Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκκλησία του Μαυρογένη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 44°27′19″N 26°05′00″E / 44.45523°N 26.08329°E / 44.45523; 26.08329

Εκκλησία του Μαυρογένη
Biserica Mavrogheni
εκκλησία
Ιστορικό Μνημείο[1]
Χάρτης
ΔιεύθυνσηStr. Monetăriei 4 sector 1, municipiul București[1]
Γεωγραφικές συντεταγμένες44°27′18″N 26°5′1″E
ΘρήσκευμαΡουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία
Διοικητική υπαγωγήΒουκουρέστι[1]
ΧώραΡουμανία[1]
Commons page Πολυμέσα

Η Εκκλησία του Μαυρογένη (ρουμανικά: Biserica Mavrogheni) είναι μια Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία που βρίσκεται στην οδό Monetăriei 4 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, βόρεια της Πλατείας της Νίκης (Piața Victoriei). Είναι αφιερωμένη στην Ζωοδόχος Πηγή.

Η εκκλησία έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού και Θρησκευμάτων της Ρουμανίας.

Η εκκλησία χτίστηκε το 1786-1787 από τον Έλληνα Νικόλαο Μαυρογένη, ηγέμονα της Βλαχίας, και τη σύζυγό του Μαρία, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την ανάρρωση της κόρης τους από μια ανίατη ασθένεια. Αρχικά ήταν ένα μοναστήρι που ανήκε στην Παναγία Εκατονταπυλιανή της πατρίδας του, της Πάρου, και ο κτήτορας του το προίκισε με γη, αποθήκες και μύλους. Η εκκλησία ήταν σε κακή κατάσταση το 1794, όταν ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Μουρούζης διέταξε επισκευές.

Έγινε ενοριακή εκκλησία το 1863.[2] Μαζικές επισκευές πραγματοποιήθηκαν το 1890 και ξανά το 1902. Περαιτέρω επισκευές έγιναν το 1941, μετά τον σεισμό του 1940 στην Βράντσεα, ο οποίος κατέστρεψε το καμπαναριό, και το 1945, μετά τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Συμμαχικών Δυνάμεων το 1944. Ο σεισμός του 1977 πάλι στην Βράντσεα επηρέασε την εκκλησία.[2]

Η αυλή της εκκλησίας περιέχει αρκετούς τάφους επιφανών προσώπων όπως του Έλληνα ηγεμόνα της Βλαχίας Μιχαήλ Σούτσου και της γυναίκας του, της οικογένειας Φιλιπέσκου, του ζωγράφου Χόρια Μπερνέα και του ποιητή Ιον Ελιαντέ Ραντουλέσκου.[3]

Η σταυροειδής εκκλησία έχει άφθονες αψίδες η οποίες είναι ορθογώνιες στο εξωτερικό, ημικυκλικές στο εσωτερικό, ενώ η αψίδα του ιερού είναι επιμήκης. Ο οκταγωνικός τρούλος βρίσκεται πάνω από τον κυρίως ναό, ενώ η οροφή του νάρθηκα είναι καμπύλη στις τρεις πλευρές. Το μικρό προστώο διαθέτει μια αψίδα που στηρίζεται σε δύο κίονες με κιονόκρανα διακοσμημένα με λουλούδια. Οι προσόψεις είναι απλές με πριονωτή διακόσμηση. Τα μεγάλα παράθυρα καταλήγουν σε ημικύκλια. Ένα ασυνήθιστο στοιχείο της εσωτερικής ζωγραφικής είναι η απεικόνιση του ζωδιακού κύκλου στην περιοχή της χορωδίας.

Το τέμπλο αναστηλώθηκε το 1977 και έχει πάχος 80 εκατοστά και είναι ζωγραφισμένο με πέντε επίπεδα εικόνων σε ρυθμό μπαρόκ. Οι ανατολίτικες επιρροές και οι ανάγλυφες διακοσμήσεις φυτών και ζώων από γυψομάρμαρο είναι χαρακτηριστικές του 18ου αιώνα.[2] Το 1997, χτίστηκε ένα νέο καμπαναριό σε νεο-Ρουμανικό αναγεννησιακό στυλ.[2]

  • Lucia Stoica and Neculai Ionescu-Ghinea, Enciclopedia lăcașurilor de cult din București, vol. I. Bucharest: Editura Universalia, 2005, (ISBN 973-7722-12-4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]