Εκκλησία του Ιησού Χριστού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Eκκλησία του Ιησού Χριστού αποτελεί αυτόνομη εκκλησία με αναφορές κυρίως στον αρχαίο μοναρχιανισμό, στον μεσαιωνικό βογομιλισμό, αλλά και στον χώρο του λεγόμενου Μονοθεϊστικού Πεντηκοστιανισμού.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού στην Αττική, σύμφωνα με την επίσημη σελίδα της, λειτουργούσε σε συναθροίσεις σε σπίτια, ενώ το 1986 μεταφέρθηκε σε ευκτήριο οίκο στην Καλλιθέα με την ονομασία «Κοινωνία Μαθητών Χριστού». Το 1993 μεταφέρθηκε στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Χαλκοκονδύλη, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997 και λειτούργησε ως σωματείο με το όνομα «Εκκλησία Ανανεωμένων Χριστιανών». Μετά από αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, πήρε άδεια λειτουργίας Ευκτήριου Οίκου με την ονομασία «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ». To 1998 μεταφέρθηκε στην Ομόνοια, στην οδό Ζήνωνος 30. Από το 2013 βρίσκεται στην οδό Ναυάρχου Βότση 21 στον Άγ. Νικόλαο Πατησίων". (Επίσημη Ιστοσελίδα άρθρο "Ποιοι είμαστε")

Διδασκαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δογματική βάση της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού είναι ότι ο Θεός είναι απολύτως είς (μονοπρόσωπος). Ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι διαφορετικές φανερώσεις της Υπόστασης του Θεού. Κατά συνέπεια το ομοούσιο της Θεότητας ερμηνεύουν ως μονοούσιο. Ο Χριστός είναι τέλειος άνθρωπος και ταυτόχρονα ο Θεός εν σαρκί. Στον Ιησού κατοικεί όλο το πλήρωμα της Θεότητας, ο Πατέρας.

Βασικές διδασκαλίες:

  • α) Δέχεται ως μοναδική πηγή της πίστεως την Αγία Γραφή.
  • β) Δεν δέχεται τον νηπιοβαπτισμό. Η βάπτιση γίνεται σε τρεχούμενα ύδατα με μία κατάδυση στο όνομα του Ιησού Χριστού. Σύμφωνα με το πιστεύω της εκκλησίας, το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος είναι Ιησούς.
  • γ) Δεν δέχεται την ειδική ιεροσύνη.
  • δ) Ως προς τη Θεία Ευχαριστία δεν δέχεται τη μετουσίωση του άρτου και οίνου σε σώμα και αίμα Χριστού, ούτε πιστεύει πως είναι θυσία.
  • ε) Δεν δέχεται τη μεσιτεία της Θεοτόκου και των Αγίων, ούτε τις προσευχές σε αυτούς, ούτε και την προσκύνηση των εικόνων τους.
  • ζ) Δεν δέχεται τα άμφια των ιερέων.
  • η) Οι πρεσβύτεροι δεν είναι αναγκαστικά έγγαμοι, αλλά ούτε έχουν υποχρέωση αγαμίας.
  • θ) Δεν δέχεται τα μνημόσυνα.

Επίσης δέχεται τα κάτωθι Δόγματα:

  • α) Η γλωσσολαλία είναι απόδειξη του Βαπτίσματος του Αγίου Πνεύματος, όμως οι γλώσσες δεν αποτελούν σημείο ότι το Πνεύμα κατοικεί μόνιμα σε κάποιον.
  • β) Η "αρπαγή" των πιστών στους ουρανούς θα γίνει πριν τον ερχομό του Αντιχρίστου.
  • γ) Δέχεται την δεκάτη, δηλαδή τα μέλη συνεισφέρουν στην Εκκλησία το ένα δέκατο των εσόδων τους.

Η Ομολογία αυτή δεν πρέπει να ταυτίζεται με Ομολογίες Μορμόνων που έχουν παρόμοια ονομασία.

Πηγές-Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ηλεκτρονική έκδοση Επιστολή (δείτε τους εξωτερικούς δεσμούς)
  • Πρωτοπρεσβ. Βασιλείου Γεωργόπουλου, περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ, τεύχος 47 , σελ 13-14
  • Frank S. Mead Revised by Samuel S. Hill, Handbook of Denominations in the United States, Abingdon Press
  • Χρήστου Σ. Χαλκιά, Παγκόσμια Πεντηκοστή, τμ. Α' & Β', Αθήνα (ιδιως τμ. Β').

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]