απέρριψε την ετυμηγορία, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν τον Ραβαλομανανά ως πρόεδρο τον Ιούνιο, και τον επόμενο μήνα ο Ρατσιράκα διέφυγε στη Γαλλία.[16]

2006

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Δεκεμβρίου 2006. Ο πρόεδρος Μαρκ Ραβαλομανανά, ο οποίος ήταν στην εξουσία από τότε που επικράτησε σε διαμάχη σχετικά με τα εκλογικά αποτελέσματα το 2002, ήταν υποψήφιος για επανεκλογή. Στις 9 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι ο Ραβαλομανανά είχε κερδίσει από τον πρώτο γύρο με 55% των ψήφων.[17]

2013

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2013 στις 25 Οκτωβρίου προηγήθηκαν οι Ζαν-Λουί Ρομπινσόν και Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά με ποσοστό 21% και 16% των ψήφων, αντίστοιχα.[18][19]

Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών διεξήχθη στις 20 Δεκεμβρίου, ανήμερα των βουλευτικών εκλογών.[20] Στο δεύτερο γύρο επικράτησε ο Ραζαοναριμαμπιανινά με ποσοστό 53,5% των ψήφων έναντι 46,5% για τον Ρομπινσόν. Ο Ραζαοναριμαμπιανινά ορκίστηκε πρόεδρος στις 25 Ιανουαρίου 2014[21].

2018

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2018. Καθώς κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία, ένας δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου μεταξύ των δύο πρώτων του πρώτου γύρου, Αντρί Ραζοελίνα και Μαρκ Ραβαλομανάνα.[22] Στις 27 Δεκεμβρίου ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε ότι ήταν ο νικητής, με ποσοστό 56% των ψήφων.[23]

Βουλευτικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2024)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν την ανεξαρτησία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτού γίνει ανεξάρτητη, η χώρα, στη Μαδαγασκάρη διεξήχθησαν εκλογές για Αντιπροσωπευτικό Συμβούλιο το 1945. Ακολούθησαν γενικές εκλογές το 1947, το 1952 και το 1957.

Μετά την ανεξαρτησία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1960

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες μετά την ανεξαρτησία βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Σεπτεμβρίου 1960. Τις εκλογές κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Μαδαγασκάρης και των Κομορών, το οποίο κατέλαβε 76 από τις 127 έδρες στην Εθνοσυνέλευση της Μαδαγασκάρης. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν 77,5%.[24]

1965

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, στις 8 Αυγούστου 1965, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Μαδαγασκάρης κέρδισε με μεγάλη διαφορά, καταλαμβάνοντας 104 από τις 107 έδρες στην Εθνοσυνέλευση (ο αριθμός των εδρών μειώθηκε από 127 σε 107). Το Κόμμα του Κογκρέσου για την Ανεξαρτησία της Μαδαγασκάρης κέρδισε 3 έδρες, ενώ οι υπόλοιποι σχηματισμοί και ανεξάρτητοι δεν εξασφάλισαν έδρες.Το αποτέλεσμα ισχυροποίησε περαιτέρω την κυριαρχία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στην εθνική πολιτική σκηνή εκείνης της περιόδου.[25]

1970

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Σεπτεμβρίου 1970. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 104 από τις 107 έδρες στην Εθνοσυνέλευση της Μαδαγασκάρης. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 95%.[26]

1977

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 30 Ιουνίου 1977 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές βάσει του συντάγματος που εγκρίθηκε με το δημοψήφισμα του 1975, το οποίο απαγόρευε όλα τα πολιτικά κόμματα που δεν ήταν συνδεδεμένα με το Εθνικό Μέτωπο για την Άμυνα της Επανάστασης.

Πριν από τις εκλογές, το Εθνικό Κίνημα για την Ανεξαρτησία της Μαδαγασκάρης αποχώρησε από το Μέτωπο και δεν έλαβε μέρος στις εκλογές. Τα υπόλοιπα τέσσερα κόμματα μοιράστηκαν όλες τις 137 έδρες στη Λαϊκή Εθνοσυνέλευση και οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν τον ενιαίο κατάλογο. Το Επαναστατικό Κόμμα της Μαδαγασκάρης έλαβε 112 έδρες, το Κόμμα του Κογκρέσου για την Ανεξαρτησία της Μαδαγασκάρης 16, το Λαϊκό Κίνημα για την Εθνική Ενότητα επτά και η Μαλαγασική Χριστιανοδημοκρατική Ένωση δύο. Ο ενιαίος κατάλογος εγκρίθηκε από το 92% των ψηφοφόρων.[27]

1983

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης στις 28 Αυγούστου 1983, ενώ αρχικά είχαν προγραμματιστεί για το 1982, αλλά αναβλήθηκαν λόγω των προεδρικών εκλογών του 1982 και των «οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η χώρα». Μόνο κόμματα που ήταν προσκείμενα στο AREMA και στο κυρίαρχο Εθνικό Μέτωπο για την Άμυνα της Επανάστασης είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές. Το AREMA ήταν το μοναδικό κόμμα που κατέβασε υποψήφιους και στις 137 εκλογικές περιφέρειες, και κέρδισε τις 117 από αυτές με ποσοστό άνω του 65% των ψήφων. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν 73%.[28]

1989

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Μαΐου 1989. Όπως και στις εκλογές του 1983, μόνο κόμματα που ήταν συνδεδεμένα με το AREMA και το κυρίαρχο Εθνικό Μέτωπο για την Άμυνα της Επανάστασης είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές, και το AREMA κέρδισε 120 από τις 137 έδρες.

Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 75% επί συνολικά 5.741.974 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.[29]

1993

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Ιουνίου 1993, οι πρώτες μετά την έγκριση νέου συντάγματος μέσω δημοψηφίσματος (1992) το οποίο επανέφερε πλήρως την πολυκομματική δημοκρατία το προηγούμενο έτος. Η Επιτροπή Ενεργών Δυνάμεων κέρδισε τις περισσότερες έδρες, ενώ τα κόμματα που υποστήριζαν τον πρόεδρο Αλμπέρ Ζαφί κατέλαβαν συνολικά 75 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε σε 54,68%.[30]

1998

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου 1998. Το AREMA, το κόμμα του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα, αναδείχθηκε ως η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη στην Εθνοσυνέλευση, κερδίζοντας 63 από τις 150 έδρες. Ωστόσο, οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι συγκέντρωσαν περισσότερες ψήφους από οποιοδήποτε κόμμα.[31]

2002

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Δεκεμβρίου 2002.Τις εκλογές κέρδισε το κόμμα Tiako i Madagasikara του προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα, το οποίο κατέλαβε 103 από τις 160 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε σε 67,86% των 5.844.564 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.[32]

2007

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μαδαγασκάρη στις 23 Σεπτεμβρίου 2007, με την ψηφοφορία να επαναλαμβάνεται σε δύο περιφέρειες στις 14 Νοεμβρίου 2007.[33] Στις εκλογές συμμετείχαν 637 υποψήφιοι, διεκδικώντας τις 127 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.[34] Οι παρατηρητές από την Κοινή Αγορά για την Ανατολική και Νότια Αφρική (COMESA) και την Αφρικανική Ένωση αξιολόγησαν θετικά τις εκλογές.[35]

2013

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Μαρτίου 2009 ο μεταβατικός πρόεδρος Αντρί Ραζοελίνα διέλυσε την Εθνοσυνέλευση (Μαδαγασκάρη) και τη Γερουσία.[36] Οι βουλευτικές εκλογές είχαν αρχικά προγραμματιστεί για το 2011,[37] μετά από αναβολές από τις 20 Μαρτίου 2010 και τις 30 Σεπτεμβρίου 2010.[38][39] Οι βουλευτικές και προεδρικές εκλογές είχαν προγραμματιστεί αρχικά για διάφορες ημερομηνίες, πριν τελικά συγχωνευτούν τον Μάιο 2011 και αναβληθούν πολλές φορές, μέχρι τον Αύγουστο 2013.[40][41][42]

Ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2009 ότι οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν τον Μάρτιο 2010.[43] Τον Μάιο ανακοινώθηκε ότι θα γίνουν στις 30 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 14 Αυγούστου 2010 αναβλήθηκαν ξανά για τις 16 Μαρτίου 2011, ενώ μια ακόμη αναβολή ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο 2011 χωρίς να οριστεί νέα ημερομηνία.[44] Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τελικά στις 20 Δεκεμβρίου 2013, για πρώτη φορά ταυτόχρονα με την προεδρική εκλογή. Το 2014, έπειτα από την ακύρωση των αποτελεσμάτων για 4 έδρες, διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές για τις έδρες αυτές.

2019

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Μαΐου 2019 για την εκλογή των 151 μελών της Εθνοσυνέλευσης.[45] Το αποτέλεσμα ήταν μια καθαρή νίκη για τους Νέους Αποφασισμένους Μαλαγάσιους, που κέρδισαν 84 από τις 151 έδρες, εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης πλειοψηφίας.

Δημοψηφίσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Μαδαγασκάρη έχουν διεξαχθεί δημοψηφίσματα, με πιο πρόσφατο εκείνο του 2010.

1958

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Γαλλίας στη Μαδαγασκάρη στις 28 Σεπτεμβρίου 1958, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος που διεξήχθη σε ολόκληρη τη Γαλλική Ένωση. Το νέα σύνταγμα θα καθιστούσε τη χώρα μέρος της νέας Γαλλικής Κοινότητας σε περίπτωση αποδοχής, ή θα οδηγούσε σε ανεξαρτησία σε περίπτωση απόρριψης. Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε από το 77,64% των ψηφοφόρων.[46] Η χώρα έγινε στη συνέχεια ανεξάρτητη στις 26 Ιουνίου 1960.[47]

1972

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη δημοψήφισμα για στρατιωτική κυβέρνηση στις 8 Οκτωβρίου 1972. Ακολούθησε την ανάληψη της εξουσίας από τον στρατηγό Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα από τον εκλεγμένο πρόεδρο Φιλιμπέρ Τσιρανάνα τον Μάιο, καθώς και τις προτάσεις του Ραμαναντσόα για μια πενταετή μεταβατική περίοδο κατά την οποία η Εθνοσυνέλευση δε θα λειτουργούσε. Τα σχέδια εγκρίθηκαν από το 96,43% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 84%.[48]

1975

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 21 Δεκεμβρίου 1975. Το νέο σύνταγμα δημιούργησε μια προεδρική δημοκρατία, με τον πρόεδρο να υπηρετεί επταετείς θητείες και ο τότε πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα να αναλαμβάνει την πρώτη θητεία χωρίς εκλογή. Δημιούργησε επίσης ένα Ανώτερο Επαναστατικό Συμβούλιο για την καθιέρωση μιας "σοσιαλιστικής επανάστασης" και μια στρατιωτική επιτροπή για την εποπτεία της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Η Μαδαγασκάρη μετατράπηκε σε Λαϊκή Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης. Όλα τα πολιτικά κόμματα, εκτός από εκείνα που ήταν "πιστά στη σοσιαλιστική επανάσταση", απαγορεύτηκαν, ενώ τα επιτρεπόμενα κόμματα έπρεπε να συνδέονται με το Εθνικό Μέτωπο για την Άμυνα της Επανάστασης, του οποίου ηγείτο το κόμμα AREMA του Ρατσιράκα.

Το σύνταγμα εγκρίθηκε από το 95,57% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 92%.[49]

1992

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 19 Αυγούστου 1992. Το νέο σύνταγμα δημιούργησε ένα ημιπροεδρικό σύστημα και μια Γερουσία. Εγκρίθηκε από το 73% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 65%.[50]

1995

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 1995. Η προτεινόμενη τροποποίηση επέτρεπε στον Πρόεδρο να διορίζει και να αποπέμπει τον/την Πρωθυπουργό αντί της Εθνοσυνέλευσης. Εγκρίθηκε από το 64% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 65%.[51]

1998

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 25 Μαρτίου 1998. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις θα επέτρεπαν στον/στην Πρόεδρο να διαλύει το Κοινοβούλιο και να χωρίζει τη χώρα σε έξι επαρχίες. Εγκρίθηκε οριακά από μόλις το 50,96% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 70%.[52]

2007

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 4 Απριλίου 2007.[53] Οι προτεινόμενες αλλαγές, τις οποίες οι ψηφοφόροι καλούνταν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν συνολικά περιλάμβαναν: την επέκταση των εξουσιών του προέδρου σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, την κατάργηση των έξι αυτόνομων επαρχιών υπέρ 22 μικρότερων περιοχών (faritra ή περιοχές), αλλαγή που αποσκοπούσε στη διευκόλυνση της περιφερειακής ανάπτυξης, την καθιέρωση της αγγλικής ως επίσημης γλώσσας (πέραν των δύο υφιστάμενων επίσημων γλωσσών, γαλλικής και μαλγασικής),[54] και την αφαίρεση της φράσης "κοσμικό κράτος" (état laïque) από το Σύνταγμα.[54]

Τα πρώτα αποτελέσματα, με καταμετρημένο το 73,18% των ψήφων, έδειχναν ότι η συμμετοχή ήταν γύρω στο 42,43%. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το 75,3% ψήφισε υπέρ των προτεινόμενων αλλαγών. Ο Ρολάν Ρατσιράκα, που είχε καταλάβει την τρίτη θέση στις προεδρικές εκλογές του 2006 και αντιτάχθηκε στις αλλαγές, κατήγγειλε νοθεία.[55]

Τα επίσημα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 11 Απριλίου, αλλά ήταν απαραίτητη η επικύρωση από το Συνταγματικό Ανώτατο Δικαστήριο για να γίνουν τελικά,[56] γεγονός που συνέβη στις 27 Απριλίου.[57]

Το κόμμα Κόμμα Κρινόμενο από τη Δουλειά σου (AVI) επέλεξε να μποϊκοτάρει το δημοψήφισμα, υποστηρίζοντας ότι ήταν παραπλανητικό να παρουσιάζεται η ψήφος "ναι" ως ψήφος υπέρ της εθνικής ανάπτυξης.[58]

2010

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 17 Νοεμβρίου 2010, στο οποίο οι ψηφοφόροι ενέκριναν με ποσοστό 74,1% την πρόταση για το τέταρτο Σύνταγμα της χώρας.[59][60] Οι Μαλγασιανοί καλούνταν να απαντήσουν "Ναι" ή "Όχι" στο προτεινόμενο νέο Σύνταγμα, το οποίο θεωρήθηκε ότι θα ενίσχυε τον έλεγχο της εξουσίας από τον Αντρί Ραζοελίνα.[59][61] Κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος, ο Ραζοελίνα ήταν επικεφαλής της κυβερνώσας Ανώτερης Μεταβατικής Αρχής (ΑΜΑ), μιας προσωρινής χούντας που είχε συσταθεί μετά το στρατιωτικά υποστηριζόμενο πραξικόπημα κατά του τότε προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα τον Μάρτιο του 2009.

Μία αλλαγή στο νέο σύνταγμα αποσκοπούσε στο να διατηρηθεί ο ηγέτης της ΑΜΑ (μια θέση που κατείχε ο Ραζοελίνα) ως προσωρινός πρόεδρος μέχρι να διεξαχθούν εκλογές. Οι αναλυτές δήλωσαν ότι αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει στον Ραζοελίνα να παραμείνει στην εξουσία επ’ αόριστον,[62] «διότι δεν έχει ορίσει ημερομηνία αποχώρησης ούτε έχει καθορίσει τις προϋποθέσεις για τις επόμενες εκλογές». Η επόμενη προεδρική εκλογή είχε προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο του 2011 (αρχικά για τον Μάιο του 2011). Ο Ραζοελίνα δήλωσε ότι δεν προτίθεται να συμμετάσχει στις εκλογές.[62] Ωστόσο, μία τροποποίηση στο νέο σύνταγμα θα μείωνε το όριο ηλικίας για την υποψηφιότητα στην προεδρία από τα 40 στα 35 έτη, επιτρέποντας στον 36χρονο Ραζοελίνα να θέσει υποψηφιότητα αν το επιθυμούσε.[63]

Το νέο σύνταγμα περιλαμβάνει επίσης μία διάταξη που απαιτεί οι υποψήφιοι για την προεδρία να έχουν διαμείνει στη Μαδαγασκάρη τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τις εκλογές, αποκλείοντας ουσιαστικά τον Ραβαλομανάνα και άλλους ηγέτες της αντιπολίτευσης, που ζούσαν εξόριστοι στη Νότια Αφρική, από το να συμμετάσχουν στις εκλογές.[63]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Legislative and Second Round of Presidential Elections in Madagascar» (PDF). Carter Center. 18 Δεκεμβρίου 2013. σελίδες 20–22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2015.
  2. ↑ «IPU PARLINE database: MADAGASCAR (Antenimierampirenena), Electoral system». INTER-PARLIAMENTARY UNION. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2015.
  3. 1 2 «Elections in Madagascar». African Elections Database.
  4. ↑ Madagascar: 1972 Presidential election results EISA
  5. ↑ Madagascar: 1972 Constitutional referendum EISA
  6. ↑ «Madagascar: 1982 Presidential election results». EISA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.
  7. ↑ Madagascar: 1989 Presidential election results EISA
  8. ↑ Madagascar: 1992/1993 Presidential election results Αρχειοθετήθηκε 2010-09-02 στο Wayback Machine. EISA
  9. ↑ Madagascar: 1996 Presidential election results Αρχειοθετήθηκε 2010-09-02 στο Wayback Machine. EISA
  10. 1 2 Philip M. Allen, "Impeachment as Parliamentary Coup d'Etat", in Checking Executive Power: Presidential Impeachment in Comparative Perspective (2003), ed. Jody C. Baumgartner, Naoko Kada, page 91
  11. ↑ Leader Fanilo sous la IIIe République Αρχειοθετήθηκε 2007-10-08 στο Wayback Machine. Herizo.com (στην γαλλική)
  12. ↑ Rapport de la Mission d'Observation de l'Élection Présidentielle du 29 décembre 1996 (2è tour) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. democratie.francophonie.org (στην γαλλική)
  13. ↑ "Madagascar: Zafy alleges vote rigging, "irregularities" in presidential final ballot", Malagasy National Radio, Antananarivo, 6 January 1997
  14. ↑ "Madagascar: Didier Ratsiraka wins presidential election by small margin", AFP, 31 January 1997
  15. ↑ "Ratsiraka sworn in as Madagascar's new president", Television Malagasy (Antananarivo), 9 February 1997
  16. 1 2 Timeline: Madagascar BBC News
  17. ↑ "Madagascar's president wins election" Αρχειοθετήθηκε 2006-12-10 στο Wayback Machine., Associated Press (International Herald Tribune), 9 Δεκεμβρίου 2006.
  18. ↑ Lough, Richard· Iloniaina, Alain (27-10- 2013). «European, African observers say Madagascar election credible». Chicago Tribune. Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-10-28. Ανακτήθηκε στις 2013-10-27. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  19. ↑ «Robinson leads 'free' Madagascar poll». Independent Online. SAPA. 27 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2013.
  20. ↑ «Μαδαγασκάρη: Χωρίς εντάσεις ολοκληρώθηκε η εκλογική διαδικασία». euronews. 21 Δεκεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2013.
  21. ↑ «Madagascar President Installed, Hopes for New Aid». Abc News. 25 Ιανουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2014.
  22. ↑ Madagascar: l’élection présidentielle aura lieu le 7 novembre RFI
  23. ↑ Madagascar ex-leader Andry Rajoelina wins presidential run-off vote BBC News, 27 Δεκεμβρίου 2018
  24. ↑ Madagascar: 1960 National Assembly election results EISA
  25. ↑ Madagascar: 1965 National Assembly election results EISA
  26. ↑ Madagascar: 1970 National Assembly election results EISA
  27. ↑ Madagascar: 1977 National People's Assembly election results EISA
  28. ↑ Madagascar: 1983 National People's Assembly election results EISA
  29. ↑ Madagascar: 1989 National People's Assembly election results EISA
  30. ↑ Madagascar: 1993 National Assembly election results EISA
  31. ↑ Madagascar: 1998 National Assembly election results EISA
  32. ↑ Madagascar: 1998 National Assembly election results Αρχειοθετήθηκε 2010-09-02 στο Wayback Machine. EISA
  33. ↑ "Élections communales le 12 décembre 2007 : vers une abstention accrue ?", Temoignages, October 25, 2007 (στην γαλλική).
  34. ↑ Gregoire Pourtier, "Madagascans choose new leaders", AFP (IOL), September 24, 2007 (στην γαλλική).
  35. ↑ "Observateurs internationaux; Déclarations... plutôt diplomatiques", Madagascar Tribune, 27 Σεπτεμβρίου 2007 (στην γαλλική).
  36. ↑ «Madagascar dissolves parliament: Interim president dissolves national assembly and senate after presidential power grab». Al Jazeera. 19 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.
  37. ↑ «Madagascar parties agree to end political crisis, set election date». People's Daily. 14 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2013.
  38. ↑ «Madagascar ruler calls March 20 vote». Agence France-Presse. 16 Δεκεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.
  39. ↑ «Madagascar's Rajoelina pushes elections back to May, RFI says». Business Week. 5 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2010.
  40. ↑ «Madagascar Sets May 8 to Hold Elections». Africa Elections Project. 12 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.
  41. ↑ «Madagascar: Des élections présidentielle et législatives combinées en septembre 2011» (στα Γαλλικά). 3 Μαρτίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2013.
  42. ↑ «Madagascar passes amnesty law, excludes ousted leader». Agence France-Presse. 14 Απριλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2013.
  43. ↑ «Madagascar leader calls elections». BBC News. 16 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2010.
  44. ↑ «Madagascar's parliamentary election postponed». Monstersandcritics.com. 10 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.
  45. ↑ Élections présidentielles et législatives : La Ceni précise de plus en plus les dates Madagascar Tribune, 8 June 2018
  46. ↑ Frankreich, 28. September 1958 : Verfassung Direct Democracy
  47. ↑ Madagascar - History Encyclopedia of the Nations
  48. ↑ Madagascar: 1972 Constitutional referendum EISA
  49. ↑ Madagascar: 1975 Constitutional referendum EISA
  50. ↑ Madagascar: 1992 Constitutional referendum results Αρχειοθετήθηκε 2010-09-02 στο Wayback Machine. EISA
  51. ↑ Madagascar: 1995 Constitutional referendum results Αρχειοθετήθηκε 2010-09-02 στο Wayback Machine. EISA
  52. ↑ Madagascar: 1998 Constitutional referendum results EISA
  53. ↑ "Arrêt n°01-HCC/AR du 27 avril 2007 portant proclamation des résultats officiels du référendum du 4 avril 2007 relatif à la révision de la Constitution.", ιστοσελίδα HCC (στην γαλλική).
  54. 1 2 "Référendum à Madagascar: le oui mène largement (deux-tiers des bureaux)", AFP (Jeuneafrique.com), 6 Απριλίου 2007 (στην γαλλική).
  55. ↑ "Les Malgaches disent "oui" au renforcement des pouvoirs du président", AFP (Jeuneafrique.com), April 7, 2007 (στην γαλλική).
  56. ↑ "75,38% de oui au référendum constitutionnel", AFP (Jeuneafrique.com), April 11, 2007 (στην γαλλική).
  57. ↑ "Validation du OUI au référendum" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine., Afriqueouest.info, April 27, 2007 (στην γαλλική).
  58. ↑ Iloniaina Alain, "Référendum constitutionnel; L'Avi choisit le boycott" Αρχειοθετήθηκε 2007-10-22 στο Wayback Machine., L'Express de Madagascar, 23 Μαρτίου 2007 (στην γαλλική).
  59. 1 2 «"YES " leading in Madagascar's referendum on new constitution». People's Daily Online. 5 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2012. line feed character in |title= at position 5 (βοήθεια)
  60. ↑ «Madagascar parties agree to end political crisis, set election date - People's Daily Online». English.people.com.cn. 14 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2010.
  61. ↑ «Millions vote in Madagascar referendum to end political crisis». The Guardian. 17 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2010.
  62. 1 2 «The coup that wasn't». The Economist. 18 November 2010. https://www.economist.com/blogs/baobab/2010/11/politics_madagascar. Ανακτήθηκε στις 2010-11-21.
  63. 1 2 Pourtier, Gregoire (21 November 2010). «Madagascar referendum could deepen political crisis». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 2010-11-21. line feed character in |date= at position 3 (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Εκλογές_στη_Μαδαγασκάρη&oldid=11805161"